Νέες αποκαλύψεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τον Τζέφρι Επστάιν, καθώς έγγραφα που έδωσε στη δημοσιότητα το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης τον περασμένο μήνα δείχνουν ότι ο καταδικασμένος παιδόφιλος επιχείρησε να αγοράσει ένα παλάτι πολλών εκατομμυρίων δολαρίων στο Μαρόκο – μόλις μία ημέρα πριν από τη σύλληψή του, το 2019.
Πρόκειται για το επιβλητικό παλάτι Bin Ennakhil, στη χλιδάτη συνοικία Palmeraie του Μαρακές στο Μαρόκο. Το ακίνητο περιγράφεται ως αρχιτεκτονικό αριστούργημα: χτίστηκε από 1.300 τεχνίτες και κοσμείται με περίτεχνα γλυπτά και ψηφιδωτά. Σύμφωνα με το BBC, ο Επστάιν προσπαθούσε να το αποκτήσει ήδη από το 2011, ωστόσο διαφωνίες με τον πωλητή ως προς την τιμή και τους όρους της συμφωνίας δεν επέτρεψαν τότε την ολοκλήρωση της αγοραπωλησίας.
Τα νέα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι στις 5 Ιουλίου 2019 – μία ημέρα πριν του περάσουν χειροπέδες – πραγματοποιήθηκε συναλλαγή ύψους 14,95 εκατομμυρίων δολαρίων (12,6 εκατ. ευρώ), στο πλαίσιο συμφωνίας για την εξαγορά της εταιρείας που κατείχε το ακίνητο, έναντι 18 εκατομμυρίων ευρώ. Το κτήμα περιλαμβάνει εκτεταμένους κήπους με τριανταφυλλιές και πορτοκαλιές, δεντροστοιχίες με φοίνικες που οδηγούν σε διακοσμητικές λίμνες και μαρμάρινες βρύσες – ένα σκηνικό που παραπέμπει σε βασιλική κατοικία.
Αυτή φαίνεται να ήταν η τελευταία μεγάλη οικονομική κίνηση του Επστάιν πριν από τη σύλληψή του στη Νέα Υόρκη, με την κατηγορία της σεξουαλικής διακίνησης ανηλίκων. Τρεις ημέρες αργότερα, ο λογιστής του, Ρίτσαρντ Καν, ακύρωσε την ηλεκτρονική μεταφορά χρημάτων και η αγορά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Οι δεσμοί με το Μαρόκο
Το γεγονός ότι το Μαρόκο δεν διαθέτει συνθήκη έκδοσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες οδήγησε τοπικά μέσα ενημέρωσης να εικάσουν ότι ο Επστάιν ενδεχομένως επιδίωκε να εξασφαλίσει ένα «καταφύγιο» σε περίπτωση νέων διώξεων. Ωστόσο, πρώην συνεργάτης του, που μίλησε ανώνυμα, υποστήριξε πως η συναλλαγή αποδεικνύει ότι «δεν είχε ιδέα» για την επικείμενη σύλληψή του.
«Βέβαια, θα ήταν λογικό να αναζητά ένα μέρος όπου θα μπορούσε να συνεχίσει να ζει σαν βασιλιάς», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.
Μέχρι στιγμής, πάντως, από τα δημοσιοποιημένα αρχεία δεν προκύπτουν σαφή στοιχεία που να επιβεβαιώνουν σενάριο διαφυγής.
Οι σχέσεις του Επστάιν με το Μαρόκο χρονολογούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Σύμφωνα με καταγγελία της Βιρτζίνια Τζιούφρε, εκείνος και η Γκισλέιν Μάξγουελ την είχαν μεταφέρει αεροπορικώς στην Ταγγέρη για να επιθεωρήσει την εσωτερική διακόσμηση πολυτελών ακινήτων. Την ίδια περίοδο, ο Επστάιν φέρεται να ήθελε να αναδιαμορφώσει τμήματα της κατοικίας του στις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους σε μαροκινό ύφος.
