Ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Παναθηναϊκός τόνισε πως δεν θεωρεί δεδομένο ότι θα βρίσκεται για πάντα στο τιμόνι της ομάδας, αποκαλύπτοντας πως σε πέντε χρόνια θέλει να παρακολουθεί τους αγώνες από την αυλή του σπιτιού του ως απλός οπαδός.
Παράλληλα, εξήγησε πως αισθάνεται ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που εργάζονται μαζί του, αλλά και στα εκατομμύρια των φίλων του Παναθηναϊκού, ενώ αναφέρθηκε και στην τεράστια αύξηση της αξίας του συλλόγου τα τελευταία χρόνια. Όπως ξεκαθάρισε, δεν επιθυμεί να μεταφέρει στα παιδιά του την υποχρέωση που ο ίδιος αισθάνθηκε να αναλάβει το 2012, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποφασίσουν εκείνα στο μέλλον αν θα εμπλακούν.
«Αγαπώ τον Παναθηναϊκό, ας αρχίσουμε από αυτό. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι, που η λέξη Παναθηναϊκός ακουγόταν κάθε 10 λεπτά. Καθαρά επαγγελματικά, όπως έχω πει και στο παρελθόν, δεν ήταν κάτι που θα ήθελα να εμπλακώ. Πίσω στο 2012 έψαξα μέχρι και στη Νιγηρία να βρω αγοραστή. Ο πατέρας μου όμως, μού ζήτησε μην το κάνεις αυτό σε εμένα, αυτή είναι η κληρονομιά μου. Τη συνεχίζω και κάνω πιστεύω το καλύτερο που μπορώ και νομίζω πέρασα το επίπεδο που θα περίμενε.
Τώρα για να είμαι ειλικρινής γιατί συνεχίζω; Ποτέ δεν είπα ότι θα είμαι εδώ για πάντα, οκ; Ποτέ δεν είπα ότι θα είμαι εδώ για πάντα. Νιώθω όμως την υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους που δουλεύω μαζί τους. Εχω την ευθύνη απέναντι σε 3-4 εκατ. φίλους του Παναθηναϊκού, που ένα πρωί θα ξυπνήσουν με χαμόγελο και άλλο χωρίς. Τους σκέφτομαι πολύ.
Επίσης, το μπάσκετ επαγγελματικά αλλάζει. Η αποτίμηση του Παναθηναϊκού πριν μία δεκαετία ήταν δεκάδες εκατομμύρια και τώρα είναι ίσως μισό δισεκατομμύριο. Κάτι λοιπόν με κρατάει εδώ, κάτι με κάνει να σκέφτομαι την εμπλοκή μου στο μέλλον, αλλά σίγουρα δεν θα περάσω στα παιδιά μου την υποχρέωση που είχα εγώ πίσω στο 2012. Εύχομαι στον Θεό να είναι υγιείς και αν έχουν την οικονομική δυνατότητα, ας εμπλακούν. Οπότε είμαι με το ένα πόδι μέσα, με το ένα πόδι έξω, θα δούμε.
Άσε με να σου δείξω. Βλέπεις εκεί την ελεύθερη θέση. Θα βάλω εκεί μία τηλεόραση και σε πέντε χρόνια σίγουρα θα βλέπω τους αγώνες ως οπαδός. Θα έχω εδώ την καρέκλα, εδώ την τηλεόραση και θα φωνάζω πρέπει να πάρεις ακόμη έναν σέντερ, ακόμη έναν πόιντ-γκαρντ, ακόμη έναν σμολ-φόργουορντ. Η οικογένειά μας είναι στον Παναθηναϊκό 40 χρόνια, άρα δεν είναι από τις αποφάσεις που βγαίνεις και ξαναμπαίνεις. Αν πάρεις μία τέτοια απόφαση, δεν βλέπω κάτι να αλλάζει», είπε ενδεικτικά όταν ρωτήθηκε γιατί συνεχίζει να ασχολείται με τους πράσινους και πώς σκέφτεται το μέλλον του σε 3-4 χρόνια.
Αναλυτικά όσα είπε ο ισχυρός άνδρας του Παναθηναϊκού:
«Το μπάσκετ αυτό καθ αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι. Από μπασκετική σκοπιά, περίμενα κάτι καλύτερο. Αλλά είχαμε κάποια εμπόδια στον δρόμο και τα αποτελέσματα ήταν αυτά. Η σειρά με τη Βαλένθια.. δεν θα έλεγα ότι ήταν τρελή, θα χρησιμοποιούσα μια χειρότερη λέξη, αλλά είμαστε on camera. Ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να χρειαστεί να πάω πίσω στα δικαστήρια. Υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν να αναπνεύσω λάθος για να με στείλουν στο δικαστήριο και να μου επιβληθεί πρόστιμο. Φυσικά θα ήθελα να δω τον Παναθηναϊκό στο Final Four, ειδικά από τη στιγμή που έγινε στο γήπεδό μας. Η ζωή συνεχίζεται. Όμως ναι, ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους αλλάξαμε ταχύτητα φέτος.
