«Company Retreat»: Ένα καλοπροαίρετο Truman Show στις μικρές μας οθόνες

Η σειρά «Jury Duty Presents: Company Retreat» αποτελεί ένα από τα πιο ευρηματικά τηλεοπτικά πειράματα των τελευταίων ετών. Βρίσκεται σε ένα ιδιότυπο «ενδιάμεσο» πεδίο, ανάμεσα σε ένα ριάλιτι και σε μια σύγχρονη εκδοχή του «The Truman Show», χωρίς ωστόσο να ταυτίζεται απόλυτα με κανένα από τα δύο. Από τη μία πλευρά, παρακολουθούμε έναν αληθινό άνθρωπο, τον Άντονι Νόρμαν, ο οποίος δεν γνωρίζει ότι το περιβάλλον στο οποίο συμμετέχει είναι εξ’ ολοκλήρου σκηνοθετημένο. Από την άλλη, το σύμπαν γύρω του, οι συνάδελφοι, τα απρόοπτα, οι συγκρούσεις και οι ανατροπές, είναι αποτέλεσμα προσεκτικού σεναριακού σχεδιασμού και ερμηνευτικής ακρίβειας. Η ιδιαιτερότητα της σειράς δεν έγκειται μόνο στο ότι στήνει μια φάρσα μεγάλης κλίμακας, αλλά στο ότι χρησιμοποιεί αυτή τη φάρσα ως όχημα για να αναδείξει τον χαρακτήρα του πρωταγωνιστή της. Δεν πρόκειται για μια παγίδα που αποσκοπεί στην έκθεση ή στην ταπείνωση, αλλά για μια δοκιμασία που λειτουργεί αποκαλυπτικά, φέρνοντας στην επιφάνεια αξίες όπως η ενσυναίσθηση, η καλοσύνη και η διάθεση προσφοράς.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η διεθνής συνέντευξη Τύπου της σειράς έδωσε την ευκαιρία να φωτιστούν τόσο οι μηχανισμοί πίσω από την κατασκευή αυτού του τηλεοπτικού πειράματος όσο και οι προσωπικές εμπειρίες του Άντονι Νόρμαν.

Το ertnews.gr. ήταν εκεί και συμμετείχε στη συνέντευξη τύπου.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ ΛΙΖΑΡΔΟΣ
Εμπνευσμένος από το Επεισόδιο 5, αν μπορούσατε να υπνωτίσετε οποιαδήποτε διασημότητα στην πραγματική ζωή και να της ζητήσετε να αποκαλύψει το μεγαλύτερό της μυστικό, ποιον θα επιλέγατε και γιατί; Και το δεύτερο μέρος της ερώτησης είναι, αν ήσασταν εσείς αυτός που βρισκόταν υπό ύπνωση, ποιο μυστικό θα φοβόσασταν περισσότερο ότι θα αποκαλυφθεί; Ίσως κάποιο που να είστε διατεθειμένοι να μοιραστείτε μαζί μας σήμερα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Άντονι Νόρμαν: Θα αφήσω εσένα να απαντήσεις πρώτα, Νικ.

Νίκολας Χάτον: Όχι εγώ. Νομίζω, είσαι ο πρωταγωνιστής της σειράς, φίλε, νομίζω πρέπει να ξεκινήσεις εσύ.

Άντονι Νόρμαν: Ναι, λοιπόν, υποθέτω ότι, όντας άνθρωπος του μπέιζμπολ, μεγαλώνοντας θαύμαζα τον Ντέρεκ Τζίτερ. Οπότε θα έλεγα τον Ντέρεκ Τζίτερ, για να τον υπνωτίσω και να αποκαλύψει τα μυστικά του για το πώς έγινε τόσο σπουδαίος. Και ένα δικό μου μυστικό που υποθέτω ότι δεν θα ήθελα να αποκαλυφθεί… δεν ξέρω. Υποθέτω… ειλικρινά, δεν έχω μια απάντηση για εσάς. Όχι ότι είμαι διατεθειμένος να τη μοιραστώ, γιατί τότε δεν θα ήταν μυστικό, σωστά;

Νίκολας Χάτον: Ω, Θεέ μου. Όλες οι πρώτες απαντήσεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι ακατάλληλες, σε σχέση με το ποιον θα ήθελα να υπνωτίσω και τι θα ήθελα να μάθω. Νομίζω κάποιους πολιτικούς. Θα ήθελα να υπνωτίσω κάποιους πολιτικούς και να πάρω μερικές ευθείες απαντήσεις.

Άντονι Νόρμαν: Ω, εξαιρετική απάντηση, εξαιρετικές απαντήσεις.

