Την τελευταία του πνοή άφησε τα μεσάνυχτα της Δευτέρας (09.03.2026) ο καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης, κινηματογραφιστής και σεναριογράφος, Γιώργος Πανουσόπουλος. Ο δημοφιλής καλλιτέχνης με τη σημαντική καριέρα στον κινηματογράφο ήταν ο σύζυγος της αγαπημένης ηθοποιού Μπέτυς Λιβανού και πατέρας τριών παιδιών.
Ο γνωστός σκηνοθέτης πέθανε σε ηλικία 84 ετών, έχοντας ζήσει μία γεμάτη ζωή. Ο Γιώργος Πανουσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1942 κι από νωρίς στράφηκε στην τέχνη, σπουδάζοντας κινηματογράφο και φωτογραφία στο εξωτερικό. Αρχικά εργάστηκε ως διευθυντής φωτογραφίας. Είχε κάνει δύο γάμους, έναν με τη χορεύτρια Ελένη Μπουρμπουχάκη κι έναν με τη Μπέτυ Λιβανού, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τη Μαργαρίτα και τη Δέσποινα.
Η ανακοίνωση της οικογένειάς του για τον θάνατό του
«Σήμερα η ψυχή του Γιώργου αποφάσισε πως το σώμα του είναι πολύ μικρό και δεν θα μπορούσε πια να την χωρέσει. Και ήθελε να ελευθερωθεί. Και έτσι ταξίδεψε πάνω από το Αιγαίο προς το φως που πάντα και παντού έψαχνε. Θα είναι πάντα στην καρδιά και το μυαλό μας με όλα όσα μας προσέφερε και φυσικά με τις ταινίες του που για πάντα θα κουβαλούν τα κομμάτια της ψυχής του που τους αφιέρωσε», ανέφερε η ανακοίνωση της οικογένειάς του για τον θάνατό του.
Ο γάμος με την Μπέτυ Λιβανού και η χορεύτρια – ηθοποιός κόρη
Η Μπέτυ Λιβανού και ο Γιώργος Πανουσόπουλος γνωρίστηκαν όσο εκείνος εργαζόταν ακόμα ως οπερατέρ και ερωτεύτηκαν βαθιά. Σύντομα, ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου και παρέμειναν παντρεμένοι για περισσότερα από 50 χρόνια. Από τον γάμο τους απέκτησαν δύο κόρες, τη Δέσποινα και τη Μαργαρίτα.
Το ζευγάρι παρέμεινε αγαπημένο για πολλά χρόνια, ενώ η σπουδαία ηθοποιός είχε εξομολογηθεί σε παλαιότερη συνέντευξή της στο You ότι πέρασαν και μία κρίση στον γάμο τους.
«Δεν υπάρχει μυστικό, δεν ξέρω αν είναι και επιτυχία. Οι σχέσεις μεταλλάσσονται μέσα στον χρόνο, δεν μένουν ίδιες. Ξεκινούν από έναν έρωτα και καταλήγουν σε συγγένεια, σε συντροφικότητα, σε τρυφερότητα, στο νοιάξιμο για έναν άνθρωπο που έχεις στη ζωή σου. Ο έρωτας δεν διαρκεί εφ’ όρου ζωής. Όσο υπάρχουν όμως αισθήματα, υπάρχουν και σχέσεις», είδε δηλώσει.
Κρίση περάσατε ποτέ στον γάμο σας;
Αμέ. Πέρασα μεγάλη κρίση. Ανοίξατε ποτέ την πόρτα να φύγετε; Εγώ όχι, αλλά το έκανε ο Γιώργος, ο σύζυγός μου, και ξαναγύρισε πίσω, μετά από χρόνια.
Μάλιστα, η Μαργαρίτα Πανουσοπούλου, που γεννήθηκε το 1984, ασχολείται με τον χώρο της τέχνης, καθώς εργάζεται ως χορεύτρια και ηθοποιός. Σπούδασε θέατρο στην Αγγλία και στη Δραματική σχολή Italia Conti Academy of Theatre and Dramatic Arts και μετά την αποφοίτησή της, εργάστηκε στην Βρετανία ως ηθοποιός στο θέατρο όπου περιόδευσε σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2010 ίδρυσε τη θεατρική ομάδα «Εν Λευκώ». Μέσω της ομάδας, έχει σκηνοθετήσει και συμμετάσχει σε παραστάσεις με έμφαση στη σωματική έκφραση και την εναλλακτική θεατρική γραφή. .