Αυτό εξαρτάται από τον προπονητή που έχεις. Αν μου επιτρέπετε θα χρησιμοποιήσω κάποια παραδείγματα προπονητών από το κορυφαίο επίπεδο. Ο Ίβκοβιτς, ένας από τους καλύτερους προπονητές όλων των εποχών. Όμως δεν μπορούσε να κοουτσάρει ομάδες που ήταν γεμάτοι αστέρες. Μπορούσε να πάρει νεαρούς και να τους εκτοξεύσει. Άλλοι προπονητές όπως ο Αταμάν ή ο Ομπράντοβιτς -εντάξει ο Ομπράντοβιτς μπορεί να κάνει τα πάντα- αυτοί οι δύο μπορούν να πάρουν μια ομάδα γεμάτοι με αστέρες και να πάρουν το καλύτερο από αυτούς, να παίξουν απίθανο μπάσκετ. Ο Πίνι Γκέρσον στο παρελθόν, ομοίως.
Δεν διαλέγω εγώ τους παίκτες. Από το 2012 που ανέλαβα, ο μοναδικός παίκτης που έχω επιβάλει στην ομάδα ήταν ο Τζέισον Καπόνο το 2013. Ποτέ δεν εμπλέκομαι με τις μεταγραφές. Φυσικά κάθε χρόνο υπάρχει ένα μπάτζετ και ο κάθε προπονητής το αξιοποιεί αναλόγως.
Κάποιος που εμπιστεύομαι πολύ μου είπε ότι ο Σάρας είπε ‘η καλύτερη ομάδα για να δουλέψεις είναι ο Παναθηναϊκός, γιατί ο Γιαννακόπουλος είναι ο μοναδικός πρόεδρος που δεν εμπλέκεται’. Δεν μπλέκομαι ποτέ. Δεν ξέρω μπάσκετ. Το μόνο που ξέρω είναι τα τρίποντα. Μόνο αυτά μου αρέσουν. Για μένα ο Αλβέρτης είναι καλύτερος παίκτης του κόσμου για πάντα.
Μου αρέσει πολύ ο Γιανάι. Δεν μπορώ να πω ποια είναι πραγματικά η δουλειά του προέδρου. Ο καθένας έχει τη δική του τακτική. Η Χάποελ είναι νέα ομάδα. Όλοι μαζεύουν εμπειρίες. Ίσως στο μέλλον να αλλάξει κάτι, ίσως όχι. Μόνο τα αποτελέσματα μιλάνε.
Τα καρποφόρα δέντρα βαράνε πάντα. Από αυτό το δέντρο δεν θα πάρεις ελιές. Οπότε δεν υπάρχει λόγος να πας να το χτυπήσεις. Ένα υγιές δέντρο, που είναι γεμάτο ελιές, σε αυτό θα επιτεθείς. Ο Παναθηναϊκός είναι ένας σύλλογος γίγαντας στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Έχει αποδείξει υπό πολλές συνθήκες -με μικρό ή μεγάλο μπάσκετ- ότι θα είναι ζωντανός.
Για να είμαι ειλικρινής, ο Παναθηναϊκός δεν παίρνει πολύ από τον χρόνο μου. Είμαι εκεί για να λύνω προβλήματα. Αυτή είναι η δουλειά μου. Κάθομαι στο γραφεί μου περιμένοντας ένα τηλεφώνημα ή την πόρτα να χτυπήσει. Το κλειδί της επιτυχίας είναι να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που εμπιστεύεσαι. Ανθρώπους που ξέρουν τη δουλειά, αλλά και καλούς χαρακτήρες. Μόλις αντιληφθείς ποιο είναι το πρόβλημα, μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Αν συνεχίζει να μεγαλώνει..
Αν δείξεις στους ανθρώπους γύρω σου ότι ‘όσο μου λες την αλήθεια, τα περισσότερα αν όχι όλα τα λάθη, μπορούν να λυθούν’, τότε χτίζεις μια εμπιστοσύνη προς τις δύο πλευρές. Και η εμπιστοσύνη είναι το παν. Και η αλήθεια. Όταν γνωρίζω κάποιον, στην προσωπική ή επαγγλεματική ζωή λέω ‘το στομάχι μου, ειδικά τώρα που έχω πάρει κιλά, μπορεί να αντέξει τα πάντα’. Αν μου πεις όμως ότι σε αυτό το πακέτο υπάρχουν 16 αντί για 17 τσιγάρα, θα ξεσπάσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος. Αν μου πεις το χειρότερο πράγμα στον κόσμο, είμαι οκει, ας κάτσουμε κάτω κι ας βρούμε τη λύση. Αν τους δείξεις ότι δεν θα ξεσπάσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος ακόμα κι αν έχουν κάνει το πιο ηλίθιο πράγμα, αρχίζεις να χτίζεις πάνω στους ανθρώπους. Αν μου πεις όμως ακόμα κι ένα αθώο ψέμα, έφυγες. Η αλήθεια κερδίζει χρόνο.
