Οι γνωστοί και άγνωστοι του Νόμπελ Λογοτεχνίας

Το Νόμπελ Λογοτεχνίας είναι ένας διεθνής θεσμός που συνδυάζει το κύρος με επιλογές οι οποίες παρακινούν το ενδιαφέρον με τον συχνά απρόβλεπτο χαρακτήρα τους. Από το 1901, όταν απονεμήθηκε για πρώτη φορά, το βραβείο διαμορφώνει έναν άτυπο κανόνα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αναδεικνύοντας τόσο ήδη αναγνωρισμένους συγγραφείς όσο και εργάτες των γραμμάτων σχετικά άγνωστους για το ευρύ κοινό.

Η διαθήκη του Άλφρεντ Νόμπελ επέτρεψε στη Σουηδική Ακαδημία να κινείται με πολλαπλά κριτήρια: αισθητικά, πολιτικά, ηθικά, ακόμα και κοινωνικοπολιτικής επικαιρότητας. Ο πρώτος βραβευμένος, ο Σιλί Προυντόμ (1901), είναι έγκυρος ποιητής στη Γαλλία, πλην σήμερα σχεδόν λησμονημένος.

Στη διάρκεια του 20ού αιώνα, το Νόμπελ ανέδειξε ονόματα με ισχυρή εμβέλεια:

• Τόμας Μαν (1929), με το μνημειώδες Μαγικό Βουνό.
• Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (1982), ο εισηγητής του μαγικού ρεαλισμού.
• Σάμιουελ Μπέκετ (1969), που άλλαξε τη δραματουργία με το Περιμένοντας τον Γκοντό.
• Γιώργος Σεφέρης (1963) και Οδυσσέας Ελύτης (1979), που έφεραν την ελληνική ποίηση στο διεθνές προσκήνιο.

Οι «αφανείς» που έγιναν παγκόσμιοι

Το Νόμπελ δεν περιορίζεται στους ήδη αναγνωρισμένους. Πολλές φορές αναδεικνύει συγγραφείς οι οποίοι μέχρι τη βράβευσή τους ήταν γνωστοί μόνο σε εξειδικευμένο ακροατήριο:

• Σελμα Λάγκερλεφ (1909), η πρώτη γυναίκα βραβευμένη, με έργο βαθιά ριζωμένο στη σκανδιναβική παράδοση.
• Γιασουνάρι Καβαμπάτα (1968), που σύστησε στον κόσμο την ιαπωνική τέχνη της λεπτότητας.
• Χέρτα Μύλλερ (2009), με το σκληρό ποιητικό και πολιτικό βλέμμα της για τη Ρουμανία.
• Αμπντουλραζάκ Γκούρνα (2021), που έγραψε για την αφρικανική εμπειρία της αποικιοκρατίας.

Οι αμφιλεγόμενες επιλογές

Το Νόμπελ έχει προκαλέσει κατ’ επανάληψη αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις. Η βράβευση του Μπομπ Ντίλαν (2016) άνοιξε συζητήσεις για τα όρια της λογοτεχνίας ενώ η απόφαση του 2018 να μην απονεμηθεί βραβείο λόγω σκανδάλου στη Σουηδική Ακαδημία έδειξε ότι ο θεσμός δεν είναι άτρωτος.

Τα τελευταία χρόνια η Σουηδική Ακαδημία φαίνεται να στρέφεται σε φωνές που εστιάζουν την προσοχή σε ζητήματα ταυτότητας, μετακίνησης, γλώσσας και πολιτισμικής μνήμης. Η λογοτεχνία γίνεται όλο και πιο παγκόσμια, και το Νόμπελ προσπαθεί να αντανακλά αυτή την πολυφωνία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