Μπορεί τα νέα φάρμακα για τον διαβήτη να χορηγούνται ολοένα και περισσότερο για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, οδηγώντας στη δημιουργία μιας αγοράς των 100 δις. δολ. ως το 2030, όμως όπως φαίνεται, σχεδόν οι μισοί από τους χρήστες οδηγούνται σε διακοπή της θεραπείας τους είτε γιατί δεν πάσχουν από διαβήτη, είτε γιατί δεν αντέχουν τις γαστρεντερικές ενοχλήσεις, είτε γιατί δεν αντέχουν το κόστος τους.
Και ενώ η έρευνα προχωρεί για την ανάπτυξη νέων παραγόντων GLP-1, όπως η από του στόματος χορηγούμενη σεμαγλουτίδη ή νεότερες ενέσιμες μορφές των παραγόντων αυτών, η χρήση τους για περίπου ενάμισι έτος δίνει τη δυνατότητα απώλειας μέχρι και του 24% του βάρους του ασθενούς.
Όμως η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η διατήρηση του νέου βάρους, καθώς συνήθως τα δύο τρίτα των ασθενών ανακτούν το βάρος που έχασαν μόλις διακόψουν το φάρμακο.
Η απώλεια μυικής μάζας με τα GLP-1 υπερβαίνει την αναμενόμενη και είναι συγκρίσιμη με περίπου 10 χρόνια γήρανσης των μυών
Η άσκηση ενδυνάμωσης απαραίτητη, μαζί με την κατάλληλη διατροφή για την πρόληψη απώλειας μυικής μάζας
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη Μελέτη της Παχυσαρκίας η επιλογή θεραπείας κατά της παχυσαρκίας είναι καλύτερο να γίνεται με στόχο την αντιμετώπιση και των επιπλοκών της παχυσαρκίας στον κάθε ασθενή, και όχι μόνο την απώλεια βάρους.
Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγουν η Μπερενίς Σεγκρεστίν και ο Εμμανουέλ Ντισσέ από το τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Διατροφής του Hospices Civils de Lyon της Λυόν, καθώς και η Τζούντιθ Άρον – Βισνιούσκι από το τμήμα Διατροφής του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου της Σορβόνης Pitié Salpêtrière σε μελέτη τους που επιχειρεί να δομήσει τη θεραπεία της παχυσαρκίας πέραν της χρήσης των νεότερης γενιάς φαρμάκων.
Ποιό φάρμακο σε ποιόν;
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η τιρζεπατίδη φαίνεται προτιμότερη για την αποφρακτική άπνοια ύπνου, η σεμαγλουτίδη συνιστάται σε προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα γόνατος, ενώ για την καρδιακή ανεπάρκεια ή καρδιαγγειακή πρόληψη, οποιοσδήποτε παράγοντας μπορεί να ληφθεί υπόψη με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία.
Οι αναστολείς GLP-1 ενδείκνυνται ως θεραπεία δεύτερης γραμμής σε ασθενείς με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) 27 με επιπλοκές ή 30 χωρίς. Η προσεκτική επιλογή και θεραπεία του ασθενούς είναι απαραίτητη.
Σημαντική είναι και η διεπιστημονική προσέγγιση: Ο γιατρός -ειδικός στη διατροφή- συνταγογραφεί και παρακολουθεί τη θεραπεία, ενώ οι διαιτολόγοι έχουν σημαντικό ρόλο πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας προσαρμόζοντας τις διατροφικές οδηγίες ανάλογα με την ανοχή του ασθενή.
Οι ειδικοί προειδοποίησαν για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης χολολίθων και συνέστησαν υπερηχογράφημα κοιλίας και προληπτική χρήση ουρσοδεοξυχολικού οξέος ανάλογα με την ύπαρξη χολολίθων ή όχι.
Απώλεια μυών
Η Κλοέ Αμουγιάλ Γκαλάντ από το διαβητολογικό τμήμα του νοσοκομείου Pitié Salpêtrière-Charles Foix του Παρισιού, ασχολήθηκε με τη σχέση μεταξύ σαρκοπενίας και αναλόγων GLP-1. «Η σαρκοπενία, που ορίζεται ως η μείωση της μυϊκής μάζας και λειτουργίας, αποτελεί κρίσιμο ζήτημα σε ασθενείς με παχυσαρκία που λαμβάνουν θεραπεία με GLP-1 RA, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ενήλικες», είπε.
Τυχαιοποιημένες μελέτες που περιελάμβαναν σεμαγλουτίδη (STEP 1, SUSTAIN 8), τιρζεπατίδη (SURMOUNT-1) και λιραγλουτίδη έδειξαν ότι η μείωση της άλιπης μάζας κυμαινόταν από 0-13%. Η παρατηρούμενη απώλεια άλιπης μάζας υπερβαίνει την αναμενόμενη μόνο με τη γήρανση και είναι συγκρίσιμη με περίπου 10 χρόνια γήρανσης των μυών.
Μετα-αναλύσεις έδειξαν ότι η άλιπη μάζα αντιπροσωπεύει περίπου το 25% της συνολικής απώλειας βάρους, ποσοστό αντίστοιχο μετά από βαριατρική χειρουργική επέμβαση.
Ψυχική υγεία
Η Οφέλια Γκονταίν από την ομάδα Μεταφραστικής Ψυχιατρικής στο Ινστιτούτο Βιοϊατρικής Έρευνας Mondor και ερευνήτρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο Υγείας και Ιατρικής Έρευνας, στο Créteil της Γαλλίας, αναφέρθηκε στον πιθανό ρόλο των GLP-1 RAs στην ψυχική υγεία. «Το προσδόκιμο ζωής σε άτομα με ψυχιατρικές διαταραχές μειώνεται κατά 13-16 χρόνια, κυρίως λόγω καρδιαγγειακών παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία και ψυχοτρόπων ανεπιθύμητων ενεργειών όπως η αύξηση βάρους, ο διαβήτης και η δυσλιπιδαιμία», είπε.
Μια πρόσφατη μετα-ανάλυση που περιελάμβανε πάνω από 543 ασθενείς με σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές ανέφερε μέση απώλεια βάρους 5 κιλών με τους GLP-1 RAs, με ανεκτικότητα παρόμοια με αυτή του γενικού πληθυσμού.
Αυτοί οι φαρμακευτικοί παράγοντες μπορεί επίσης να έχουν νευροπροστατευτικές επιδράσεις δρώντας στις περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη διάθεση και το άγχος. Αρκετές μελέτες έχουν αναφέρει μειώσεις στα καταθλιπτικά συμπτώματα, αν και τα δεδομένα παραμένουν περιορισμένα.
Όσον αφορά τον εθισμό, ιδιαίτερα τη χρήση αλκοόλ, μελέτες σε ζώα και ανθρώπους υποδηλώνουν μειωμένη κατανάλωση και λιγότερες νοσηλείες που σχετίζονται με το αλκοόλ, με ισχυρότερες επιδράσεις σε άτομα με υπερβολικό βάρος και σε άνδρες.
