Τα μηνύματα του πολιτικού κόσμου για τα 52 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας – ertnews.gr

Με μηνύματα ενότητας, ιστορικής μνήμης και αναφοράς στις αξίες της Δημοκρατίας τίμησε ο πολιτικός κόσμος τη συμπλήρωση 52 ετών από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα. Εκπρόσωποι κομμάτων υπογράμμισαν τη σημασία της διαφύλαξης των δημοκρατικών θεσμών, αναφέρθηκαν στις προκλήσεις του σήμερα και έστειλαν τα δικά τους μηνύματα για την πορεία της χώρας από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα.

Τασούλας: «Η Δημοκρατία δεν παρέχει μόνο δικαιώματα, έχει και αξιώσεις»

«Βλέπω μπροστά μου τον γκρεμό όπου μας οδηγεί η καταπίεση που κάλυψε τον τόπο», δήλωσε, μεταξύ άλλων, ο Γιώργος Σεφέρης στις 28 Μαρτίου 1969 καταγγέλλοντας τη δικτατορία.

Πριν 52 χρόνια, στις 24 Ιουλίου 1974 η δημοκρατία επέστρεφε στην Ελλάδα, όμως η Κύπρος είχε πέσει στον γκρεμό του χουντικού πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής. Γι’ αυτό και σήμερα η Ελλάδα εξακολουθεί σταθερά να διεκδικεί μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού ζητήματος.

Αυτά τα 52 χρόνια, η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία που εγκατέστησε ο πρωτομάστοράς της Κωνσταντίνος Καραμανλής, εξελίχθηκε στην πιο σταθερή, φιλελεύθερη, μακρά και δημοκρατική περίοδο στην πολιτική ζωή της χώρας μας. Χωρίς να έχουμε αποφύγει περιόδους σοβαρών κρίσεων και οπισθοχωρήσεων ο κοινοβουλευτισμός και οι θεσμοί της Δημοκρατίας κατάφεραν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών.

Έχουμε πλέον μια Δημοκρατία έμπειρη και ώριμη μπροστά στις σύγχρονες προκλήσεις των συρράξεων, της αβεβαιότητας και της αστάθειας που χαρακτηρίζουν το διεθνές περιβάλλον.

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το καλύτερο από τα εφικτά πολιτεύματα και η Ελλάδα ήδη από το πρώτο της Σύνταγμα της Εθνοσυνελεύσεως της Επιδαύρου του 1822 είναι δημοκρατία «παραστατική» δηλαδή αντιπροσωπευτική!

Η Δημοκρατία όμως, αυτή που στερεώσαμε πριν 52 χρόνια, δεν παρέχει μόνο δικαιώματα. Έχει και αξιώσεις. Ήπιο πολιτικό κλίμα, συναινέσεις στον πάγιο και ιστορικό πλέον διεθνή προσανατολισμό της χώρας μας και ενότητα απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής.

Συνεπώς, η ασφάλεια και η προκοπή της χώρας μας μέσα στο ευρωπαϊκό μας περιβάλλον, που δρομολογήθηκαν πριν 52 χρόνια, εξαρτώνται από τις παραπάνω προϋποθέσεις. Και αυτές τις προϋποθέσεις αξίζει να συνεχίσουμε να τις διαφυλάττουμε εν ονόματι της σταθερότερης και πιο δημιουργικής δημοκρατίας που είχαμε ποτέ, εκείνης που αποκαταστάθηκε πριν 52 χρόνια» ανέφερε σε δήλωσή του ο ΠτΔ, Κωνσταντίνος Τασούλας.

Δένδιας: Η σημερινή επέτειος αποτελεί υπενθύμιση της ευθύνης να διαφυλάσσουμε την εθνική ομοψυχία

«52 χρόνια από την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Ελλάδα και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Στον κόσμο των ριζικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων, η σημερινή επέτειος δεν αποτελεί μόνο ευκαιρία απόδοσης τιμής σε όσους αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας.

