Σοβαρές αποκαλύψεις προκύπτουν από την κατάθεση του πατέρα του 14χρονου δράστη του μακελειού στο γυμνάσιο του Καχραμανμαράς στην Τουρκία. Ο Ουγκούρ Μερσινλί, πρώην ανώτερος αξιωματικός της αστυνομίας, περιγράφει λεπτομερώς τις συνθήκες υπό τις οποίες ο ανήλικος απέκτησε πρόσβαση στα όπλα, αλλά και τις προσπάθειες που έγιναν για την ψυχολογική του παρακολούθηση τις τελευταίες εβδομάδες πριν την τραγωδία.
Η Τουρκία παραμένει συγκλονισμένη από το μακελειό σε γυμνάσιο στο Καχραμανμαράς στην Τουρκία, όπου ο 14χρονος μαθητής του σχολείου Αράς Μερσινλί, μπήκε στο σχολείο με πέντε όπλα και επτά γεμιστήρες και άνοιξε αδιακρίτως πυρ σε δύο αίθουσες, σκοτώνοντας εννέα ανθρώπους – 8 μαθητές και μία εκπαιδευτικό – και τραυματίζοντας άλλους 20. Ο ανήλικος στη συνέχεια έβαλε τέλος στη ζωή του, ενώ οι γονείς του τέθηκαν υπό κράτηση.
«Τα όπλα μου ανήκουν – τα πήρε από το σπίτι»
Ο πατέρας του δράστη παραδέχεται ότι τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση ανήκαν στον ίδιο. Όπως αναφέρει, διαθέτει επτά νόμιμα πιστόλια και δύο κυνηγετικά, τα οποία φυλάσσονταν στο σπίτι. Σύμφωνα με την κατάθεσή του, ο γιος του πήρε πέντε από τα πιστόλια από το υπνοδωμάτιο, όπου φυλάσσονταν σε κλειδωμένο κιβώτιο ασφαλείας.
Υποστηρίζει ότι τα όπλα και οι γεμιστήρες ήταν αποθηκευμένα ξεχωριστά και σε κλειδωμένα κουτιά, ενώ ο ίδιος δεν γνωρίζει πώς ο ανήλικος κατάφερε να τα ανοίξει, εκτιμώντας ότι ίσως έμαθε τον τρόπο μέσω του διαδικτύου.
Ο ίδιος αναφέρει ότι ο γιος του επισκεπτόταν ψυχολόγο τους τελευταίους δύο μήνες, ο οποίος είχε εκφράσει προβληματισμό για πιθανές δυσκολίες κοινωνικής προσαρμογής και είχε προτείνει περαιτέρω παρακολούθηση ή ακόμη και μελλοντική ψυχιατρική αξιολόγηση.
Παράλληλα, σημειώνει ότι είχαν απευθυνθεί και σε ψυχολόγους της αστυνομίας, οι οποίοι – όπως λέει – δεν είχαν διαπιστώσει κάτι ανησυχητικό.
«Ήταν έξυπνο παιδί, αλλά απομονωμένο»
Στην κατάθεσή του, ο πατέρας περιγράφει τον γιο του ως ιδιαίτερα έξυπνο, αλλά εσωστρεφή και απομονωμένο. Αναφέρει ότι περνούσε πολλές ώρες στο διαδίκτυο και σε βιντεοπαιχνίδια, συχνά σε αγγλική γλώσσα, χωρίς να μοιράζεται με τους γονείς του το περιεχόμενο με το οποίο ασχολούνταν.
Όπως λέει, είχε παρατηρήσει ότι ο γιος του έπαιζε συχνά παιχνίδια με πολεμικό περιεχόμενο, ενώ είχε περιορισμένο κύκλο φίλων και έδειχνε έντονες μεταβολές στη διάθεσή του.
Η επαφή με τα όπλα και το περιστατικό στο σκοπευτήριο
Ο πατέρας αναφέρει επίσης ότι ο γιος του είχε εκδηλώσει πρόσφατα ενδιαφέρον για τα όπλα, ζητώντας να μάθει για τη χρήση τους. Περιγράφει ότι λίγες ημέρες πριν την τραγωδία τον είχε πάει σε σκοπευτήριο της αστυνομίας, όπου του επέτρεψε να ρίξει μερικές βολές υπό την επίβλεψή του και τον ενθάρρυνε να στοχεύει σωστά, θεωρώντας ότι έτσι θα «εκτονωνόταν η περιέργειά του».
Μάλιστα, όπως αναφέρει, είχε τραβήξει φωτογραφίες και βίντεο από τη στιγμή εκείνη, τα οποία έστειλε στον γιο του, χωρίς να φαντάζεται – όπως υποστηρίζει – την εξέλιξη.
Στην κατάθεσή του, ο πατέρας επιμένει ότι δεν υπήρξε κάποιο ξεκάθαρο προειδοποιητικό σημάδι για την επερχόμενη τραγωδία. Αναφέρει ότι δεν είχε παρατηρήσει βίαιη συμπεριφορά προς άλλους μαθητές ή δασκάλους, αν και σημειώνει ότι ο γιος του ήταν ευμετάβλητος ψυχολογικά και με περιορισμένο κοινωνικό κύκλο.
Η έρευνα των αρχών συνεχίζεται, ενώ η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην Τουρκία σχετικά με την πρόσβαση σε όπλα και την ψυχική υγεία ανηλίκων.
