Υπάρχει ένα «τέμπο» που καταλαβαίνεις τι ακριβώς επιδιώκει η Volkswagen με την «επανακυκλοφορία» του T-Roc. Το νέο «άλμπουμ» δεν περιλαμβάνει μόνο «tracks» με φωτιζόμενα σήματα και τις «LED-όμπαρες» μπροστά και πίσω, ούτε όταν ανοίγεις την πόρτα και πιάνεις υλικά που επιτέλους δείχνουν ότι κάποιος είπε «ως εδώ με τα σκληρά πλαστικά».
Το τέμπο του νέου T-Roc χτυπά μέσα στην πόλη, στο καθημερινό «πήγαινε-έλα», όταν οδηγείς μετά από καιρό ένα βενζινοκίνητο SUV και χαίρεσαι που βρίσκεσαι πίσω από το τιμόνι του. Αλλά και μακριά από αυτό, το T-Roc έχει μία σχεδιαστική εξέλιξη που αρέσει.
Θα έλεγα καλύτερα, μία σχεδιαστική προσαρμογή, αφού υιοθετείται το στιλ των ηλεκτρικών ID της μάρκας με αποτέλεσμα το πιο πετυχημένο «λαϊκό» SUV της Volkswagen απλώς πιο σύγχρονο, πιο προσεγμένο και πιο ολοκληρωμένο εκεί που πριν δεχόταν κριτική. Βλέπετε το T-Roc ήταν ήδη ένα από τα πιο επιτυχημένα SUV της Volkswagen, με επιδόσεις σε ταξινομήσεις που σε ορισμένες αγορές ξεπερνούσαν ακόμη και το Golf.
Πέρα, όμως, από το πέρασμα του χρόνου η νέα γενιά δεν προέκυψε από έλλειψη εμπορικής επιτυχίας, αλλά από την εξέλιξη της αγοράς και τα σχόλια για βελτιώσεις στα σημεία: στην ποιότητα του εσωτερικού, στην ψηφιακή εμπειρία και στον εκσυγχρονισμό των συστημάτων υποβοήθησης. Η δεύτερη γενιά έρχεται να απαντήσει σε όλα αυτά, χωρίς να αλλάξει τη βασική φιλοσοφία.
Ανάλυσε το
Χαρακτηριστικός είναι ο ολόφρεσκος και σύγχρονος σχεδιασμός. Πρόκειται για μία ξεκάθαρη αναβάθμιση, χτισμένη πάνω στην εξελιγμένη πλατφόρμα MQB evo. Και ξεκινά από το προφανές: το αμάξωμα μεγάλωσε.
Έτσι, το νέο T-Roc έχει μήκος 4,373 μέτρα, αυξημένο κατά 12,2 εκατοστά σε σχέση με πριν. Το πλάτος φτάνει τα 1,828 μέτρα (+0,9 εκ.), το ύψος τα 1,573 μέτρα (+0,9 εκ.), ενώ το μεταξόνιο ανέρχεται στα 2.629 χλστ., δηλαδή 28 χλστ. περισσότερα.
Στην πράξη, η αύξηση φαίνεται περισσότερο στη συνολική παρουσία και στο «πάτημα» στο δρόμο, χωρίς το αμάξωμα να δείχνει «μπαούλο». Παραμένει κόμπακτ, με τον όγκο καλά κρυμμένο και το σχήμα δουλεμένο έτσι ώστε να μη δείχνει υπερβολικά πιο μεγάλο.
Με την πρώτη ματιά γίνεται αντιληπτό ότι το νέο T-Roc κοιτάει προς τη σύγχρονη οικογένεια της Volkswagen, κάνοντας ένα μίγμα ανάμεσα στη λογική των ID. και στα νεότερα θερμικά μοντέλα όπως το Tiguan.
Οι φωτεινές υπογραφές είναι πιο «ψηφιακές», η μάσκα και ο προφυλακτήρας έχουν πιο δυναμικό look, ενώ στις πλουσιότερες εξοπλιστικά εκδόσεις θα δεις φωτιζόμενο λογότυπο εμπρός και πίσω, φωτεινή μπάρα και Matrix LED που δεν είναι μόνο για το show-off, αλλά για να φαίνεται στους σκοτεινούς δρόμους (έτσι τουλάχιστον λένε οι Γερμανοί).