Παράλληλα είναι μητέρα ενός κοριτσιού.
Η καριέρα στον κινηματογράφο
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος γεννήθηκε στην Κηφισιά στις 3 Φεβρουαρίου του 1942 και σπούδασε κινηματογράφο στο εξωτερικό. Άφησε το δικό του αποτύπωμα στον κινηματογράφο, με ταινίες γεμάτες έντονο ερωτισμό, αστική ατμόσφαιρα, χιούμορ αλλά και μια βαθιά ανθρώπινη ματιά στους χαρακτήρες. Αγαπούσε το αστικό αθηναϊκό τοπίο, ένα γνώριμο φυσικό σκηνικό στις ταινίες του, καθώς και το Αιγαίο, αλλά και κάθε γωνιά της ελληνικής επικράτειας που δεν ήξερε να κλαίει.
Το 1979, έκανε θεαματικό ντεμπούτο, με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, με τίτλο «Ταξίδι του μέλιτος». Μία ταινία, για την τρίτη ηλικία, μέσα από μία πρωτότυπη δραματική ψυχογραφία, που αποδεικνύει την εξαιρετική γνώση της κινηματογραφικής γλώσσας και της διεύθυνσης ενός συγκινητικού καστ βετεράνων ηθοποιών, από Σταύρο Ξενίδη και Αλέκα Παΐζη, μέχρι Μαλαίνα Ανουσάκη και Κούλη Στολίγα, ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο έχει και η αγαπημένη του σύζυγος Μπέτυ Λιβανού. Και βεβαίως, ντυμένη με τις μελαγχολικές μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι.
Το 1981 παρουσίασε το αισθηματικό δράμα «Οι Απέναντι», έναν στοχασμό πάνω στο αστικό τοπίο και την επίδρασή του στα αδιέξοδα της ερωτικής επιθυμίας, με Άρη Ρέτσο και Μπέτυ Λιβανού, στους καλύτερους ρόλους της καριέρας τους, ενώ το 1985 με την διονυσιακή «Μανία» του, έχοντας αναλάβει εκτός από τη σκηνοθεσία και τα καθήκοντα παραγωγού, σεναριογράφου, διευθυντή φωτογραφίας και μοντέρ, συμμετείχε στο φεστιβάλ Βερολίνου.
Το 1988 παρουσίασε την ταινία «Μ’ Αγαπάς» και ήταν υποψήφιος για το Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ Βενετίας. Έπειτα από 7 χρόνια έβγαλε τη νέα του ταινία, με τίτλο η «Ελεύθερη Κατάδυση», με τους Καρυοφιλλιά Καραμπέτη, Αλέκο Συσσοβίτη και Βαλέρια Χριστοδουλίδου, ενώ το 1991 πειραματίστηκε με φόντο την Αθήνα του Αυγούστου, στο «Μια Μέρα τη Νύχτα».
Το 2004 κι ενώ έχει σκηνοθετήσει την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, σκηνοθέτησε την «Τεστοστερόνη» και το 2018 έκλεισε την κινηματογραφική του καριε΄ρα με την κωμωδία «Σ’ Αυτή τη Χώρα Κανείς δεν Ήξερε να Κλαίει».
Είχε συνεργαστεί και με άλλους καταξιωμένους σκηνοθέτες, όπως Γιώργος Τσεμπερόπουλος και Νίκο Περάκη, με τους οποίους αποτελούσε την τριάδα της «Φιλμικής Εταιρείας», που έφερε κάτι καινούργιο στο ελληνικό σινεμά, από τον χώρο της διαφήμισης. Μία αδελφική φιλία, μία καλλιτεχνική συντροφικότητα, καθώς ανεξάρτητα με το ποιος σκηνοθετούσε, οι άλλοι δυο της παρέας έτρεχαν για να βοηθήσουν σε οτιδήποτε χρειαζόταν μια παραγωγή. Μία τριάδα και μία ψυχή και ένα σώμα.
Άλλωστε, πριν περάσει πίσω από την κάμερα, υπήρξε ένας σπουδαίος διευθυντής φωτογραφίας, αλλά και μοντέρ, παραγωγός και σεναριογράφος. Ως διευθυντής φωτογραφίας είχε συνεργαστεί με τους Θόδωρο Αγγελόπουλο, Παντελή Βούλγαρη, Νίκο Νικολαΐδη, Ανδρέα Θωμόπουλο, Δήμο Θέο.
