Σε κάποιες συνεντεύξεις αρκεί μια ερώτηση για να ανοίξει η συζήτηση και να πάει σε τελείως άλλο μονοπάτι· αυτό βέβαια κάνει και η ψυχανάλυση. Ευτυχώς, η Πενέλοπε Κρoυθ πήρε στα σοβαρά το ρόλο της ψυχαναλύτριας στη νέα της ταινία που συνεχίζει να προβάλλεται σε μεμονομένες προβολές μετά την εμπορική της επιτυχία το καλοκαίρι και ήταν και ψυχολόγος που πήγαινε την κουβέντα πιο πέρα, και η ηθοποιός που έφερε τις δικές τις αναμνήσεις στο προσκήνιο ως υλικό ψυχοθεραπείας. Κρίμα που η «συνεδρία» μας κράτησε περίπου 5 λεπτά αντί για 45.
Η διαδικτυακή συνάντηση με την Πενέλοπε Κρουθ που έγινε για το «Στούντιο 4» ήταν στην ουσία μια κουβέντα για τις σχέσεις και την ανάγκη να ακούμε ο ένας τον άλλον. Στη συνέχεια έδωσε τη θέση της στις αναμνήσεις από την Κεφαλονιά, στην αγάπη της οικογένειάς της για την Ελλάδα και στη συγκίνηση της γνωριμίας της με την Ειρήνη Παπά. Ανάμεσά τους, η ελληνική προφορά έγινε η αφορμή για μια απρόσμενη παρένθεση, με την ηθοποιό να εξηγεί ότι θα ήθελε κάποτε να τη μελετήσει για έναν ρόλο.
Ενώ ο σύζυγός της, Χαβιέ Μπαρδέμ, βρισκόταν στη Ρώμη για να παραλάβει το βραβείο συνολικής προσφοράς του κινηματογραφικού φεστιβάλ, η ίδια συνέχιζε τις συναντήσεις της για την προώθηση της «Πρόσκλησης» και αποδέχθηκε τη δική μας πρόσκληση για μια αποκλειστική συνέντευξη.
Η ταινία της Ολίβια Γουάιλντ, με πρωτότυπο τίτλο The Invite, κυκλοφόρησε στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 2 Ιουλίου 2026, από τη Spentzos Films. Στο επίκεντρό της βρίσκεται ένα ζευγάρι που περνά κρίση και καλεί για δείπνο τους γείτονες του πάνω ορόφου, χωρίς να υποψιάζεται πόσα θα φέρει στην επιφάνεια αυτή η συνάντηση. Με την Πενέλοπε Κρουθ και τον Έντουαρντ Νόρτον απέναντι στην Ολίβια Γουάιλντ και τον Σεθ Ρόγκεν, η βραδιά εξελίσσεται σε μια κωμωδία σχέσεων για την επιθυμία, την επικοινωνία και όσα συσσωρεύονται όταν δύο άνθρωποι αποφεύγουν να μιλήσουν ανοιχτά.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Αυτό που μου άρεσε στην ερμηνεία σας είναι ότι «Η Πρόσκληση» μου έδωσε αφορμή να σκεφτώ λίγο περισσότερο τα θέματα των σχέσεων. Ειδικά βλέποντας τα ζευγάρια να συγκρίνουν τις σχέσεις τους, αναρωτήθηκα γιατί είναι ευκολότερο να πιστεύουμε πως οι άλλοι ευτυχούν, παρά να μιλήσουμε για όσα δεν πάνε καλά στη δική μας σχέση.
Πενέλοπε Κρουθ: Γιατί είναι πάντα πιο εύκολο να μιλάμε για τα προβλήματα των άλλων, ακόμη κι αν προσπαθείς να μην τους κρίνεις ή να μην πεις σε κάποιον: «Αυτό είναι το πρόβλημά σου» ή «Νομίζω ότι πρέπει να κάνεις αυτό ή εκείνο». Είναι πάντα πιο εύκολο από το να κοιτάξεις στην ψυχή σου και να δεις τι συμβαίνει στον δικό σου κόσμο. Πιστεύω πολύ στην ψυχοθεραπεία. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ στη ζωή μου. Κάνω σχεδόν συνέχεια. Καμιά φορά μπορεί να σταματήσω για έναν χρόνο.