Πίσω, οι επιφάνειες είναι πιο καθαρές και πιο κομψές από πριν, με μια αρμονία που του πάει. Μικρή αλλά ουσιαστική λεπτομέρεια: ο αεροδυναμικός συντελεστής οπισθέλκουσας είναι 0,29, περίπου 10% καλύτερος, κάτι που εξηγεί και το πιο «καθαρό» σχήμα. Η έκδοση R-Line τονίζει περαιτέρω το όμορφο αμάξωμα με το πιο δυναμικό look και συνδυάζεται προαιρετικά με το «ενεργητικό» στήσιμο της DCC ανάρτησης.
Το μεγαλύτερο άλμα…
…το εισπράττεις όταν περάσεις στο εσωτερικό. Εκεί που η προηγούμενη γενιά άκουσε πολλά για την «πλαστικούρα», τώρα η Volkswagen έκανε αυτό που έπρεπε: έβαλε τα ελάχιστα σκληρά υλικά χαμηλά και υιοθέτησε μαλακές επιφάνειες εκεί που ακουμπάς και βλέπεις.
Ταμπλό, πόρτες (με τα ιδιαίτερα, εσωτερικά, χερούλια) και κεντρική κονσόλα έχουν πιο «soft» αίσθηση, με υφασμάτινες επενδύσεις (σε σημεία και με διακριτικό φωτισμό).
Το T-Roc δεν έγινε ξαφνικά premium (ένας ορισμός που σηκώνει μεγάλη κουβέντα), αλλά καταφέρνει να κάνει τις κακές γλώσσες να σωπάσουν. Και αυτό, στη συγκεκριμένη κατηγορία, είναι το ουσιαστικό, ειδικότερα τώρα που ήρθαν και οι Κινέζοι.
Επιπλέον, υπάρχει και μια πιο «πράσινη» πλευρά: περίπου το 20% των πλαστικών που έχουν χρησιμοποιηθεί στο αυτοκίνητο προέρχεται από ανακυκλωμένη πρώτη ύλη, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 40 κιλά συνολικά.
Ο ψηφιακός κόσμος είναι επίσης πιο τακτοποιημένος. Ο οδηγός έχει μπροστά του το Digital Cockpit Pro με οθόνη 10 ιντσών, με πολλές επιλογές στις θεματικές απεικονίσεις: από κλασικές ενδείξεις μέχρι πιο λιτές προβολές ή πλοήγηση που γεμίζει τον πίνακα.
Προαιρετικά υπάρχει και το πολύ καλό Head-up Display, με ενδείξεις επαυξημένης πραγματικότητας που προβάλλονται ώστε να φαίνονται περίπου 2,1 μέτρα μπροστά από τον οδηγό, πιο εύκολα ορατές και χωρίς να κουράζουν.
Στο κέντρο του ταμπλό δεσπόζει η οθόνη αφής έως 12,9 ιντσών, με το νέο MIB4 που συνεχίζει στην λογική ενός tablet. Αν έχεις ζήσει παλαιότερα infotainment της Volkswagen, εδώ θα το νιώσεις πιο γρήγορο και πιο εύκολο. Τα μεγάλα «πλακίδια» και το πιο καθαρό μενού βοηθούν, ενώ υπάρχει και η IDA, η φωνητική βοηθός της Volkswagen.
Το όλο πακέτο υποστηρίζει και λειτουργίες τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες θέλουν όμως δουλίτσα/ εκμάθηση. Ευτυχώς, ένα από τα καλύτερα νέα είναι αλλού: η επιστροφή των κανονικών πλήκτρων στο τιμόνι, αντί για επιφάνειες αφής. Είναι από αυτά που τα εκτιμάς κάθε μέρα.
Ο επιλογέας του DSG έχει μεταφερθεί πίσω από το τιμόνι, όπως σε άλλα νεότερα Volkswagen, κάτι που απελευθερώνει χώρο στην κεντρική κονσόλα. Εκεί υπάρχει ασύρματη φόρτιση smartphone, ποτηροθήκες και ένας πιεζοπεριστροφικός διακόπτης (στη λογική των Tiguan και Tayron) για την ένταση, τα προγράμματα οδήγησης ή τις ρυθμίσεις φωτισμού, χωρίς να ψάχνεις συνέχεια την οθόνη.
Εδώ όμως έρχεται και το πρώτο «ναι μεν»: η ρύθμιση του κλιματισμού έχει περάσει μέσα στο infotainment. Υπάρχουν φωτιζόμενα sliders για θερμοκρασία και ένταση ήχου μπροστά από την οθόνη, αλλά η λογική του «όλα στην οθόνη» δεν είναι ποτέ τόσο άμεση όσο ένας κανονικός διακόπτης. Επίσης, τα sliders συνεχίζουν να μην είναι βολικά.
