Ο όρος flagship σήμαινε κάποτε «κάνει περισσότερα» — τελευταία σημαίνει συνήθως «πληρώνεις περισσότερα».
Επτά πρακτικά χαρακτηριστικά που υπήρχαν σε παλαιότερα κινητά Android έχουν εξαφανιστεί από τα σύγχρονα flagship, χωρίς οι αντικαταστάσεις τους να προσφέρουν την ίδια εμπειρία. Από τον αισθητήρα δαχτυλικού αποτυπώματος στην πλάτη μέχρι τις υποδοχές microSD και τις pop-up κάμερες, πρόκειται για λειτουργίες που πολλοί χρήστες θυμούνται με νοσταλγία. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα, ένα φθηνό κινητό των 95 δολαρίων εξακολουθεί να τα διαθέτει, ενώ μια ναυαρχίδα των 1.000 δολαρίων όχι.
Ο αισθητήρας στην πλάτη ήταν πιο γρήγορος και πιο αξιόπιστος
Οι αισθητήρες δαχτυλικού αποτυπώματος κάτω από την οθόνη είναι εντυπωσιακοί, αλλά υστερούν σε ταχύτητα και ακρίβεια σε σχέση με τους φυσικούς αισθητήρες της προηγούμενης γενιάς. Ο αισθητήρας κάτω από την οθόνη συχνά αποτυγχάνει να διαβάσει υγρά δάχτυλα, ενώ ο αισθητήρας στην πλάτη ξεκλείδωνε τη συσκευή πριν καν τη βγάλεις από την τσέπη. Σε παλαιότερα Pixel μπορούσες ακόμα να σύρεις το δάχτυλο πάνω στον αισθητήρα για να ανοίξεις τις ειδοποιήσεις. Το μόνο μειονέκτημα ήταν το ξεκλείδωμα όταν η συσκευή βρισκόταν επίπεδη σε τραπέζι.
Το IR blaster μετέτρεπε το κινητό σε τηλεκοντρόλ
Το infrared blaster επέτρεπε στο κινητό να λειτουργεί ως universal τηλεχειριστήριο για τηλεοράσεις, κλιματιστικά και ηχοσυστήματα. Η Samsung το εγκατέλειψε μετά το Galaxy S6 και οι περισσότεροι μεγάλοι κατασκευαστές Android το κατάργησαν την ίδια περίοδο, καθώς Bluetooth και Wi-Fi ανέλαβαν την ασύρματη επικοινωνία. Το πρόβλημα είναι ότι η αγορά συσκευών με υπέρυθρες δεν εξαφανίστηκε: τηλεοράσεις και κλιματιστικά εξακολουθούν να συνοδεύονται από IR τηλεχειριστήρια. Κάποια κινεζικά μοντέλα όπως η σειρά Redmi Note ακόμα ενσωματώνουν IR blaster, γεγονός που κάνει την απουσία του από τα flagship να μοιάζει σκόπιμη.
Το LED ειδοποιήσεων έδινε την πληροφορία με μια ματιά
Πριν επικρατήσει το Always On Display, τα περισσότερα Android είχαν ένα μικρό LED που αναβόσβηνε σε διαφορετικά χρώματα για τις αδιάβαστες ειδοποιήσεις. Ήταν διακριτικό, χαμηλής κατανάλωσης και έδινε όλη την πληροφορία χωρίς να ανάβει η οθόνη. Πράσινο σήμαινε μήνυμα, κόκκινο χαμηλή μπαταρία, ενώ ορισμένα μοντέλα επέτρεπαν προσαρμοσμένα χρώματα ανά εφαρμογή. Το Always On Display προσπαθεί να κάνει το ίδιο, αλλά επιβαρύνει την μπαταρία και δείχνει ένα γεμάτο εικονίδια τοίχο που και πάλι απαιτεί να ξυπνήσεις την οθόνη.
Οι pop-up κάμερες προσέφεραν οθόνη χωρίς τρύπες και εγκοπές
Οι pop-up κάμερες πρόσφεραν πραγματικά bezel-less οθόνη, χωρίς notch και χωρίς τρύπα. Μοντέλα όπως το OnePlus 7 Pro και το Oppo Find X έκρυβαν τη selfie κάμερα σε ένα μοτέρ που εμφανιζόταν μόνο όταν τη χρειαζόσουν. Το OnePlus 7 Pro διέθετε μάλιστα λειτουργία που αποσούρε αυτόματα την κάμερα αν ανίχνευε πτώση. Οι κατασκευαστές εγκατέλειψαν την ιδέα λόγω ανησυχιών για την ανθεκτικότητα και τη μηχανική πολυπλοκότητα, στρεφόμενοι στις ευκολότερες hole-punch κάμερες.