Αποτελεί υπενθύμιση της ευθύνης να διαφυλάσσουμε την εθνική ομοψυχία, να ενισχύουμε την κοινωνική συνοχή και να υπηρετούμε με σεβασμό την ισονομία, τη λογοδοσία, το κράτος δικαίου και τη διαφάνεια. Αυτό καθορίζει την ποιότητα και συνιστά την ουσία της Δημοκρατίας. Δεν υφίσταται μεγαλύτερο διακύβευμα.

Όπως είπε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (24/7/1992) «η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα του μέτρου και δεν αντέχει σε ακρότητες. Δεν αντέχει δηλαδή ούτε στην κατάχρηση της εξουσίας ούτε στην κατάχρηση της ελευθερίας».

Χρήσιμο είναι να θυμόμαστε ότι η ισχυρή Δημοκρατία αποτελεί το θεμέλιο της εθνικής ισχύος και την καλύτερη εγγύηση για την ασφάλεια, την ευημερία και την πρόοδο της Πατρίδας» έγραψε σε ανάρτησή του ο Νίκος Δένδιας.

Κακλαμάνης: Oρόσημο στη σύγχρονη ιστορία του Ελληνισμού.

«Η 24η Ιουλίου αποτελεί μία ιστορική επέτειο για την Πατρίδα μας, αφού συμπληρώνονται 52 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Πρόκειται για μία μέρα, που υπενθυμίζει τη δύναμη των δημοκρατικών θεσμών και την αξία της εθνικής ενότητας, διότι έτσι μπορεί να είχε αποφευχθεί η τραγωδία της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, η οποία έχει αφήσει ανοιχτές βαθιές τις πληγές της στη μαρτυρική Μεγαλόνησο ως σήμερα.

Η 24η Ιουλίου 1974 είναι ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία του Ελληνισμού.

Μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, η Ελλάδα άφησε πίσω της τη σκοτεινή περίοδο της δικτατορίας και επέστρεψε στη δημοκρατική ομαλότητα.

Η επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή και η πολιτική διορατικότητα που επέδειξε συνέβαλαν καθοριστικά στην ομαλή μετάβαση της Χώρας στη Δημοκρατία, αποτρέποντας νέους κύκλους διχασμού και θέτοντας τις βάσεις για τη Μεταπολίτευση.

Τη μακροβιότερη, δηλαδή, περίοδο δημοκρατικής σταθερότητας στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας.

Πενήντα δύο χρόνια μετά, η Δημοκρατία εξακολουθεί να αποτελεί το ισχυρότερο θεμέλιο της εθνικής μας πορείας.
Πάνω στις αρχές του κράτους δικαίου, της ελευθερίας, της λαϊκής κυριαρχίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Πατρίδα μας αντιμετώπισε σημαντικές προκλήσεις και απέδειξε την ανθεκτικότητά της.

Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες, με τις σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις στη περιοχή μας, τις σοβαρές διεθνείς αναταράξεις και τις εξαιρετικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δημοκρατίες παγκοσμίως, το μήνυμα της 24ης Ιουλίου παραμένει περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών, η υπευθυνότητα στον δημόσιο λόγο και η προσήλωση στις αρχές του κοινοβουλευτισμού αποτελούν κοινή ευθύνη όλων μας.

Η σημερινή επέτειος είναι ημέρα τιμής και μνήμης.

Τιμούμε όσους αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, δεν λησμονούμε ποτέ την τραγωδία του «Αττίλα» απαιτώντας παράλληλα την απελευθέρωση του 37% του κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου μας και ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας να υπηρετούμε με συνέπεια τις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της εθνικής ενότητας.
Αυτές είναι και οι ασφαλέστερες παρακαταθήκες για το παρόν αλλά και το μέλλον της Ελλάδας»