Στους χώρους, το νέο T-Roc έχει βελτιωθεί κυρίως πίσω. Τα επιπλέον 3 εκατοστά δίνουν λίγο περισσότερο αέρα για τα πόδια και κάνουν τη δεύτερη σειρά πιο άνετη. Ένας ενήλικος γύρω στο 1,80 κάθεται χωρίς παράπονο. Το πίσω κάθισμα είναι σχετικά σφιχτό, αλλά στηρίζει σωστά και δείχνει πιο «ουσιαστικό» στο ταξίδι.
Το πλάτος είναι καλό για δύο ενήλικες, ενώ για τρεις ισχύει αυτό που περιμένεις σε κόμπακτ SUV: γίνεται, αλλά με αρκετές παραχωρήσεις. Στο υποβραχιόνιο υπάρχει και βαθύς αποθηκευτικός χώρος 5,5 λίτρων, από τα πρακτικά που δεν φαίνονται στην πρώτη ματιά αλλά κάνουν διαφορά στην καθημερινότητα.
Το πορτμπαγκάζ μεγάλωσε στα 475 λίτρα, δηλαδή μόλις 30 λίτρα περισσότερα από πριν, όμως έχει σημασία ο τρόπος που το εκμεταλλεύεται. Υπάρχει ρυθμιζόμενο δάπεδο που μπορεί να χαμηλώσει περίπου 15 εκατοστά ή να ανέβει για πιο εύκολη φόρτωση. Με πεσμένη την διαιρούμεη πλάτη (40:20:40) το σύνολο φτάνει έως και τα 1.350 λίτρα. Υπάρχει και ένα ωραίο τρικ πρακτικότητας: η πλάτη του καθίσματος του συνοδηγού μπορεί να πέσει προς τα εμπρός, δημιουργώντας χώρο φόρτωσης μήκους πάνω από 2 μέτρα.
Σχετικά με τους κινητήρες…
… το νέο T-Roc διατίθεται αρχικά αποκλειστικά με ήπια υβριδικούς 1.500αρηδες βενζινοκινητήρες, ώστε να συμμορφώνεται με τις προδιαγραφές Euro VII. Δεν υπάρχει πλέον diesel, ούτε χειροκίνητο κιβώτιο. Η πλήρης υβριδική έκδοση (επίσης στα 1.500 κ.εκ. αλλά με 136 ίππους) θα ακολουθήσει μέσα στη χρονιά, ενώ έχει ανακοινωθεί και η έκδοση 2.0 eTSI 4Motion με τους 204 ίππους, καθώς και το T-Roc R με 333 ίππους.
Για την ώρα, το βάρος πέφτει στις δύο entry-level εκδόσεις του 1.5 eTSI evo2, με τους 116 ή τους 150 ίππους. Στα χέρια μας έφτασε πρώτη η ισχυρότερη από τις δύο εκδόσεις. Συνδυάζεται αποκλειστικά με DSG 7 σχέσεων και με την κίνηση να περνά μπροστά.
Ο κινητήρας (EA211) των 150 ίππων λειτουργεί σε κύκλο Miller, διαθέτει turbo μεταβλητής γεωμετρίας και σύστημα άμεσου ψεκασμού 350 bar. Το σύστημα ACT plus απενεργοποιεί τους δύο μεσαίους κυλίνδρους σε χαμηλό φορτίο και λειτουργεί σε μεγαλύτερο εύρος στροφών σε σχέση με πριν. Υπάρχει επίσης λειτουργία coasting, όπου το κιβώτιο απεμπλέκεται και ο θερμικός κινητήρας απενεργοποιείται.
Το ήπιο υβριδικό σύστημα 48 Volt έχει μίζα-γεννήτρια (19 ίππων και 56 Nm), λειτουργώντας ως start/stop και ως υποβοήθηση στην επιτάχυνση και στην οικονομία. Το σύστημα δουλεύει διακριτικά στο παρασκήνιο, με συχνά σβησίματα του κινητήρα στην κίνηση.
Η εργοστασιακή κατανάλωση WLTP είναι στα 5,5-6,0 λίτρα/100 χλμ., αλλά στην πράξη θα δεις περίπου 6,5-7,5 λίτρα/100 χλμ. στον αυτοκινητόδρομο και περίπου 8-9 λίτρα/100 χλμ. μέσα στην πόλη. Οπότε υπολογίστε μία μέση κατανάλωση στα 7-8 λίτρα/100 χλμ..