Το 2002, μάλιστα, ο ίδιος και η Μάξγουελ παρευρέθηκαν στον γάμο του βασιλιά Μοχάμεντ του Μαρόκου, έπειτα από πρόσκληση του τότε προέδρου των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον.
Μετά την αποφυλάκισή του το 2010, το ενδιαφέρον του για τη χώρα φαίνεται να εντάθηκε. Σύμφωνα με τα έγγραφα, την ίδια χρονιά είχε ζητήσει από τον πρώην Βρετανό υπουργό Πίτερ Μάντελσον να του βρει κάποιον που θα μπορούσε να του «εξασφαλίσει ένα σπίτι στο Μαρακές».
Από το 2012 και έπειτα πραγματοποιούσε συχνές επισκέψεις, διαμένοντας στη συνοικία Palmeraie, όπου κατοικούν εύπορες προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων και ο Τζαμπρ αλ Θάνι από τη βασιλική οικογένεια του Κατάρ, τον οποίο ο Επστάιν αποκαλούσε «Άραβα αδελφό» του.
Το Bin Ennakhil και ο «κύριος Kiss»
Emails που δημοσιοποιήθηκαν αποκαλύπτουν ότι η τελευταία σύντροφός του, Καρίνα Σούλιακ, αναζητούσε ενεργά ακίνητα στο Μαρακές. Σύμφωνα με τον Μαρκ Λεόν της μεσιτικής εταιρείας Kensington Luxury Properties, ο Επστάιν είχε βάλει στο στόχαστρο το Bin Ennakhil ήδη από το 2011.
Τότε το παλάτι ανήκε στον Γερμανό μεγιστάνα Gunter Kiss και πωλούνταν προς 55 εκατομμύρια ευρώ. Η αρχική προσφορά του Επστάιν ήταν τόσο χαμηλή, ώστε – σύμφωνα με πηγή κοντά στον ίδιο – ο γερμανός μεγιστάνας ένιωσε προσβεβλημένος και αρνήθηκε να τον ξανασυναντήσει.
Στη συνέχεια, ο Επστάιν αξιοποίησε τη Σούλιακ και το δίκτυο επαφών του στο Μαρόκο για νέες επιθεωρήσεις. Το 2018 επισκέφθηκε προσωπικά το ακίνητο, πριν η Σούλιακ καταθέσει τελικές προσφορές, προσποιούμενη ότι ενεργούσε για λογαριασμό του δισεκατομμυριούχου επενδυτή Λεόν Μπλακ, στενού φίλου του Επστάιν.
Παρότι τελικά έγινε σαφές ότι ο πραγματικός αγοραστής ήταν ο ίδιος, ο «κύριος Kiss» συμφώνησε να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις.
Σε κάποιο στάδιο, σύμφωνα με τα αρχεία, η μεσιτική εταιρεία πρότεινε μια «στρατηγική πώλησης και φορολόγησης», βάσει της οποίας το ακίνητο θα εμφανιζόταν στις μαροκινές αρχές ως πωληθέν έναντι 10 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ παράλληλα θα πραγματοποιούνταν ξεχωριστή συναλλαγή 20 εκατομμυρίων ευρώ για τις μετοχές offshore εταιρείας που κατείχε το ακίνητο.
Η εταιρεία αρνήθηκε ότι υπήρξε οποιαδήποτε ανήθικη ή παράνομη προσπάθεια φοροαποφυγής. «Η συναλλαγή δεν παραβίαζε κανέναν φορολογικό κανονισμό», δήλωσε ο Λεόν στο BBC, προσθέτοντας ότι ο Επστάιν επιθυμούσε να καταχωρήσει το ακίνητο στο όνομά του, πληρώνοντας τα σχετικά τέλη, παρότι – όπως υποστήριξε – δεν ήταν υποχρεωμένος.
Τελικά, συνελήφθη το καλοκαίρι του 2019 κι έτσι μπήκε ένα οριστικό τέλος στη συμφωνία.