Χατζηδάκης: Η Δημοκρατία κινδυνεύει κι από εκείνους που την ευτελίζουν

«Κάθε χρόνο, στις 24 Ιουλίου, τιμούμε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Και κάθε χρόνο αξίζει να θυμόμαστε ότι τίποτα από όσα σήμερα θεωρούμε αυτονόητα δεν ήταν δεδομένο πριν από 52 χρόνια. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επέστρεψε σε μια Ελλάδα βαθιά τραυματισμένη από τη δικτατορία και την εθνική τραγωδία της Κύπρου. Παρέλαβε ουσιαστικά χάος και κατάφερε να παραδώσει ένα κράτος με σταθερούς δημοκρατικούς θεσμούς, ευρωπαϊκό προσανατολισμό και πολιτική ομαλότητα. Έθεσε τα θεμέλια της μακροβιότερης, σταθερότερης και πιο αντιπροσωπευτικής δημοκρατικής περιόδου που γνώρισε ποτέ ο τόπος», αναφέρει σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, με αφορμή τη συμπλήρωση 52 χρόνων από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα.

«Κι όμως, τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και συχνότερα ότι η Ελλάδα δήθεν δεν είναι δημοκρατία. Ότι ζούμε, τάχα, σε “χούντα”. Ομολογώ ότι κάθε φορά που ακούω τέτοιες δηλώσεις, είτε από ακροαριστερούς είτε από ακροδεξιούς, αναρωτιέμαι ποια ακριβώς δημοκρατία έχουν στο μυαλό τους.

Η Δημοκρατία, όμως, δεν κινδυνεύει μόνο από όσους την αμφισβητούν ευθέως. Κινδυνεύει και από όσους την ευτελίζουν με τη στάση τους. Αλήθεια, είναι δημοκρατική αντίληψη να μιλάμε μόνο για δικαιώματα και ποτέ για υποχρεώσεις; Είναι δημοκρατική αντίληψη οι μολότοφ που οδήγησαν στην τραγωδία της Marfin, όπου έχασαν τη ζωή τους τρεις συμπολίτες μας, εκ των οποίων μία εγκυμονούσα; Είναι δημοκρατική αντίληψη τα γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη, από τα οποία έχασε τη ζωή της η Βάγια Νέστορα; Είναι δημοκρατική αντίληψη η συστηματική περιφρόνηση των κοινοβουλευτικών κανόνων και η παρεμπόδιση της ομαλής λειτουργίας του Κοινοβουλίου; Είναι δημοκρατική αντίληψη ο λαϊκισμός, η εχθροπάθεια και η προσωπική στοχοποίηση των πολιτικών αντιπάλων; Αν αυτή είναι η αντίληψη ορισμένων για τη δημοκρατία, τότε πράγματι υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα», γράφει ο κ. Χατζηδάκης και προσθέτει: «Αυτή είναι, όμως, και η μεγάλη δύναμη της ελληνικής δημοκρατίας. Ότι είναι αρκετά ώριμη και αρκετά ανθεκτική ώστε να απορροφά όλους αυτούς τους κραδασμούς. Ότι ακόμη και οι πιο ακραίες φωνές έχουν δικαίωμα να εκφράζονται, να διαδηλώνουν, να εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο και να ασκούν όσο αυστηρή κριτική επιθυμούν. Ας αναρωτηθούμε όμως όλοι με ειλικρίνεια: σε μια δικτατορία, όλοι αυτοί θα είχαν άραγε αυτή τη δυνατότητα; Η απάντηση είναι προφανής».