Τα μικρά κινητά χάθηκαν από την αγορά
Η αναζήτηση ενός σύγχρονου flagship με μικρές διαστάσεις έχει γίνει σχεδόν αδύνατη. Οι οθόνες των 6,9 ιντσών δυσκολεύουν όσους έχουν μικρά χέρια ή θέλουν χρήση με το ένα χέρι. Η Sony προσπάθησε με τη σειρά Xperia 5 και η Apple είχε μια στιγμή με το iPhone 13 mini, αποδεικνύοντας ότι η ζήτηση υπάρχει. Το trade-off παραμένει: μικρότερο μέγεθος σημαίνει μικρότερη μπαταρία και μικρότερη οθόνη, παράγοντες που για τους περισσότερους αγοραστές μετράνε περισσότερο από την άνεση χρήσης με το ένα χέρι.
Η υποδοχή microSD έλυνε το ζήτημα του αποθηκευτικού χώρου
Η υποδοχή κάρτας microSD επέτρεπε φθηνή επέκταση του αποθηκευτικού χώρου χωρίς να πληρώνεις επιπλέον για ακριβότερη έκδοση μνήμης. Ένα Galaxy Note 20 Ultra με κάρτα 256GB δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα χώρου μέχρι σήμερα. Με τις τιμές των chip μνήμης να ανεβαίνουν, καθώς οι κατασκευαστές προτιμούν την πιο κερδοφόρα DRAM έναντι της NAND αποθήκευσης, το ζήτημα θα γίνει χειρότερο. Το νεότερο πρότυπο microSD Express φτάνει ταχύτητες που πλησιάζουν την ενσωματωμένη μνήμη, κάτι που καθιστά την απουσία υποδοχών στα flagship ακόμα πιο δύσκολη να δικαιολογηθεί.
Οι χειρονομίες πίεσης ξεκινούσαν τον βοηθό αθόρυβα
Η λειτουργία squeeze επέτρεπε το αθόρυβο άνοιγμα του βοηθού χωρίς να εκφωνείς wake word. Τα Pixel 2 έως Pixel 4 διέθεταν τη λειτουργία Active Edge: έσφιγγες τις κάτω άκρες της συσκευής και ο Google Assistant ξεκινούσε χωρίς ήχο. Η HTC είχε την ίδια ιδέα νωρίτερα με το Edge Sense στο HTC U11. Το πλησιέστερο σύγχρονο ισοδύναμο είναι το διπλό χτύπημα στην πλάτη, που προσφέρουν Pixel και Samsung, αλλά είναι λιγότερο αξιόπιστο επειδή βασίζεται σε αισθητήρες κίνησης αντί για ειδικό υλικό πίεσης.
Γιατί δεν επιστρέφουν
Κάποιες από αυτές τις καταργήσεις είχαν λογική: οι σφραγισμένες πλάτες έφεραν αδιαβροχοποίηση και οι pop-up κάμερες είχαν κινούμενα μέρη με πραγματικό ποσοστό βλαβών. Όμως οι λύσεις που κάλυψαν τα κενά —Always On Display, φωνητικά wake words, αισθητήρες κάτω από την οθόνη— ζητούν περισσότερη προσπάθεια για χειρότερο αποτέλεσμα. Κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι δύσκολο να επανέλθει: οι αισθητήρες στην πλάτη είναι φθηνοί, οι υποδοχές microSD υπάρχουν σε κινητά κάτω των 200 δολαρίων και το υλικό για squeeze ήταν ήδη σε μαζική παραγωγή το 2017.
Η άποψή μας στο Techblog
Πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν χάθηκαν επειδή ήταν άχρηστα, αλλά επειδή η κατάργησή τους εξυπηρετεί καλύτερα το εμπορικό μοντέλο των κατασκευαστών. Η απουσία υποδοχής microSD, για παράδειγμα, σε σπρώχνει να πληρώσεις ακριβότερα για περισσότερο αποθηκευτικό χώρο, ενώ ένα IR blaster ή ένα LED ειδοποιήσεων θα κόστιζε ελάχιστα. Στην πράξη, ο όρος flagship σήμαινε κάποτε «κάνει περισσότερα» — τελευταία σημαίνει συνήθως «πληρώνεις περισσότερα».