Το να υποδυθώ τώρα μια θεραπεύτρια, που είναι και σεξολόγος, ήταν μια πρόκληση. Πρέπει να βοηθήσει τους άλλους να νιώσουν άνετα ώστε να μιλήσουν, γιατί κάποια στιγμή στην ταινία αποφασίζει ότι θέλει να τους βοηθήσει. Δεν πήγε εκεί για να τους κάνει ψυχοθεραπεία. Κάποια στιγμή, όμως, συνειδητοποιεί ότι έχουν πολύ σοβαρό πρόβλημα. Για ποιον λόγο; Γι’ αυτό ακριβώς που είπατε εσείς. Επειδή δεν μιλούν ανοιχτά μεταξύ τους. Ξέρουν πως τη μέρα που θα τα πουν έξω από τα δόντια, τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Θα είναι σαν να σκάει μια βόμβα, εξαιτίας όλων όσων δεν έχουν πει ο ένας στον άλλον τόσο καιρό.
Η ηρωίδα μου, η Πίνια, τους ενθαρρύνει να μιλήσουν. Είναι καλή θεραπεύτρια επειδή κάνει τις σωστές ερωτήσεις, όχι επειδή τους λέει τι να κάνουν.
Αφού ανταλλάξαμε μερικές λέξεις στα ελληνικά και «χάσαμε» μια ερώτηση επειδή, όπως ανέφερε, παρατηρούσε την προφορά μου, η Πενέλοπε συμπλήρωσε:
Πενέλοπε Κρουθ: Πρέπει να μάθω την προφορά σας. Αυτό μόνο μπορώ να πω. Κάποια μέρα θέλω να τη μάθω. Μου αρέσει τόσο πολύ η προφορά σας! Ειλικρινά, όσο μου κάνατε αυτή την ερώτηση, προσπαθούσα να μελετήσω την προφορά σας. Γι’ αυτό αφαιρέθηκα λιγάκι. Είναι μια προφορά που θέλω να δουλέψω στο μέλλον, για κάποιον ρόλο. Νομίζω ότι είναι η δυσκολότερη, αλλά είναι τόσο όμορφη! Συγγνώμη, λοιπόν, που αφαιρέθηκα. Όσο μιλούσατε, μελετούσα την προφορά σας.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Ας ελπίσουμε να σας δούμε στην Ελλάδα, για να μελετήσετε την προφορά μου έχοντάς με δίπλα σας.
Πενέλοπε Κρουθ: Αυτό μπορώ εύκολα να το κάνω. Σας ορκίζομαι, έχετε υπέροχη προφορά. Είναι τόσο καθαρή και η μουσικότητά της είναι πραγματικά εκπληκτική. Σκεφτόμουν ότι πρέπει να πάρω τα στοιχεία επικοινωνίας σας, ώστε, αν χρειαστεί να προετοιμαστώ για έναν ελληνικό χαρακτήρα, να μπορώ να ζητήσω τη συμβουλή σας.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Είναι τιμή μου. Ευχαριστώ, σας ευχαριστώ πολύ.
Το είπα στα ισπανικά, σαν μια μικρή ανταπόδοση της οικειότητας που είχε δημιουργήσει η κουβέντα μας για την ισπανική και την ελληνική προφορά.
Πενέλοπε Κρουθ: Και συγγνώμη. Αφαιρέθηκα εντελώς ακούγοντάς σας. Συγγνώμη.