«Προφανώς η Μεταπολίτευση δεν ήταν μια περίοδος χωρίς λάθη. Συνεχίστηκαν πελατειακές αντιλήψεις, έγιναν κατά διαστήματα αλόγιστες παροχές πάνω από τις δυνάμεις μας, δεν επιδείχθηκαν εγκαίρως τα αναγκαία αντανακλαστικά απέναντι σε πτυχές του βαθέος κράτους. Δεν είναι όμως αυτά το πραγματικό της αποτύπωμα. Είναι ότι η Ελλάδα, με τα καλά και τα άσχημά της, έγινε μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Ότι έχει ένα Σύνταγμα που είναι αποτέλεσμα της βούλησης του λαού – κι είναι τουλάχιστον παράδοξο ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαδικασία Συνταγματικής Αναθεώρησης. Επιπλέον, ότι, παρά τα σκαμπανεβάσματα, έχει ανοδική πορεία και πολλές χώρες στην ευρύτερη περιοχή, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, ζηλεύουν τη θέση της. Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα. Και αυτήν έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε» επισημαίνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και καταλήγει: «Η Δημοκρατία δεν είναι μια επέτειος που τιμάμε μόνο κάθε 24η Ιουλίου. Είναι μια καθημερινή άσκηση ευθύνης. Είναι η υποχρέωσή μας να λέμε την αλήθεια, ακόμη και όταν αυτή είναι δυσάρεστη. Είναι ο σεβασμός στους θεσμούς, ακόμη και όταν διαφωνούμε ενδεχομένως με τις αποφάσεις τους. Είναι η τήρηση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Είναι η απόρριψη της βίας, ακόμη και όταν στρέφεται εναντίον των πολιτικών μας αντιπάλων. Είναι η πίστη ότι τα προβλήματα λύνονται με επιχειρήματα, συναινέσεις όπου αυτές είναι εφικτές και μεταρρυθμίσεις, όχι με κραυγές, τοξικότητα και διχασμό.

Αυτό είναι, πιστεύω, το πραγματικό μήνυμα της σημερινής επετείου. Να θυμόμαστε από πού ξεκινήσαμε, να αναγνωρίζουμε πόσο δρόμο έχουμε διανύσει, να αποφύγουμε λάθη που έχουμε κάνει εντωμεταξύ και να μην θεωρήσουμε ποτέ τη Δημοκρατία δεδομένη. Κι όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες, δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί, οφείλουμε να διαφυλάσσουμε καθημερινά το μεγαλύτερο κεκτημένο της: μια ελεύθερη, σταθερή, ευρωπαϊκή Ελλάδα, που συνεχίζει να προχωρεί μπροστά».

Μπούρας: Τιμή και ευγνωμοσύνη σ΄ εκείνους που αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας

Ως μία από τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας μας, περιέγραψε – εκ μέρους της ολομέλειας της Βουλής – ο αντιπρόεδρος του Σώματος Θανάσης Μπούρας, τη σημερινή 52η Επέτειο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας.

Όπως τόνισε, «στις 24 Ιουλίου του 1974, το παρωχημένο τυραννικό δικτατορικό καθεστώς, που είχε καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα, περιορίζοντας τις ατομικές ελευθερίες και τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών, κατέρρευσε. Με καταστροφική συνέπεια την εθνική τραγωδία που προκλήθηκε στην Κύπρο μας. Και φέτος, λοιπόν, τιμούμε και ευγνωμονούμε όλους όσοι αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας». Σημείωσε, μάλιστα ότι η Δημοκρατία, ευτυχώς, αποδείχτηκε τόσο δυνατή ώστε να αντισταθεί αλλά και να συνεχίσει να αντιστέκεται τόσο στις σειρήνες του λαϊκισμού όσο και στις σοβαρές παγκόσμιες γεωπολιτικές εξελίξεις.

Ο κ. Μπούρας θεώρησε επίσης «ως επιβεβλημένη και αυτονόητη την αναφορά στον Κωνσταντίνο Καραμανλή ο οποίος ήταν ο πρωτεργάτης της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα. Και τη θεωρώ αυτονόητη γιατί ήταν αυτός που ανέλαβε τον σχηματισμό της κυβέρνησης εθνικής ενότητας πριν από 52 χρόνια. Γιατί ήταν αυτός που είχε το πολιτικό σθένος, το κύρος και τον δυναμισμό που απαιτούνταν για να τιθασεύσει το χάος στο οποίο βρισκόταν η πατρίδα μας, αλλά και να θέσει παράλληλα τις στέρεες βάσεις πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η Ελλάδα και αναπτύχθηκε η Δημοκρατία μας μέχρι σήμερα».

