Η Οντέσα Α’ζάιον μιλά με ειλικρίνεια και χιούμορ για τον χαρακτήρα της, τις ηθικές (ή την απουσία τους), τις παραμυθένιες αναγνώσεις της ιστορίας και τη δυναμική των ηρώων, σε μια συζήτηση που ξεκινά από τη Σταχτοπούτα και καταλήγει στις ανθρώπινες αντιφάσεις. Όλα αυτά πριν ανακοινωθεί η υποψηφιότητα της για την ερμηνεία της για Bafta για την ταινία Marty Supreme.
Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Ρωμανό Λιζάρδο.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Χαίρομαι που συναντιόμαστε ξανά, λίγο καιρό μετά από το Λος Άντζελες.
Οντέσα Α’ζάιον:
Ναι, το θυμάμαι αυτό. Αυτή ήταν η πρώτη μου συνέντευξη Τύπου. Η «παρθενική» μου, κυριολεκτικά. Είμαι τόσο χαρούμενη. Χάρηκα που ήμουν εκεί. Χάρηκα που είχαμε αυτή τη lovely συζήτηση μετά τη συνέντευξη Τύπου.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Επέτρεψε μου να ξεκινήσω με μια ερώτηση που επαναπροσδιορίζω μετά από την τότε συνάντηση μασ, λίγο διαφορετικά διατυπωμένη. Τότε είχα αναφερθεί στην πρώτη σκηνή της ταινίας, με το παπούτσι, που μου θύμισε λίγο τη Σταχτοπούτα, οπότε βλέποντας ξανά την ταινία, συνειδητοποίησα ότι όλη η ταινία έχει κάποιες ομοιότητες με τα παραμύθια, που μπορεί να μην έχουν δράκους, έχουν όμως παράξενο happy ending και, κατά κάποιο τρόπο «ζούνε όλοι καλά και εμείς καλύτερα». Είναι σαν μια ιστορία που μπορείς να πεις στο παιδί σου.
Οντέσα Α’ζάιον:
Είναι τόσο γλυκό αυτό που λες. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι. Και έχει δίκιο, είναι σαν παραμύθι, Ίσως όχι για τον Μάρτι, αλλά είναι το παραμύθι της πριγκίπισσας της Ρέιτσελ. Αυτό είναι. Αυτό είναι τόσο γλυκό.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Ναι, αυτή ήταν ακριβώς η ερώτησή μου. Ένιωσες λίγο σαν την πριγκίπισσα της ιστορίας;
Οντέσα Α’ζάιον:
[…] Θα συμπληρώσω ότι όμως η πραγματική πριγκίπισσα είναι η Κέι. Αυτή είναι η «Βασίλισσα» στην ιστορία. Αλλά αν το σκεφτώ, αν το βλέπουμε από τη σκοπιά της Ρέιτσελ, (και υπάρχει ένα εναλλακτικό σύμπαν όπου ακολουθούμε τη δική της χρονική γραμμή), για εκείνη είναι μια ιστορία πριγκίπισσας. Αλλά είναι μια «ιστορία πριγκίπισσας», γιατί υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν νομίζω ότι η Disney θα ενέκρινε (γέλια). Μάλλον είναι «μια κάποια ιστορία πριγκίπισσας» για εκείνη. Ξεκινάει κυριολεκτικά με το παπούτσι. Αυτό είναι τρελό. Ας πούμε ότι είναι, μια ιστορία πριγκίπισσας για κοινό άνω των 18. Οκέι;
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Λοιπόν, ο χαρακτήρας σου ξεκάθαρα έχει μια δυνατή προσωπικότητα, αλλά δεν έχει την ηθική του Μάρτι. Να ρωτήσω αν κατάλαβες την ηθική του Μάρτι;
Οντέσα Α’ζάιον:
Δεν νομίζω ότι ο Μάρτι έχει καθόλου ηθική. […] Κάποιος με ρώτησε πρόσφατα: «Περιέγραψε τον Μάρτι με τρεις λέξεις». Και εγώ ήμουν σε φάση: σκατάνθρωπος γιατί αυτό είναι. […] Σκέφτομαι ότι στην πραγματικότητα έχει ηθική, αλλά είναι λίγο σαθρή. Ξέρεις τι εννοώ; Δεν είναι 100% εκεί που θα έπρεπε να είναι. Για παράδειγμα, της λέει (σ.σ. της ηρωίδας της) ότι θα της δώσει ό,τι χρειάζεται αν θέλει να κάνει το παιδί. Αλλά δεν πρόκειται να είναι πραγματικά εκεί ως πατέρας. Ίσως όμως αυτό αλλάξει μετά τους τίτλους τέλους της ταινίας. Ποιος ξέρει; Μπορεί να έφυγε. Μπορεί να έμεινε. Δεν ξέρουμε. Και δεν θα μάθουμε ποτέ.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Τελικά η Ρέιτσελ ή ο Μάρτυ έχουν ηθική; Και μπορεί η Ρέιτσελ να καταλάβει την ηθική του Μάρτυ;
Οντέσα Α’ζάιον:
Ρωτάς αν η Ρέιτσελ μπορεί να καταλάβει την ηθική που έχει ο Μάρτι. Καταλαβαίνω που το πας. Αν αντιλαμβάνεται το λόγο που έχει τέτοια ορμή για να φτάσει στον στόχο του, και αν καταλαβαίνει αυτή την κάποια… «ηθική», γι’ αυτό είναι τόσο υποστηρικτική.