Η κουβέντα στράφηκε στη συνέχεια στο «Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι», που την είχε φέρει στην Ελλάδα, και στις αναμνήσεις από μια περίοδο που μοιράστηκε με την οικογένειά της.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Γυρίσατε στην Ελλάδα «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι», μαζί με την Ειρήνη Παπά. Φέτος συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από τον θάνατό της. Τι σας έχει μείνει από τη συνεργασία σας; Και ποιες αναμνήσεις έχετε από τη δουλειά σας στην Ελλάδα, πέρα από τις υπέροχες προφορές;
Πενέλοπε Κρουθ: Έχω υπέροχες αναμνήσεις από τη δουλειά μου στην Ελλάδα, γιατί ήρθαν μαζί μου πολλά μέλη της οικογένειάς μου. Ερωτευτήκαμε την Κεφαλονιά. Καταφέραμε να πάμε και στην Ιθάκη, κάτι πολύ ξεχωριστό για εμάς. Μια ζωή άκουγα ιστορίες για όσα συνδέονται με το όνομά μου, την Πηνελόπη, οπότε ήταν πραγματικά ξεχωριστό. Και η μητέρα μου αισθάνεται πολύ δεμένη με την Ελλάδα. Τη λάτρεψε. Ο αδελφός μου, η αδελφή μου και η μητέρα μου έμειναν μαζί μου εκεί για μεγάλο διάστημα. Αγαπάμε πολύ την Ελλάδα και ιδιαίτερα την Κεφαλονιά.
Όταν η αναφορά έφτασε στην Ειρήνη Παπά, με την οποία είχε συνεργαστεί στην ταινία, η ανάμνηση της προσωπικής γνωριμίας συνδέθηκε με τον θαυμασμό που είχε προηγηθεί μέσα στο ίδιο της το σπίτι.
Πενέλοπε Κρουθ: Ήταν μια υπέροχη γυναίκα. Ήταν πολύ καλή μαζί μας και πολύ ανοιχτός άνθρωπος. Ήταν ένας θρύλος, μια εμβληματική μορφή. Θυμάμαι πόσο είχα εντυπωσιαστεί όταν τη γνώρισα, γιατί μια ζωή άκουγα τους γονείς μου να μιλούν γι’ αυτήν. Έχω μόνο όμορφες αναμνήσεις από εκείνη, αλλά και από όλα τα γυρίσματα στην Ελλάδα.
Σε αυτό το σημείο μοιράστηκα μαζί της κάποιες προσωπικές εμπειρίες, τις οποίες προτιμήσαμε και οι δύο να κρατήσουμε κυρίως για εμάς, και η πεντάλεπτη κουβέντα μας ολοκληρώθηκε με αυτή την ανταλλαγή:
Πενέλοπε Κρουθ: Είναι πολύ όμορφο αυτό που μου είπατε. Σας ευχαριστώ.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσασταν μαζί μας.
Πενέλοπε Κρουθ: Σας ευχαριστώ εγώ. Ευχαριστώ. Ελπίζω να τα ξαναπούμε.
Η «Πρόσκληση», -που παίζει πολύ υψηλά στις οσκαρικές προβλέψεις- ευτυχώς, έδωσε την αφορμή να μιλήσουμε για όσα δυσκολευόμαστε να πούμε, όμως η πιο απρόσμενη στιγμή της συνάντησης ήρθε όταν η Πενέλοπε Κρουθ παραδέχθηκε ότι είχε αφαιρεθεί επειδή άκουγε τη μουσική μιας προφοράς. Κάπως έτσι, ανάμεσα στην ψυχοθεραπεία, στην Ιθάκη και στη ζεστασιά της Ειρήνης Παπά, μια σύντομη συνέντευξη απέκτησε τον δικό της προσωπικό τόνο, αφήνοντας ανοιχτή μια ακόμη πρόσκληση: να επιστρέψει στην Ελλάδα, ίσως αυτή τη φορά για έναν ρόλο που θα της επιτρέψει να μιλήσει με τη μουσικότητα που τόσο την εντυπωσίασε.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
