Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Παναγιώτης Γιανναράς:
Για τα συναισθήματά του που επέστρεψε στην Εθνική Κύπρου: «Είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή. Όλοι μας, κάθε φορά που μας καλεί η Εθνική ομάδα, πρέπει να είμαστε παρόντες, πιστοί στρατιώτες. Είχα και την προηγούμενη θητεία μου στην Εθνική ομάδα και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος για όσα ζήσαμε με τα παιδιά. Είχαμε μεγάλες επιτυχίες. Αναγκαστικά, λόγω της “οδύσσειάς” μου στο εξωτερικό, αναγκάστηκα να την εγκαταλείψω για λίγο, αλλά με τη νέα διοίκηση της Ομοσπονδίας και τον κύριο Δημητρίου, με τον οποίο είχαμε συνεργαστεί και στο παρελθόν, αποφασίσαμε να ενώσουμε ξανά τις δυνάμεις μας για να βοηθήσουμε όσο μπορούμε».
Για το «rebuild» που καλείται να κάνει στην Κύπρο ενόψει της συνέχειας που έρχεται: «Κάθε rebuild χρειάζεται να κάνεις κάποια βήματα πίσω για να πάρεις ώθηση και να μπορείς να “χτίσεις” ξανά από την αρχή. Είναι μια “φουρνιά” παικτών που έχουν “κουβαλήσει” την Εθνική ομάδα τα τελευταία χρόνια. Πρέπει να βάλουμε και τα νέα παιδιά στη νοοτροπία του τι σημαίνει να φοράς το εθνόσημο στο στήθος. Είναι μια απαιτητική διαδικασία αυτή, που θέλει υπομονή για να φτάσουμε να δούμε τα αποτελέσματα».
Για το αν νιώθουν πως έχουν να σηκώσουν ένα βαρύ φορτίο για το μέλλον του κυπριακού μπάσκετ: «Είναι όντως βαρύ το φορτίο, με τη λογική ότι είναι πάρα πολλή η δουλειά που πρέπει να γίνει, πολύ προσεκτική και μεθοδική, για να μπορέσουμε να έχουμε το μέγιστο κέρδος. Όσον αφορά το αν νιώθω πιεσμένος εγώ ή οι συνεργάτες μου, δεν είμαστε, επειδή έχουμε ξαναϋπάρξει όλοι μας σε τέτοιες καταστάσεις. Είμαστε εδώ για την αγάπη για την Εθνική ομάδα. Είναι τεράστια τιμή να μπορούμε να εκπροσωπήσουμε τη χώρα μας. Έχουμε και ένα παιχνίδι απέναντι στην Αυστρία μπροστά μας, για το οποίο ο χρόνος προετοιμασίας είναι πολύ λίγος. Η συγκυρία και η περίοδος που πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτήν την ομάδα είναι η χειρότερη δυνατή, γιατί υπάρχουν πάρα πολλές ιδιαιτερότητες που πρέπει να ξεπεράσουμε».
Για το αποτύπωμα που άφησε διοργάνωση ενός ομίλου του Ευρωμπάσκετ 2025 στο νησί: «Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι κατά τη διάρκεια του Ευρωμπάσκετ ο κόσμος ήταν στο πλευρό της ομάδας, δίνοντας έξτρα ώθηση στα παιδιά. Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη συνθήκη. Μετά από κάτι τόσο μεγάλο, πρέπει να βρίσκεις τις δυνάμεις για να κρατιέσαι τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο, αν όχι παραπάνω. Ήταν ένα τεράστιο γεγονός, που έβαλε την Κύπρο στον μπασκετικό χάρτη. Έχουμε αποδείξει, καταρχάς, ότι είμαστε ικανοί και με το παραπάνω να φιλοξενήσουμε τέτοιου είδους διοργανώσεις. Έχει αφήσει πολλές εικόνες και εμπειρίες στον κόσμο κι εμείς καλούμαστε να κρατήσουμε την ίδια “φλόγα” για τις επόμενες υποχρεώσεις της Εθνικής».