Σήμερα, συνέχισε ο αντιπρόεδρος της Βουλής, «η χώρα μας γιορτάζει για τη Δημοκρατία, γιορτάζει για την Ελευθερία, γιορτάζει την επικράτηση του κοινοβουλευτισμού σε βάρος του αυταρχισμού, γιορτάζει γιατί οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αισθάνονται ανεξάρτητοι, υπερήφανοι και ασφαλείς και νιώθουν έτσι γιατί ζουν σε μια κοινωνία που τους δίνει το δικαίωμα να δημιουργούν και να ευημερούν. Σε μια κοινωνία που παρά τις όποιες δυσκολίες της, τα όποια λάθη, υπάρχει το Κράτος Δικαίου, υπάρχει η προστασία των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και το κυριότερο οι πολίτες της συμμετέχουν στη δημόσια ζωή χωρίς φραγμούς».

Κατέληξε, δε, λέγοντας ότι «η αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας πριν από 52 χρόνια δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό γεγονός, είναι ένα διαχρονικό ορόσημο της αξίας της Ελευθερίας και της δημοκρατικής διακυβέρνησης. Ορόσημο που επιτεύχθηκε χάρη στην προσπάθεια ολόκληρου του ελληνικού λαού και όλων των πολιτικών κομμάτων και ελπίζω ότι θα μας καθοδηγεί στο μέλλον για ακόμη καλύτερες μέρες για εμάς, για τα παιδιά μας, για την Ελλάδα μας».

Γεωργαντάς: Ιστορική στιγμή που σηματοδότησε την επιστροφή της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα

«Τιμούμε σήμερα την επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας μας , μιας ιστορικής στιγμής που σηματοδότησε την επιστροφή της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα και άνοιξε τον δρόμο για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή της πορεία.

Η επιστροφή του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974 υπήρξε καθοριστική. Με διορατικότητα, ψυχραιμία και υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στην πατρίδα, διασφάλισε την ομαλή μετάβαση στη Δημοκρατία, εδραίωσε τους δημοκρατικούς θεσμούς και έθεσε τα θεμέλια μιας νέας εποχής σταθερότητας, ανάπτυξης και εθνικής αυτοπεποίθησης.

Πενήντα δύο χρόνια μετά, η ελληνική Δημοκρατία είναι ώριμη, ισχυρή και ανθεκτική. Οι θεσμοί της λειτουργούν, οι δημοκρατικές κατακτήσεις αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη και η χώρα μας αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του σήμερα με αυτοπεποίθηση, ενότητα και προσήλωση στις ευρωπαϊκές της αξίες.

Η Δημοκρατία, όμως, δεν είναι ποτέ αυτονόητη. Απαιτεί διαρκή υπευθυνότητα, σεβασμό στους θεσμούς και ενεργή συμμετοχή όλων μας.

Τιμώντας την ιστορική αυτή επέτειο, αποδίδουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και σε όλους όσοι συνέβαλαν στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Η μεγαλύτερη δικαίωση της παρακαταθήκης τους είναι να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια Ελλάδα ισχυρή, δημοκρατική και με αυτοπεποίθηση» ανέφερε ο Γιώργος Γεωργαντάς σε ανάρτησή του.

ΚΚΕ για τα 52 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας: «Ο λαός πρωταγωνιστής των εξελίξεων, απέναντι στη βαρβαρότητα του συστήματος»

«52 χρόνια συμπληρώθηκαν από την πτώση της Χούντας και την παράδοση της πολιτικής εξουσίας στη λεγόμενη κυβέρνηση “εθνικής ενότητας”.

Η εξέλιξη αυτή, που ακολούθησε το αποτυχημένο πραξικόπημα της δικτατορίας εναντίον του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ήταν ένα προϊόν συμβιβασμού ανάμεσα στην ηγεσία της στρατιωτικής δικτατορίας, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και αστούς πολιτικούς ηγέτες της προδικτατορικής περιόδου, με βασικό στόχο την ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας. Η όξυνση των εργατικών-λαϊκών προβλημάτων, ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου και η αιματηρή καταστολή, το έγκλημα στην Κύπρο, δημιουργούσαν στους παράγοντες του συστήματος τον φόβο μιας πιο αποφασιστικής παρέμβασης του εργατικού – λαϊκού παράγοντα και αυτό έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί. Έτσι, επιλέχθηκε η μετάβαση στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία ως η πιο ενδεδειγμένη λύση για τα συνολικά συμφέροντα της αστικής τάξης.

