Η Ινδία είχε ήδη καθιερωθεί ως η μεγάλη δύναμη του Ολυμπιακού χόκεϊ έχοντας κατακτήσει έξι διαδοχικά χρυσά μετάλλια, από το 1928 μέχρι το 1956 (το 1940 και το 1944 δεν πραγματοποιήθηκαν Ολυμπιακοί Αγώνες λόγω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου), ενώ πρόσθεσε ακόμη ένα το 1964. Η επιτυχία της Μόσχας αποτέλεσε το όγδοο χρυσό της μετάλλιο, επίδοση που παραμένει μοναδική στην ιστορία του αθλήματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Τα χρόνια που ακολούθησαν, η εικόνα της ομάδας άλλαξε. Η τοποθέτηση συνθετικού χλοοτάπητα αντί γρασιδιού μετέβαλε τις απαιτήσεις του αθλήματος, με την Ινδία να μην μπορεί να προσαρμοστεί, καθώς το παιχνίδι έγινε πιο γρήγορο και οι υποδομές της χώρας δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν τις εξελίξεις.
Παρότι η Ινδία επέστρεψε στα Ολυμπιακά μετάλλια με το χάλκινο στο Τόκιο το 2021 και το ασημένιο στο Παρίσι το 2024, το χρυσό της Μόσχας παραμένει μέχρι σήμερα η τελευταία φορά που η χώρα ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.
Ε.Χ.