Αν και κάτι μου λέει ότι η διαφορά ισχύος με την μικρότερη έκδοση (αυτή των 116 ίππων) δεν θα είναι και τόσο αισθητή στις επιδόσεις, το 150άρι T-Roc προφανώς προσφέρει το κάτι παραπάνω: είναι αρκετά σβέλτο με το σπριντ των 0-100 χλμ./ώρα να ολοκληρώνεται σε 8,9 δλ.
Στην πόλη, το όλο πακέτο λειτουργεί ομαλά, με συχνές και σχεδόν ανεπαίσθητες απενεργοποιήσεις του κινητήρα, ενώ ανεπαίσθητες είναι και οι αλλαγές του DSG. Από εκεί και πέρα υπάρχουν τα γνωστά κουσούρια των διπλόδισκων, όπως η κάπως απότομη εκκίνηση αν δεν είσαι προσεκτικός με το γκάζι.
Στον ανοιχτό δρόμο το T-Roc κινείται άνετα και διατηρεί υψηλές ταχύτητες (εργοστασιακή τελική στα 212 χλμ./ώρα), χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, ενώ το DSG είναι γρήγορο και προσφέρει και δυνατότητα χειροκίνητων αλλαγών από τα paddles που τις περισσότερες φορές δεν τα χρειάζεσαι.
Εκεί που θα ήθελες λίγη παραπάνω αποφασιστικότητα στις προσπεράσεις σε κοντές ευθείες, ειδικά με φουλ επιβάτες: το μοτέρ έχει ροπή, έχει δύναμη, αλλά σου λείπει το γεμάτο τράβηγμα, το τσαγανό. Παραταύτα, για τα δεδομένα της κατηγορίας, λες ΟΚ.
Από την άλλη, η καμπίνα είναι καλά μονωμένη. Ο τετρακύλινδρος ακούγεται μόνο όταν τον πιέσεις, ενώ ο αεροδυναμικός θόρυβος και αυτός της κύλισης είναι σε χαμηλά επίπεδα, για SUV αυτής της κατηγορίας.
Το set-up της ανάρτησης είναι ένα από τα δυνατά χαρτιά του νέου T-Roc. Μπροστά υπάρχουν γόνατα MacPherson, ενώ πίσω πολλαπλοί σύνδεσμοί τεσσάρων σημείων, προσέξτε, σε όλες τις εκδόσεις. Κάτι που δείχνει ότι η Volkswagen δεν ήθελε «φθηνές» λύσεις στη βάση, όπως ο καθιερωμένος ημιάκαμπτος.
Μάλιστα, στην R-Line της δοκιμής μας -με το σφιχτό στήσιμο- υπάρχει η DCC ανάρτηση (είναι προαιρετική και είναι διαθέσιμη και στην Style, πάντα σε συνδυασμό με τους 150 ίππους), με το αυτοκίνητο πιο κοντά στο έδαφος κατά 10 χλστ. και με ηλεκτρονικά ελεγχόμενα αμορτισέρ.
Στο πρόγραμμα Sport, τα αμορτισέρ σφίγγουν όσο χρειάζεται, χωρίς το T-Roc να γίνεται πολύ κουραστικό στην καθημερινότητα. Η αίσθηση είναι καθαρά γερμανική: σχετικά σφιχτό, σταθερό, με πολύ καλό έλεγχο του αμαξώματος. Στο Comfort τα επίπεδα άνεσης είναι καλά για τον σβέλτο οδηγό, αλλά ένας πιο χαλαρός θα τα βρει απλά ικανοποιητικά, ενδεχομένως και μέτρια.
Δεν λέμε, πανέμορφες οι 20άρες ζάντες (με λάστιχα 225/40), αλλά επηρεάζουν αρκετά την απόσβεση σε κακό οδόστρωμα, με πιο «σκληρή» αίσθηση στις λακκούβες. Οπότε αν θέλετε περισσότερη άνεση, αποφύγετε τα «φρου-φρου και αρώματα» και αφήστε τις στάνταρ 18αρες.
Το τιμόνι έχει εξαιρετική αίσθηση, είναι ακριβές και με καλύτερη πληροφόρηση από αυτή που περιμένεις από ένα mainstream SUV. Στις στροφές και πέρα από το όριο, το T-Roc «ροκάρει» με ένα οδηγοκεντρικό αέρα.
Μπαίνει και βγαίνει όπως… έρχεται, με το πίσω μέρος να είναι πολύ σταθερό και με τα συστήματα πρόσφυσης να δουλεύουν διακριτικά. Το ESP δεν επεμβαίνει συχνά, όμως για ένα R-Line ίσως σε μερικούς να λείπει ένα καθαρό «σπορ» πρόγραμμα, για περισσότερη ελευθερία (λέμε, τώρα).
