Παίκτες σύμβολα με κατακτήσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά και με διάρκεια, είναι εκείνοι που απαρτίζουν την κορυφαία ενδεκάδα όλων των εποχών σε Μουντιάλ. Ήταν εκεί στις μεγάλες στιγμές των χωρών τους, με μερικούς από αυτούς να γεύονται την επιτυχία με το τσουβάλι και άλλοι να επιμένουν και να περιμένουν καρτερικά για την στιγμή τους.
Σύστημα 4-3-3
Τερματοφύλακας: Τζιανλουίτζι Μπουφόν
Ο Τζανλουίτζι Μπουφόν άφησε έντονο αποτύπωμα στα Μουντιάλ, αποτελώντας σύμβολο σταθερότητας για την Ιταλία. Συμμετείχε σε πέντε διοργανώσεις, από το 1998 έως το 2014, δείχνοντας συνέπεια, ηγεσία και τεράστια κλάση κάτω από τα δοκάρια. Η κορυφαία στιγμή του ήρθε το 2006 στη Γερμανία, όταν οδήγησε την Ιταλία στην κατάκτηση του τροπαίου με καθοριστικές αποκρούσεις και ελάχιστα γκολ παθητικό. Ξεχώριζε για τα αντανακλαστικά, την ψυχραιμία και την ικανότητά του να εμπνέει την άμυνα. Ο Μπουφόν δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος τερματοφύλακας, αλλά ένας φυσικός ηγέτης που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, με σεβασμό από όλους.
Δεξί μπακ: Καφού
Ο Kαφού αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της Βραζιλίας σε Μουντιάλ. Συμμετείχε στις διοργανώσεις του 1994, 1998, 2002 και 2006, καταγράφοντας ένα σπάνιο επίτευγμα: τρεις συνεχόμενους τελικούς. Το 1994 κατέκτησε το τρόπαιο ως νεαρός βασικός, το 1998 έφτασε ξανά στον τελικό, ενώ το 2002 σήκωσε το κύπελλο ως αρχηγός της Βραζιλίας. Η ασταμάτητη ενέργεια, τα ανεβάσματα στη δεξιά πλευρά και η αμυντική συνέπεια τον έκαναν πρότυπο σύγχρονου μπακ. Στα Μουντιάλ δεν ξεχώρισε μόνο για τίτλους, αλλά και για σταθερότητα, ηγεσία και αντοχή σε κορυφαίο επίπεδο.
Κεντρικός αμυντικός: Φραντζ Μπέκενπάουερ
Ο Φραντζ Μπεκενπάουερ έπαιξε στα Μουντιάλ του 1966, 1970 και 1974 και θεωρείται ο άνθρωπος που τελειοποίησε τον ρόλο του λίμπερο. Στο ντεμπούτο του το 1966 βοήθησε τη Δυτική Γερμανία να φτάσει στον τελικό, σκοράροντας μάλιστα αρκετά γκολ από τη μεσαία γραμμή. Το 1970 αγωνίστηκε τραυματισμένος στον ιστορικό ημιτελικό απέναντι στην Ιταλία, δείχνοντας τεράστιο χαρακτήρα. Η κορύφωση ήρθε το 1974, όταν ως αρχηγός οδήγησε τη χώρα του στην κατάκτηση του Μουντιάλ απέναντι στην Ολλανδία. Η κομψότητα, η τακτική αντίληψη και η ηγεσία του τον καθιέρωσαν ανάμεσα στους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών.
Κεντρικός αμυντικός: Μπόμπι Μουρ
Ο Μπόμπι Μουρ ήταν ο ηγέτης της Αγγλίας στο Μουντιάλ του 1966, τη μοναδική φορά που η χώρα κατέκτησε το τρόπαιο. Αγωνίστηκε επίσης στα Μουντιάλ του 1962 και 1970, αλλά η κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήρθε στο Γουέμπλεϊ, όταν σήκωσε το κύπελλο ως αρχηγός. Ήταν αμυντικός με εξαιρετική τοποθέτηση, καθαρές επεμβάσεις και σπάνια ψυχραιμία. Η εμφάνισή του απέναντι στη Βραζιλία το 1970 θεωρείται από πολλούς υπόδειγμα αμυντικού παιχνιδιού. Ο Μουρ δεν βασιζόταν στη δύναμη αλλά στην ανάγνωση του αγώνα, στοιχείο που τον έκανε σύμβολο της αγγλικής ποδοσφαιρικής ιστορίας.
Αριστερό μπακ: Ρομπέρτο Κάρλος
Ο Ρομπέρτο Κάρλος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές της Εθνικής Βραζιλίας στα Μουντιάλ. Συμμετείχε σε τρεις τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου, το 1998, το 2002 και το 2006. Στο Μουντιάλ του 1998 έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου η Βραζιλία ηττήθηκε από τη Γαλλία. Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήρθε το 2002, όταν κατέκτησε το τρόπαιο με τη “Σελεσάο”, αποτελώντας βασικό μέλος της άμυνας. Ξεχώριζε για την ταχύτητα, τη δύναμη και τα εντυπωσιακά του σουτ. Στο Μουντιάλ του 2006 αγωνίστηκε ξανά ως βασικός, βοηθώντας την ομάδα να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά της διοργάνωσης.
Μέσος: Λόταρ Ματέους
Ο Λόταρ Ματέους έχει μία από τις πιο μακρόχρονες παρουσίες στην ιστορία των Μουντιάλ, συμμετέχοντας το 1982, 1986, 1990, 1994 και 1998. Το 1982 και το 1986 έφτασε σε τελικό με τη Δυτική Γερμανία, αλλά η μεγάλη στιγμή ήρθε το 1990 στην Ιταλία. Ως αρχηγός, κινητήριος δύναμη και οργανωτής της μεσαίας γραμμής, οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση απέναντι στην Αργεντινή. Ήταν ποδοσφαιριστής με σπάνιο συνδυασμό δύναμης, τεχνικής και τακτικής ευφυΐας. Η διάρκεια της καριέρας του και η ικανότητά του να προσαρμόζεται σε διαφορετικούς ρόλους τον καθιστούν μοναδική μορφή των Μουντιάλ.
Μέσος: Ντιέγκο Μαραντόνα
Ο Ντιέγκο Μαραντόνα συμμετείχε στα Μουντιάλ του 1982, 1986, 1990 και 1994, αλλά το όνομά του συνδέθηκε κυρίως με το 1986 στο Μεξικό. Εκεί πραγματοποίησε μία από τις κορυφαίες ατομικές εμφανίσεις στην ιστορία του αθλητισμού, οδηγώντας την Αργεντινή στην κατάκτηση του τροπαίου. Στον προημιτελικό απέναντι στην Αγγλία πέτυχε τόσο το αμφιλεγόμενο «Χέρι του Θεού» όσο και το «Γκολ του Αιώνα». Το 1990 οδήγησε ξανά την Αργεντινή στον τελικό, παρά τραυματισμούς και δυσκολίες. Ο Maradona συνδύαζε φαντασία, πάθος και ηγετική προσωπικότητα, μετατρέποντας κάθε συμμετοχή του σε ιστορικό γεγονός.
Μέσος: Ζινεντίν Ζιντάν
Ο Ζινεντίν Ζιντάν αγωνίστηκε στα Μουντιάλ του 1998, 2002 και 2006 με τη Γαλλία. Το 1998 έζησε την κορυφαία στιγμή του, σκοράροντας δύο γκολ στον τελικό απέναντι στη Βραζιλία και οδηγώντας τη Γαλλία στο πρώτο της Παγκόσμιο Κύπελλο. Το 2002 η ομάδα απογοήτευσε και αποκλείστηκε νωρίς, με τον Ζιντάν να ταλαιπωρείται από τραυματισμό. Το 2006 επέστρεψε εντυπωσιακά, οδηγώντας τη Γαλλία μέχρι τον τελικό με σπουδαίες εμφανίσεις απέναντι σε Ισπανία, Βραζιλία και Πορτογαλία. Παρά την αποβολή του στον τελικό απέναντι στην Ιταλία και την “iconic” κουτουλιά στον Ματεράτσι, η ποιότητα, η τεχνική και η επιρροή του παρέμειναν αδιαμφισβήτητες.
Δεξί εξτρέμ: Πελέ
Ο Πελέ παραμένει ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που κατέκτησε τρία Μουντιάλ ως παίκτης, το 1958, 1962 και 1970. Στη Σουηδία το 1958, σε ηλικία μόλις 17 ετών, μάγεψε τον κόσμο με τα γκολ και τη δημιουργικότητά του, οδηγώντας τη Βραζιλία στον πρώτο της τίτλο. Το 1962 τραυματίστηκε νωρίς αλλά η ομάδα κατέκτησε ξανά το τρόπαιο. Το 1970, στο Μεξικό, παρουσίασε ίσως την πιο ολοκληρωμένη εκδοχή του παιχνιδιού του, ηγούμενος μιας θρυλικής ομάδας. Η τεχνική, η ευφυΐα και η χαρά με την οποία αγωνιζόταν έκαναν τον Πελέ παγκόσμιο σύμβολο του ποδοσφαίρου.
Αριστερό εξτρέμ: Λιονέλ Μέσι
Ο Λιονέλ Μέσι συμμετείχε στα Μουντιάλ του 2006, 2010, 2014, 2018 και 2022. Για χρόνια θεωρούνταν ότι του έλειπε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο για να ολοκληρώσει την ποδοσφαιρική του κληρονομιά. Το 2014 οδήγησε την Αργεντινή στον τελικό και αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης της διοργάνωσης, αλλά ηττήθηκε από τη Γερμανία. Το 2022 στο Κατάρ ολοκλήρωσε το μεγάλο του όνειρο. Με καθοριστικά γκολ, ασίστ και ηγετική παρουσία, οδήγησε την Αργεντινή στην κορυφή, μετά από έναν δραματικό τελικό απέναντι στη Γαλλία. Η κατάκτηση αυτή επισφράγισε τη σχέση του με τα Μουντιάλ και ενίσχυσε τη θέση του στους κορυφαίους της ιστορίας.
Κεντρικός επιθετικός: Ρονάλντο Ναζάριο
Ο Ρονάλντο Ναζάριο ή αλλιώς το “Φαινόμενο” έπαιξε στα Μουντιάλ του 1994, 1998, 2002 και 2006. Το 1994 ήταν νεαρός μέλος της αποστολής της Βραζιλίας χωρίς συμμετοχή, όμως το 1998 έγινε πρωταγωνιστής οδηγώντας τη χώρα στον τελικό. Η μυστηριώδης περιπέτεια υγείας πριν τον τελικό απέναντι στη Γαλλία σκίασε τη διοργάνωση. Το 2002 επέστρεψε θριαμβευτικά ύστερα από σοβαρούς τραυματισμούς, σημείωσε οκτώ γκολ και πέτυχε δύο στον τελικό απέναντι στη Γερμανία, χαρίζοντας το τρόπαιο στη Βραζιλία. Με συνολικά 15 γκολ σε Μουντιάλ, για χρόνια ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της διοργάνωσης και μία από τις πιο εκρηκτικές επιθετικές μορφές της ιστορίας.