Νίκολας Χάτον: Από αυτούς, χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες. Και όσο για εμένα αν ήμουν υπό ύπνωση, θα απεχθανόμουν να με ρωτήσουν για την προφορά μου και να ανακαλύψουν ότι την προσποιούμαι όλο αυτό το διάστημα. Αυτό θα ήταν τρομερό. (γέλια)

ΕΡΩΤΗΣΗ
Η σειρά βασίζεται στο ότι ένας πραγματικός συμμετέχων δεν γνωρίζει πως όλα γύρω του είναι σκηνοθετημένα. Πώς προετοιμάζεστε για τους απρόβλεπτους κινδύνους, όπως το ενδεχόμενο να αναγνωριστεί ένας ηθοποιός;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Νίκολας Χάτον: Αφιερώνουμε τεράστιο χρόνο στην προετοιμασία. Υπάρχει λόγος που μεσολαβεί μεγάλο διάστημα ανάμεσα στις σεζόν. Προσπαθούμε να σκεφτούμε κάθε πιθανό ενδεχόμενο που θα μπορούσε να πάει στραβά. Η διαδικασία επιλογής του πρωταγωνιστή είναι ιδιαίτερα προσεκτική. Κάνουμε ερωτήσεις για τις συνήθειες θέασης, για το τι παρακολουθεί και τι όχι, ώστε να εκτιμήσουμε ποιους μπορεί να αναγνωρίσει. Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι πρόκειται για πολύ δουλειά και πολλή υπομονή.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Υπήρξε στιγμή που, εκ των υστέρων, συνειδητοποιείτε ότι κάνατε τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα για την παραγωγή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Άντονι Νόρμαν: Νομίζω ότι η προθυμία μου να βοηθώ παντού άφηνε τα πάντα ανοιχτά. Μπορούσα να πάω οπουδήποτε μέσα στο campus. Σε αντίθεση με τον Ρόναλντ στην πρώτη σεζόν, που περιοριζόταν σε συγκεκριμένους χώρους, εγώ είχα μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων. Αυτό μάλλον ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση για εκείνους.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Πότε καταλάβατε ότι ο Άντονι ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για αυτή την εμπειρία και ποια χαρακτηριστικά αναζητούσατε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Νίκολας Χάτον: Ήμουν πολύ ενεργά εμπλεκόμενος στη διαδικασία. Πολύ νωρίς ένιωσα ότι ήταν ο κατάλληλος. Έχω ακόμη ένα χαρτί στο γραφείο μου με το όνομά του σημειωμένο ως μελλοντικό αστέρα. Το βασικό χαρακτηριστικό που αναζητούμε είναι η ενσυναίσθηση, η καλοσύνη και η ειλικρινής διάθεση να συνδεθεί κανείς με τους άλλους. Ο Άντονι ενσαρκώνει όλα αυτά.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Υπήρξαν στιγμές που πλησίασε επικίνδυνα στο να καταλάβει την αλήθεια;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Νίκολας Χάτον: Υπήρξαν στιγμές που είπε ότι μοιάζει με τηλεοπτική εκπομπή, αλλά αυτό είναι μια φυσική αντίδραση όταν βιώνεις παράξενες καταστάσεις. Δεν πιστεύαμε ποτέ ότι έκανε το άλμα να σκεφτεί πως όλος ο κόσμος γύρω του έχει στηθεί αποκλειστικά για εκείνον. Είναι ένα τεράστιο άλμα σκέψης. Παρακολουθούσαμε στενά, αλλά δεν νιώσαμε ότι φτάσαμε τόσο κοντά στην αποκάλυψη.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Κοιτάζοντας πίσω, ποια γεγονότα θα έπρεπε να σας είχαν κινήσει υποψίες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Άντονι Νόρμαν: Όταν μας είπαν ότι δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε ένα τραγούδι επειδή ήταν μικρό ντοκιμαντέρ και μετά εμφανίστηκε η Sia, αυτό θα έπρεπε να με είχε προβληματίσει. Επίσης, υπήρξε μια στιγμή με ένα cupcake γενεθλίων, όπου δύο άνθρωποι ισχυρίστηκαν ότι είχαν πάρει το ίδιο μοναδικό γλυκό. Εκ των υστέρων, μοιάζει προφανές, αλλά τότε… δεν ένωσα τις τελείες.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Τι μάθατε για την ανθρώπινη αλληλεπίδραση μέσα από αυτή την εμπειρία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Άντονι Νόρμαν: Το μεγαλύτερο μάθημα είναι ότι δεν είναι η εταιρεία ή η δουλειά που κάνουν τις προσπάθειες να αξίζουν, αλλά οι άνθρωποι γύρω σου. Αυτοί είναι που δίνουν νόημα σε όλα.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Πώς προσαρμόζεστε στη φήμη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Άντονι Νόρμαν: Ακόμη προσαρμόζομαι. Μετά το φινάλε, ο κόσμος με αναγνωρίζει πολύ περισσότερο. Όλοι έχουν ευγενικά λόγια και αυτό με συγκινεί. Νιώθω χαρά που συμμετείχα σε κάτι που σκορπίζει θετικότητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Τι σας δίνει το κίνητρο να αναλαμβάνετε ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Νίκολας Χάτον: Στην πρώτη σεζόν, η πρόκληση ότι δεν είχε ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Στη δεύτερη, το γεγονός ότι η πρώτη άγγιξε τον κόσμο. Αν πρόκειται να ανέβεις ένα βουνό, ανέβα σε εκείνο που σου λένε ότι δεν μπορεί να ανέβει. Το άγχος είναι τεράστιο, αλλά το αποτέλεσμα αξίζει.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Ποια είναι η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα σε αυτό το πρότζεκτ και σε μια παραγωγή τύπου «Borat»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Νίκολας Χάτον: Εδώ ελέγχουμε σχεδόν τα πάντα και υπάρχει ένας μόνο απρόβλεπτος παράγοντας, ο οποίος μπορεί να τινάξει το οικοδόμημα στον αέρα. Είναι σαν πύργος Jenga που χτίζεται σταδιακά. Αν καταρρεύσει στο τέλος, δεν υπάρχει εκπομπή. Είναι πολύ πιο τρομακτικό.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Ποια ήταν η πρώτη σας αντίδραση όταν αποκαλύφθηκε η αλήθεια;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Άντονι Νόρμαν: Ήμουν χαρούμενος και ενθουσιασμένος. Στην αρχή δεν καταλάβαινα πλήρως τι ήταν η σειρά, αλλά όταν το συνειδητοποίησα, ένιωσα ότι συμμετείχα σε κάτι πραγματικά θετικό.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Τι πιστεύετε ότι αγγίζει το κοινό σε μια ιστορία όπου κάποιος εξαπατάται;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Νίκολας Χάτον: Το γεγονός ότι, μέσα σε όλη την τρέλα, ο Άντονι αντιδρά με καλοσύνη και καλή πίστη. Μπορεί να έχουμε στήσει έναν κόσμο γύρω του, αλλά εκείνος δεν είναι σενάριο. Έχει ελεύθερη βούληση και επιλέγει να συμπεριφέρεται με αξιοθαύμαστο τρόπο.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Ποιο θα μπορούσε να είναι το επόμενο απρόβλεπτο σκηνικό για μια μελλοντική σεζόν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Νίκολας Χάτον: Οποιοδήποτε σενάριο πρέπει να υπηρετεί μια μεγαλύτερη θεματική. Στην πρώτη σεζόν ήταν το καθήκον του πολίτη, στη δεύτερη η σύγκρουση του μικρού με τον ισχυρό. Το σκηνικό θα προκύψει όταν βρούμε το επόμενο θέμα που αξίζει να ειπωθεί.

