Parov Stelar: «Ήθελα να κάνω δίσκο με την Amy Winehouse […] Σήμερα θα διάλεγα την Adele»

Από τις επιστολές απόρριψης που θα μπορούσαν να γίνουν ταπετσαρία στην τουαλέτα του μέχρι τα δέκα βραβεία Amadeus, ο Parov Stelar μιλά για τα samples που «σκότωσαν» οι δικηγόροι, το πιο βρώμικο εργαλείο του στούντιό του και τη συνεργασία με την Amy Winehouse που δεν πρόλαβε να γίνει. Γιατί, όπως λέει, χωρίς τέχνη η ζωή θα ήταν απλώς… «meh».

[Το ΕΡΤNews έστειλε ηλεκτρονικά τις ερωτήσεις του και σήμερα σας παρουσιάζουμε μια κουβέντα… εξ’ αποστάσεως]

Ανέφερες κάποτε αστειευόμενος ότι οι απορρίψεις από δισκογραφικές εταιρείες στις πρώτες μέρες ήταν τόσες πολλές που θα μπορούσαν να ντύσουν με ταπετσαρία έναν τοίχο του μπάνιου. Τι ιστορία λέει αυτός ο τοίχος σήμερα;

Ναι! Το έχω πει. Δεν έχω πια αυτό το… διαμέρισμα, αλλά είμαι απολύτως σίγουρος ότι εξακολουθεί να υπάρχει βαθιά στο υποσυνείδητό μου. Είναι ακόμη υπαρκτές και πραγματικές, τόσο οι απορρίψεις όσο και οι νεότερες ιστορίες με θετικότερη έκβαση!

Και ποιες είναι αυτές οι νέες ιστορίες;

Όπως σου είπα υπάρχουν, αλλά ποιος θέλει να ξέρει τις ιστορίες μιας τουαλέτας (γέλια);

Στο άλμπουμ «The Art of Sampling», μίλησες ανοιχτά για τις δυσκολίες των νόμων περί πνευματικών δικαιωμάτων. Υπάρχει κάποιο θρυλικό δείγμα (sample) από τη δεκαετία του 1930 που κυνηγάς εδώ και χρόνια και παραμένει το απραγματοποίητο όνειρό σου;

Ω, υπάρχουν πολλά. Υπάρχουν τόσα πολλά… Φτιάχνω τόσα πολλά τραγούδια με samples και στο τέλος δεν τα παίρνεις, επειδή οι δικηγόροι ή οι δισκογραφικές κατάφεραν να τα σκατώσουν. Οπότε, δεν φτάνουν στα αυτιά του κοινού ποτέ. Και ναι, δεν υπάρχει μόνο ένα τέτοιο!

Στην πορεία σου, έχεις κερδίσει δέκα βραβεία Amadeus. Υπάρχει κάποιο ανάμεσά τους που, όταν το κράτησες στα χέρια σου, σε έκανε να σκεφτείς: Αυτό είναι για τον Marcus από το Leeds”;

Θα έλεγα το πρώτο και το τελευταίο.

Και γιατί συμβαίνει αυτό;

Επειδή το πρώτο ήταν μια τόσο μεγάλη έκπληξη, που με έκανε να νομίζω πως ονειρεύομαι, και το τελευταίο ήταν εκείνο που με έκανε να καταλάβω πως τελικά όλο αυτό που ζω είναι αληθινό. Κι όλα όσα βρίσκονται ανάμεσα σε αυτά τα δύο είναι σημαντικά φυσικά, καθώς αποτελούν το ταξίδι.

Με ποιους μουσικούς της τζαζ θα ήθελες πολύ να καθίσεις και να μοιραστείς ένα τραπέζι;

Λοιπόν, ήμουν σε στενή επαφή -λίγο πριν πεθάνει- με την Amy Winehouse, επειδή για μένα ήταν μια εξαιρετική καλλιτέχνιδα και πραγματικά ήθελα να κάνω έναν δίσκο μαζί της. Αυτό πλέον είναι αδύνατο φυσικά, αλλά μιλώντας για το σήμερα, η Adele είναι μια καλλιτέχνης που εκτιμώ ιδιαίτερα.

Πιο είναι το πιο «βρώμικο» και φθηνό software plugin ή εργαλείο που εξακολουθείς να χρησιμοποιείς κρυφά, ανάμεσα σε κορυφαίες επαγγελματικές κονσόλες μίξης;

Δεν ξέρω αν είναι φθηνό, αλλά αυτό που περιγράφεις είναι μάλλον το Fuel της Musik Hack. Είναι πραγματικά πολύ βρώμικο. Μπάσταρδο τελείως!

Αν έπρεπε να γκρεμίσεις το στούντιο σου και να κρατήσεις μόνο ένα πράγμα, ένα κομμάτι εξοπλισμού, οτιδήποτε, ποιο θα ήταν το μοναδικό πράγμα που θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις για να συνεχίσεις να φτιάχνεις μουσική αύριο το πρωί;

Ο υπολογιστής μου. Μου είναι αρκετός.

Έχεις φανταστεί ποτέ πώς θα ήταν η πορεία σου αν δεν είχες επιλέξει την τέχνη για κύρια δραστηριότητά σου;

Υπάρχει μια φράση: «Η γη χωρίς τέχνη είναι απλώς “meh”». Νομίζω ότι θα ήταν μια πολύ, πολύ φτωχή ζωή για μένα. Ξέρεις, για μένα, η τέχνη είναι σαν την αναπνοή, ή σαν να έχεις βηματοδότη. Είναι απαραίτητη για την επιβίωσή μου και δεν εννοώ μόνο τον βιοπορισμό μου από αυτήν. Ειδικά σε καιρούς σαν αυτούς, που βλέπεις τις ειδήσεις και απελπίζεσαι, χρειαζόμαστε την τέχνη περισσότερο από ποτέ. Εκείνη θα σε βοηθήσει να διαλύσεις για λίγο την πραγματικότητα και να πας σε άλλους τόπους.