Το 2010 υπήρχε κρίση στην Ελλάδα. Δεν απολύσαμε κανέναν υπάλληλο, δεν μειώσαμε κανέναν μισθό, ενώ πολυεθνικές έφευγαν από την Ελλάδα ή ελληνικές εταιρίες έκοβαν τους μισθούς. Έχει να κάνει με το μέσα σου. Πρέπει να βάζεις προτεραιότητες. Με ρωτούσαν πώς γίνεται να μειώνεται το μπάτζετ της ομάδας. Όμως τι να έβαζα πιο πάνω, το χαμόγελο των οπαδών, που είναι πολύ σημαντικό, ή την διαβίωση και την πραγματική ζωή ανθρώπων που έχουν ανάγκη αυτή τη δουλειά; Και νομίζω ότι οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζομαι, θα πέθαιναν για μένα. Ίσως να ακούγεται ως μεγάλη κουβέντα, αλλλά θα έπεφταν στις ράγες για μένα. Και για όλη την οικογένεια.
Υπάρχουν στιγμές που πρέπει να απομονωθείς, να σκεφτείς το πρόβλημα, να καταστρώσεις μια τακτική. Υπάρχουν άλλες στιγμές που πρέπει να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα εκείνη τη στιγμή, γιατί καταλαβαίνεις ότι αν το αφήσεις, θα μεγαλώσει.
Όχι, πιστέψτε με, πιστέψτε με, εδώ είναι ένα μέρος που λύνει προβλήματα. Κοιτάξτε, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν και άλλοι που δεν πιστεύουν. Εγώ πιστεύω η Ελλάδα έχει ενεργειακούς πόλους. Δεν θα εμβαθύνω σε αυτό. Υπάρχουν περιοχές στην Ελλάδα, όπως οι Δελφοί, το Σούνιο, η Δήλος που υποθετικά, υποθετικά για άλλους δηλαδή, γιατί για εμένα είναι δεδομένο, η ενέργεια είναι διαφορετική. Εγώ όταν περνάω το Λαύριο και φτάνω προς το Σούνιο νιώθω, βλέπω τον εαυτό μου να αλλάζει μέσα μου.
Δεν θα σας πω το καλύτερο, γιατί δεν είναι για να ειπωθεί στην κάμερα. Έχει να κάνει με το χθεσινό μου θέμα. Το 2020 είχα πολλπλά εμφράγματα. Πήγα και γύρισα τέσσερις φορές. Είδα το λευκό φως. Ήρθα εδώ, πέρασα τρία χρόνια. Άλλαξα τελείως ως άνθρωπος, ως χαρακτήρας, είδα τη ζωή διαφορετικά. Και πιστεύω ότι η ενέργεια αυτών των 10 εκατοστών (σ.σ. έδειχνε το γνωστό λευκό τραπεζάκι με τις δύο καρέκλες). Κοιτάξτε που είναι ο Φρι, είναι στην καρέκλα έτσι; Αυτή η καρέκλα εκεί. Ο Φρι είναι πιο έξυπνος από μένα.
Τον Έργκιν τον αγαπούσα, τον αγαπώ και τον αγαπώ για πάντα. Νομίζω ότι είναι ότι ο ντάλε κουάλε χαρακτήρας μου στο μπάσκετ. Έχουμε τα ίδια πιστεύω, την ίδια ψυχοσύνθεση. Κατά τη διάρκεια της σεζόν υπήρχαν αμφιβολίες. Κόσμος έλεγε ότι θα έπρεπε να τον έχω αλλάξει νωρίτερα, δεν θα το έκανα ποτέ αυτό. Την ημέρα που πήγα να τον συναντήσω ήταν μία από τις πιο δύσκολες ημέρες της μπασκετικής μου διαδρομής, γιατί είναι φίλος μου. Στο τέλος της ημέρας πήρα την απόφαση που θεωρούσα ότι επιχειρηματική ήταν η καλύτερη. Αλλά μου ήταν πολύ δύσκολο. Φανταστείτε να πρέπει να σταματήσετε μια σχέση με κάποιον που πιστεύετε ότι έχει πολύ μικρότερο μερίδιο ευθύνης για τα αποτελέσματα της χρονιάς από ότι θεωρούν όλοι. Ο Έργκιν ήρθε πολύ κοντά στην ομάδα. Δέθηκε με μένα, με τον κόσμο, με τους ανθρώπους στα αποδυτήρια.
Δεν θα ήθελα να δω τα μεγάλα κλαμπ της Ευρώπης να χωρίζονται σε διάφορες λίγκες. Όμως δεν θα μπω σε βάθος σε αυτό γιατί δεν ξέρω πώς θα καταλήξουν τα πράγματα. Από επιχειρηματική σκοπιά το NBA Europe θα πάει το μπάσκετ στο επόμενο επίπεδο. Δυστυχώς, η προηγούμενη διοίκηση -ο Θεός να την κάνει διοίκηση- του Τζόρντι (Μπερτομέου), αν λέω σωστά το όνομά του, δεν εξερεύνησε τίποτα. Απλά καθόταν εκεί και ήταν το αφεντικό του αθλήματος. Αυτό άφησε το μπάσκετ πολύ πίσω»..