Τόσο η επιβολή της Χούντας, όσο και η πτώση της, αποδεικνύουν ότι η αστική τάξη δεν διστάζει να εναλλάσσει τις μορφές διαχείρισης της εξουσίας της, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της, με μόνιμα θύματα την εργατική τάξη και τον λαό. Άλλωστε, η ίδια η δικτατορία ήρθε για να δώσει διέξοδο στα αδιέξοδα του αστικού πολιτικού συστήματος, στηρίχτηκε στους νόμους και στους μηχανισμούς που βρήκε έτοιμους από τις προηγούμενες κυβερνήσεις για το χτύπημα του εργατικού-λαϊκού κινήματος, ενώ άσκησε μεγαλύτερη καταστολή και εντονότερη αντικομμουνιστική προπαγάνδα.

Μια τέτοια μέρα σαν τη σημερινή, θυμόμαστε και τιμούμε όλους όσοι αγωνίστηκαν εναντίον της Χούντας, συνελήφθησαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, δολοφονήθηκαν. Το ΚΚΕ τιμά με σεβασμό τις θυσίες τους, εργάζεται για να γίνει γνωστό στις νεότερες γενιές το παράδειγμα ζωής που μας προσέφεραν. Το Κόμμα μας είναι περήφανο για τη δράση των μελών και στελεχών του, καθώς και της ΚΝΕ, που συγκροτήθηκε στα σκληρά χρόνια της επταετίας, τα οποία κατάφεραν να αντιπαραθέσουν την πιο μαζική, οργανωμένη, συνεπή και σταθερή αντίσταση στη χούντα, προσφέροντας από την πρώτη στιγμή τις περισσότερες θυσίες στον αντιδικτατορικό αγώνα. Χάρη στους δεσμούς που σφυρηλάτησε και εκείνη την περίοδο με τις εργατικές-λαϊκές δυνάμεις, το ΚΚΕ επέβαλε μεταδικτατορικά και τη de facto νομιμοποίησή του. Άλλωστε, ήταν το μόνο κόμμα που στήριζε την ελπίδα για την ανατροπή της δικτατορίας στην οργανωμένη δράση του λαού, με όλες τις μορφές πάλης, γι’ αυτό και μπόρεσε να καταδικάσει ανοιχτά τα σχέδια “φιλελευθεροποίησης”, δηλαδή “μασκαρέματος” της δικτατορίας, που όλοι οι άλλοι στήριξαν.

Εκείνα τα χρόνια, το εργατικό-λαϊκό κίνημα έδειξε τη δύναμή του, ωστόσο δεν μπόρεσε να βάλει στο στόχαστρο την ίδια την καπιταλιστική εξουσία, που ήταν και η μήτρα της δικτατορίας, με αποτέλεσμα πολλά από τα αιτήματα του τότε αγώνα να παραμένουν επίκαιρα και σήμερα. Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην “αποκατάσταση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου”, που θα περισσέψουν και φέτος, ο εκμεταλλευτικός χαρακτήρας του σημερινού, εχθρικού για τον λαό κράτους, το συνολικό σάπισμα του καπιταλιστικού συστήματος, αναδεικνύονται από παντού.