Νομίζω ότι την καταλαβαίνει, γιατί έχει το ίδιο πράγμα μέσα της. Πραγματικά το πιστεύω. Νιώθω ότι είναι σαν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, όπου και οι δύο είναι αποφασισμένοι… και οι δύο κυνηγούν τον στόχο τους και τα όνειρά τους. Απλώς τυχαίνει να έχουν πολύ διαφορετικά όνειρα και στόχους. Αν κυνηγούσαν το ίδιο πράγμα, τίποτα δεν θα μπορούσε να τους σταματήσει. Θα το είχαν καταφέρει αμέσως. Αλλά νομίζω ότι το καταλαβαίνει.
Και επίσης το ίδιο πράγμα [ισχύει] με τον Μάρτι. Οπότε αισθάνομαι ότι καταλαβαίνει και ταυτόχρονα σκέφτεται: «Οκέι, καταλαβαίνω, αλλά γιατί δεν θέλει; Γιατί δεν θέλει απλώς να κάνει αυτό που θέλω εγώ να κάνω;». Γιατί νομίζω ότι είναι ίδιοι έτσι. Και στο μυαλό του, πιθανότατα σκέφτεται: «Γιατί δεν καταλαβαίνει ότι εγώ είμαι εδώ για αυτό και όχι για εκείνο;»· καταλαβαίνεις πως το λέω; Οπότε νομίζω ότι το καταλαβαίνει. Απλώς υπάρχουν διαφορετικοί στόχοι.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Χαίρομαι που βρεθήκαμε ξανά και καλή τύχη με την ταινία. Χαιρετισμούς από το Παρίσι
Οντέσα Α’ζάιον:
Νόμιζα ότι ήσουν από την Ελλάδα. […] Α, από εκεί είσαι αλλά τώρα βρίσκεσαι στο Παρίσι. Ελπίζω να τα ξαναπούμε. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Χάρηκα που τα είπαμε. Να περάσεις όμορφα στην Ελλάδα. Δεν έχω πάει ποτέ στην Ελλάδα. Το ξέρω, στο είπα αυτό. Πρέπει να έρθω.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Σας περιμένουμε ήδη.
Οντέσα Α’ζάιον:
Χάρηκα που σε είδα.
Με πολύ όμορφη ενέργεια, χιούμορ, αυτογνωσία και καθαρή ματιά στους χαρακτήρες, χωρίς φίλτρο ή τα «τάχα μου-τάχα μου» που κάνουν οι στάρλετ, η Οντέσα Α’ζάιον (σ.σ. Αζιόν κατά άλλους) αναδεικνύει τις αντιφάσεις, τα όνειρα και τις διαφορετικές ηθικές που συνυπάρχουν στην ιστορία, προσφέροντας μια συζήτηση τόσο ανθρώπινη όσο και απρόσμενα τρυφερή. Όσο για την υποψηφιότητα της για Bafta, την αξίζει όσο λίγες· και μακάρι να κερδίσει το βραβείο.
[*Η συνέντευξη έχει υποστεί επεξεργασία για την καλύτερη απόδοση]
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