Για τη σημασία τού να διοργανώνεται στην Κύπρο ένα κομμάτι του Ευρωμπάσκετ: «Είναι κάτι εφάμιλλο του πρώτου ευρωπαϊκού που κέρδισε η Εθνική Ελλάδος το 1987. Έφερε τον κόσμο πιο κοντά στο άθλημα και τον έκανε να το γνωρίσει. Επίσης, έδωσε σε κάποια παιδιά την επιθυμία να πάνε σε ένα γήπεδο μπάσκετ, να γραφτούν σε μια ακαδημία και να “κυνηγήσουν” το όνειρο. Στο αγωνιστικό κομμάτι, σίγουρα οι εμπειρίες που έζησαν τα παιδιά ήταν τεράστιες. Θα πω ότι ήταν πολλαπλών ερεθισμάτων. Είχαμε και χαρά και ενθουσιασμό παίζοντας σε τόσο καλό επίπεδο και με τέτοιους αντιπάλους, αλλά είχαμε και την πικρία τού να χάνεις με κάποιες αρκετά μεγάλες διαφορές, γιατί, όπως και να το κάνεις, όταν μπαίνεις στο γήπεδο μπαίνεις για να κερδίσεις, ανεξαρτήτως αντιπάλου. Όλες αυτές τις εικόνες και τις εμπειρίες που ζήσαμε θέλουμε να τις εκμεταλλευτούμε και να τις διαχειριστούμε για την επόμενη μέρα».
Για το ότι μέχρι το 2024 η Εθνική Κύπρου συμμετείχε σε προ-προκριματικές διαδικασίες, αλλά έκτοτε αγωνίζεται μόνο σε προκριματικά και, ενδιάμεσα, σε Ευρωμπάσκετ: «Φτάσαμε στο σημείο να ζούμε όλοι το όνειρο. Είχαμε φτάσει πολύ κοντά στην πρόκριση σε ένα Ευρωμπάσκετ, στην προηγούμενη θητεία μου. Παίξαμε σε έναν όμιλο προκριματικών, αλλά τελικά την πρόκριση την πήραν το Βέλγιο και η Ισλανδία. Είναι ό,τι πιο κοντά έχουμε φτάσει σε Ευρωμπάσκετ. Στην προηγούμενη διοργάνωση καταφέραμε να είμαστε εκεί ως συνδιοργανωτές. Αυτό που μένει σ’ εμάς πλέον, σαν συνείδηση, σε όλα τα παιδιά και τους ανθρώπους, είναι ότι η Κύπρος μπορεί. Σταθερά και αργά, με σωστά βήματα, μπορεί να καταφέρει να διεκδικήσει, με διαφορετικές συνθήκες, ξανά την επιστροφή της στους ομίλους των προκριματικών και, γιατί όχι, και μια πρόκριση μελλοντικά. Είναι αρκετά τα νέα παιδιά που δείχνουν να έχουν ταλέντο. Είμαστε εδώ για να τα βοηθήσουμε και, όπως είπαμε, σιγά-σιγά να κάνουμε μια ανανέωση στην Εθνική ομάδα και να την επαναφέρουμε στον ίδιο δρόμο».
Για το αναπτυξιακό κομμάτι της Κύπρου: «Είναι η σημασία που δίνει η νέα διοίκηση, αλλά και εμείς, το προπονητικό team, στο αναπτυξιακό κομμάτι. Παρακολουθήσαμε όλη την προετοιμασία όλων των μικρών Εθνικών ομάδων. Έχουμε σκοπό να μαζέψουμε σιγά-σιγά κάποια παιδιά σε κάποια camps, για να τα γνωρίσουμε και να δουλέψουμε μαζί τους. Έχουμε κάνει ένα άνοιγμα σε όλα τα σωματεία και έχουμε μια άψογη συνεργασία μαζί τους και με τους προπονητές τους, έτσι ώστε να καταφέρουμε να έχουμε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα για το κυπριακό μπάσκετ».