Η υπερεκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς, στις εισόδους των οποίων σταματά κάθε έννοια “δημοκρατίας”, τα εκατοντάδες θύματα των εργοδοτικών εγκλημάτων, όπως το πρόσφατο στον Ασπρόπυργο, η θυσία κάθε λαϊκής ανάγκης στον βωμό της πολεμικής προετοιμασίας και των ΝΑΤΟϊκών εξοπλισμών, η αξιοποίηση φασιστικών δυνάμεων που βρίσκεται σταθερά στη “φαρέτρα” του συστήματος κ.ο.κ. δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση “απόκλιση”, αλλά βασικές όψεις αυτού του καπιταλιστικού κράτους και του συστήματος της αδικίας και της εκμετάλλευσης, τις οποίες με προσήλωση υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ. Αποδεικνύουν ότι καμία “έντιμη” διαχείριση αυτού του συστήματος δεν μπορεί να υπάρξει, ούτε στη “Δευτέρα Παρουσία”, όπως υπόσχονται παλιοί και νέοι “σωτήρες”, που επιχειρούν, με τον δικό τους τρόπο, να εγκλωβίσουν και πάλι τη λαϊκή δυσαρέσκεια, να αναστηλώσουν το κύρος των θεσμών του αστικού κράτους στον λαό, πριν η αμφισβήτησή τους πάρει πιο ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά.

Τα διάφορα σκάνδαλα, στα οποία είναι βουτηγμένη και η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και άλλες κυβερνήσεις κατά την περίοδο της λεγόμενης “Μεταπολίτευσης”, αντικατοπτρίζουν την ίδια τη λειτουργία ενός κράτους που είναι φτιαγμένο για να υπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων κι όχι τις λαϊκές ανάγκες, ενός συστήματος στο οποίο η νόμιμη καταλήστευση του παραγόμενου πλούτου πάει χέρι-χέρι με τα φαινόμενα διαφθοράς. Αυτή την αντιλαϊκή λειτουργία του σημερινού κράτους έρχονται να θωρακίσουν και οι προτάσεις της ΝΔ για τη συνταγματική αναθεώρηση, την ουσία των οποίων δεν αμφισβητεί κανένα άλλο κόμμα πλην ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ εξακολουθεί να βλέπει τη διέξοδο από τη σημερινή βαρβαρότητα της δικτατορίας του κεφαλαίου στη μετατροπή του λαού, από παθητικό θεατή, σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Στη λαϊκή αμφισβήτηση απέναντι στο σημερινό κράτος, στις αστικές κυβερνήσεις, στην ΕΕ των λόμπι και των μονοπωλίων, βλέπει δυνατότητες για να δυναμώσει η οργανωμένη παρέμβαση του λαού, η οποία, αν συναντηθεί με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, είναι αυτή που μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για φιλολαϊκές εξελίξεις, για τις ριζικές ανατροπές που έχει ανάγκη η πατρίδα μας. Επειδή ακριβώς το ΚΚΕ μια τέτοια πολιτική πρόταση, μπορεί, απαλλαγμένο από τις δεσμεύσεις όλων των άλλων κομμάτων, να πρωταγωνιστεί σε κάθε μάχη για το δίκιο του λαού, για τη βελτίωση της ζωής του, να αποτελεί τη μόνη πραγματική εργατική-λαϊκή αντιπολίτευση, η οποία χρειάζεται να δυναμώσει.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να φοβούνται την “αστάθεια” της αντιλαϊκής πολιτικής, η υλοποίηση της οποίας φέρνει μόνιμη αστάθεια στη ζωή του. Αντίθετα, αυτή είναι προϋπόθεση, μαζί με ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ, για να παλέψουν από καλύτερες θέσεις, να βάλουν “δύσκολα” στην επόμενη κυβέρνηση, που θα είναι από χέρι αντιλαϊκή, να πετύχουν νίκες, βάζοντας μπροστά τις δικές τους ανάγκες, να πιστέψουν ακόμα περισσότερο στη δύναμη που έχουν, αν το αποφασίσουν, να φέρουν τα πάνω-κάτω.

Με πίστη στη δύναμη του οργανωμένου λαού, αντλώντας δύναμη, γνώση και αντοχή από τους αγώνες των προηγουμένων γενιών, παραλαμβάνουμε τη σκυτάλη και συνεχίζουμε, μέχρι την τελική νίκη του λαού μας, την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και την οικοδόμηση της νέας κοινωνίας, της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής»