Η Έλενα Μακρή Λυμπέρη έδωσε μία σπάνια τηλεοπτική συνέντευξη και μίλησε για τη γενναιότητα της Γωγώς Μαστροκώστα, που έφυγε τα ξημερώματα της Δευτέρας (25.05.2026) από τη ζωή, βυθίζοντας στον πόνο τον σύζυγό της, Τραϊανό Δέλλα και τη 18χρονη κόρη τους, Βικτώρια.
Η γνωστή εκδότρια με αφορμή τη γνωριμία της με τη Γωγώ Μαστροκώστα και το τιμητικό αφιέρωμα που δημιουργήθηκε για εκείνη στο νέο τεύχος του περιοδικού Hello μίλησε για το πώς η διάσημη γυμνάστρια αποφάσισε να μιλήσει δημοσίως το 2009 για τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο του στήθους. Μάλιστα, η Έλενα Μακρή Λυμπέρη εξομολογήθηκε στον Νίκο Ευαγγελάτο και το «Live News» την Τρίτη (26.05.2026) ότι οι δυο τους κατάφεραν στην πορεία να χτίσουν μία βαθιά φιλία.
«Ήξερα ότι η Γωγώ αρρώστησε από πηγές, δικές μας, κοντινές. Εμείς κάναμε τα βραβεία Γυναικών Life & Style. Στα βραβεία αυτά πάντα ήθελα να υπάρχει ένα μήνυμα. Δεν ήθελα να είναι αριστεία κοινότυπα. Και σκέφτηκα, ότι το μήνυμα θάρρους, γιατί θα πάμε πίσω στο 2009 που ο κόσμος δεν μιλούσε, πάρα πολλές γυναίκες της ελληνικής τηλεόρασης είχαν περάσει την αρρώστια… Ήταν στίγμα! Και δεν μιλούσαν κατηγορηματικά γι’ αυτό. Ο καρκίνος στο στήθος είναι ένα σημείο που για μια γυναίκα είναι θηλυκότητα. Και και στις συζητήσεις μάλιστα, θυμάμαι έγινε μάχη, για να σταματήσει επιτέλους να λέγεται “η επάρατη νόσος”», εξομολογήθηκε αρχικά για τη γνωριμία τους.
«Το 2009 λοιπόν, την πήρα τηλέφωνο. Έτσι γνωριστήκαμε, απ’ το τηλέφωνο. Ήρθε στο γραφείο, χαλαρά. Εκεί γνωριστήκαμε και εκεί, κατάλαβα ότι είχα να κάνω με μία άλλη γυναίκα από αυτή, που είχα πλάσει εγώ, στο μυαλό μου. Και της το είπα: “Γωγώ είσαι έκπληξη για μένα, σήμερα. Είσαι μια αποκάλυψη”. Μου λέει “Έλενα, αυτό που έκανα με τα περιοδικά, αυτό το πρόσωπο που προέβαλα, ήταν κάτι που με στιγμάτισε, ήταν κάτι το οποίο το μετάνιωσα. Δεν ήθελα να το κάνω. Και από ένα σημείο και μετά μπήκα σε μία διαδικασία, που δεν μπορούσα να κάνω πίσω”. “Θέλω να το συζητήσω με τον Τραϊανό” μου είπε. Της λέω “να βγεις ανοιχτά να μιλήσεις. Να σου κάνω εγώ τη συνέντευξη στο περιοδικό; Θα είσαι η γυναίκα που θα στιγματίσει τη βραδιά, θα είσαι η γυναίκα που θα στιγματίσει το μήνα των γυναικών, τον Απρίλιο, θα είσαι το εξώφυλλό μας, και θέλω να σου κάνω εγώ τη συνέντευξη”. Θυμάμαι ότι μου είπε: “Έλενα, θέλω να το γράψω μόνη μου. Θέλω να ‘ναι αφήγημα, θέλω να το γράψω όπως το έζησα”», δήλωσε ακόμα η Έλενα Μακρή Λυμπέρη.
«Της λέω γράφ’ το, όπως θα έγραφες ένα γράμμα στον εαυτό σου. “Το έχω,” μου λέει. “Το ‘χω φανταστεί τόσες πολλές φορές.” Στη συνέχεια κάναμε και άλλες συζητήσεις. Ξαναήρθε πάλι στο γραφείο και ανοιχτήκαμε η μία στην άλλη πιο πολύ. Εγώ, είχα χάσει τότε πολύ πρόσφατα και τον πατέρα μου και τη μητέρα μου, από την ίδια αρρώστια. Ποιος θα το φανταζόταν ότι μετά από χρόνια, που κάναμε παρέα και με τον Τραϊανό και με τη Γωγώ θα έχανα και τον άντρα μου, από αυτή την αρρώστια. Τέλος πάντων», πρόσθεσε.