Η συνέντευξη ανέδειξε όχι μόνο την πολυπλοκότητα της παραγωγής, αλλά και τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη σκηνοθετημένη πραγματικότητα και την αυθεντική ανθρώπινη αντίδραση. Το «Company Retreat» δεν είναι απλώς μια περίτεχνη φάρσα, είναι μια δοκιμασία χαρακτήρα που λειτουργεί σαν καθρέφτης, τόσο για τον πρωταγωνιστή όσο και για το κοινό.

Παρακολουθώντας όλα τα επεισόδια της σειράς, μένει αναπόφευκτα το ηθικό ερώτημα: Είναι σωστό να στήνεις έναν ολόκληρο κόσμο γύρω από έναν άνθρωπο, χωρίς εκείνος να γνωρίζει την αλήθεια, για να παρατηρήσεις τις αντιδράσεις του; Η απάντηση δεν είναι απλή. Από τη μία πλευρά, υπάρχει ο κίνδυνος της χειραγώγησης. Από την άλλη, υπάρχει η ζυγαριά στην πρόθεση και το αποτέλεσμα. Στην περίπτωση του «Company Retreat», η φάρσα δεν αποσκοπεί στη γελοιοποίηση, αλλά στην ανάδειξη της καλοσύνης. Παράλληλα, αναδεικνύει τη δημιουργικότητα και την πειθαρχία των ηθοποιών, που οφείλουν να αυτοσχεδιάζουν μέσα σε ένα αυστηρά σχεδιασμένο πλαίσιο, χωρίς να ραγίσει η ψευδαίσθηση.

Ίσως τελικά η σειρά να λειτουργεί σαν ένα πείραμα εμπιστοσύνης στον άνθρωπο που βρίσκεται στο κέντρο της ιστορίας, αλλά και στην ικανότητα της τέχνης να δημιουργεί καταστάσεις που, ακόμη και όταν είναι στημένες, αποκαλύπτουν κάτι απολύτως αληθινό. Θα ήθελα να μην είναι κανόνας παραγωγής σωρείας παραγωγών, αλλά δεν μπορώ να μη μοιραστώ μαζί σας το πόσο απολαυστικό ήταν να βλέπεις έναν ενσυναίσθητο άνθρωπο (όχι έναν yes-man) να εστιάζει στις λύσεις και όχι την κρίση.