Στο φρενάρισμα υπάρχει ένα γνώριμο feeling -ελέω της της ανάκτησης ενέργειας- στην αρχή της επιβράδυνσης, αλλά δεν είναι τόσο περίεργο και εξοικειώνεσαι γρήγορα. Στα συστήματα υποβοήθησης, το νέο T-Roc είναι πραγματικά φουλ αναβαθμισμένο. Το Travel Assist συνδυάζει διατήρηση λωρίδας και προσαρμοζόμενο cruise control, μπορεί να προσαρμόζει ταχύτητα σε όρια και να εκτελεί αλλαγές λωρίδας όπου επιτρέπεται.
Το σύστημα αναγνωρίζει διασταυρώσεις, πεζούς και ποδηλάτες, ενώ το Park Assist Pro επιτρέπει απομακρυσμένη στάθμευση μέσω smartphone. Πάντως, υπάρχουν φορές που το σύστημα αποφυγής σύγκρουσης είναι υπερβολικό. Και θα το καταλάβεις όταν το T-Roc τσιμπήσει απότομα τα φρένα του και η ζώνη ασφαλείας σφίξει το θώρακά σου. Αλλά μπροστά στην ασφάλεια, χαλάλι του.
Το συμπέρασμα είναι απλό:
η Volkswagen δεν επανακυκλοφόρησε το T-Roc για να το κάνει διαφορετικό. Το επανακυκλοφόρησε για να το κάνει καλύτερο εκεί που έπρεπε. Μεγαλύτερο εξωτερικά (χωρίς υπερβολές), αισθητά πιο ποιοτικό μέσα, πιο ψηφιακό και πιο πλήρες σε συστήματα υποβοήθησης και ασφάλειας, παραμένει πρακτικό, καθημερινό και ευχάριστο.
Και η έκδοση 1.5 eTSI είναι η λογική επιλογή της γκάμας (μιας και η διαφορά σε χρήματα από την έκδοση των 116 ίππων είναι πολύ μικρή): έχει αρκετή δύναμη για όλα, πολιτισμένη λειτουργία, σχετικά καλή οικονομία (κυρίως στον ανοιχτό δρόμο) για τα δεδομένα της κατηγορίας και ένα σασί που θυμίζει ότι η Volkswagen ξέρει ακόμη να στήνει σωστά ένα αυτοκίνητο, ξεχωρίζοντας από τα κινεζικά.
Μάλιστα, η R-Line με την DCC δίνει στο T-Roc εύρος χαρακτήρα: μπορεί να είναι άνετο στην καθημερινότητα και πιο σφιχτό όταν το θελήσεις, αρκεί να μη θυσιάσεις το μπάλανς με υπερβολικές ζάντες (μια χαρά είναι και οι «βασικές» 18άρες).
Από την άλλη, σύμφωνοι, στην ίδια τιμή υπάρχουν μεγαλύτερα SUV, αλλά το T-Roc δεν προσπαθεί να κερδίσει το παιχνίδια… σε πόντους. Κερδίζει στην γερμανική ποιότητα, στην σπορτίφ οδηγική συμπεριφορά και στη συνολική ωριμότητα. Και για αρκετούς, ίσως αυτό να είναι που μετρά περισσότερο από το μέγεθος.
Τεχνικά χαρακτηριστικά – Volkswagen T-Roc 1.5 eTSI 150 PS R-Line
Κινητήρας: Τετρακύλινδρος σε σειρά, 1.498 cc, turbo VTG, mild hybrid 48V, ACTplus
Μέγιστη ισχύς, ροπή: 150 PS/5.000-6.000 rpm, 250 Nm/1.500–3.500 rpm
Μετάδοση: Στους εμπρός τροχούς
Κιβώτιο: Αυτόματο διπλού συμπλέκτη 7 σχέσεων (DSG)
Επιτάχυνση 0-100 km/h: 8,9 sec
Τελική ταχύτητα: 212 km/h
Μέση κατανάλωση εργοστασιακή / δοκιμής: 5,5-6,0 lt/100 km / 7,5 lt/100 km
Εκπομπές CO2: 126-137 gr/km
Διαστάσεις (Μ/Π/Υ): 4.373/1.828/1.573 mm
Μεταξόνιο: 2.629 mm
Βάρος: 1.465–1.474 kg
Χώρος αποσκευών: 475–1.350 lt
Τιμή: Από 31.390 ευρώ (35.990 η R-Line)