Μάλιστα, η Έλενα Μακρή Λυμπέρη υπογράμμισε ότι η Γωγώ Μαστροκώστα δυσκολεύτηκε πολύ να αφήσει πίσω της τα «σημάδια» του καρκίνου και την αγωνία που είχε να μπορέσει να μεγαλώσει το παιδί της.
«Συζητήσαμε σε βάθος. Και μου ‘πε πόσο πληγωμένη ήταν, πόσο τσακισμένη ήταν από αυτό. Αλλά πόσο πεισμωμένη. Ότι θα το αφήσει πίσω της, γιατί “πρέπει να μεγαλώσω τη Βικτώρια”. Μου ‘δειχνε τις ουλές της. Μια υπέροχη γυναίκα, ένα σύμβολο, θηλυκότητας στην Ελλάδα ήταν η Γωγώ. Τις απίστευτες ουλές που της άφησε αυτό, τα πολλά χειρουργεία που έπρεπε να κάνει για αποκατάσταση που κάποια δε πέτυχαν και τα ξανάκανε… Μιλήσαμε… Γίναμε φίλες με τη Γωγώ. Και δεν γίναμε φίλες απ’ αυτές που, βγαίνουνε συχνά ή μιλάνε συχνά στο τηλέφωνο. Γίναμε φίλες, που ξέραμε ότι όταν μιλάγαμε, μιλάγαμε σε βάθος. Γνωριστήκαμε και με τον Τραϊανό. Βγαίναμε και με τον Αντώνη μαζί με τον Τραϊανό… Ήταν ο μοιραίος άνθρωπος που της έδωσε πιστεύω χρόνια, που της έδωσε έμπνευση, που της έδωσε τη δύναμη για να αντέξει και να το ξεπεράσει. Γιατί τον ξεπέρασε τον καρκίνο του μαστού. Να το πούμε, αυτό. Πάντοτε μιλάγαμε με μηνύματα, πάντοτε μιλάγαμε στο τηλέφωνο. Μ’ αγαπούσε και την αγαπούσα», δήλωσε στη συνέχεια.
«Τη βραδιά του 2009, την πήρε την απόφαση, μου λέει “Εντάξει, συμφωνεί ο Τραϊανός.” “Έστω και μια γυναίκα να σωθεί, απ’ τον λόγο το δικό μου, θα έχω πετύχει, κάτι”, μου λέει. Ανησυχούσε για τα μαλλιά της. Της λέω “είσαι μια κούκλα. Τα μαλλιά ήταν μακριά τώρα είναι κοντά. Ποια είναι η διαφορά;” “Ναι μου λέει έχεις δίκιο”. Μου λέει “πειράζει;” “Αντιθέτως”, μου λέει “θα ‘ναι σαν να το γιορτάζω. Θέλω να ντυθώ επίσημα”. Φυσικά, της λέω και θα ντυθείς επίσημα γιατί το γιορτάζεις, πρέπει να το μεταδώσεις αυτό. Έτσι κι έγινε. Δεν είχε τρακ εκείνη τη στιγμή, ενώ είχε πριν. Και εκείνη τη βραδιά καθήλωσε ένα ολόκληρο θέατρο. Δεν το περίμενε κανείς, δε το ήξερε κανείς. Το κρατήσαμε μυστικό», υπογράμμισε για το ηχηρό μήνυμα που πέρασε η Γωγώ Μαστροκώστα όταν αποκάλυψε ότι πέρασε καρκίνο και βγήκε νικήτρια.
«Είχαμε ανταλλάξει μηνύματα μέχρι το περίπου ’24… Όταν άρχισε πάλι το πρόβλημά της, το έμαθα. Αλλά, κατά διαβολική σύμπτωση, είχε αρχίσει και το δικό μας πρόβλημα. Οπότε, θα ήμουνα κι εγώ… “άγγελος κακών ειδήσεων”. Νιώθω τόσο πολύ τον Τραϊανό. Νιώθω τόσο πολύ το κοριτσάκι της… Ξέρω τον μακρύ δρόμο που έχουνε μπροστά τους, ξέρω πόσο τραυματισμένοι, πόσο κουρέλια είναι αυτοί οι άνθρωποι ψυχολογικά… Και ξέρω ότι θα πούνε κάποια στιγμή – όπως λέω κι εγώ όταν με ρωτάνε – “οφείλω να είμαι καλά.”
Οφείλουμε όλοι να είμαστε καλά, γι’ αυτούς που μένουνε πίσω. Και για μας. Που ευχαριστούμε που βρισκόμαστε, υγιείς, κάθε μέρα και για τα παιδιά», είπε, προσθέτοντας: «Είχε την αγωνία για την κόρη της Αυτό μου ‘λεγε πάντα. “Να τη δω να μεγαλώνει! Θα τη δω να παντρευτεί; Να βγάζει το σχολείο;” Στην αρχή ήταν “να βγάλει το δημοτικό”. Και κάθε παιδί το βιώνει διαφορετικά. Εγώ έχω τρία παιδιά και τα τρία μου παιδιά το βιώνουν διαφορετικά…».
