Ξαφνικά, η νεαρή γυναίκα από το Ποτσουόλι είχε γίνει διεθνής σταρ.
Το Χόλιγουντ και οι άνδρες σταρ
Από τα τέλη της δεκαετίας του ’50, το όνομα της Σοφίας Λόρεν βρισκόταν παντού. Στην Ιταλία, στη Γαλλία, στο Χόλιγουντ.
Συνεργάστηκε με μερικούς από τους μεγαλύτερους σταρ της εποχής: τον Κάρι Γκραντ, τον Μάρλον Μπράντο, τον Τζον Γουέιν, τον Κλαρκ Γκέιμπλ, τον Ρίτσαρντ Μπάρτον, τον Τσάρλτον Ίστον και πολλούς ακόμη.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όμως, τα στερεότυπα του Χόλιγουντ συχνά περιόριζαν την εικόνα της. Στο ιταλικό και ευρωπαϊκό σινεμά, αντίθετα, μπορούσε να κινηθεί με μεγαλύτερη ελευθερία. Και εκεί μεγαλούργησε.
Με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι δημιούργησε ένα από τα πιο εμβληματικά κινηματογραφικά ζευγάρια του ευρωπαϊκού σινεμά. Στο «Χθες, Σήμερα, Αύριο» και στο «Γάμος αλά ιταλικά», οι δυο τους απέκτησαν μια χημεία που έμοιαζε σχεδόν αδύνατο να αναπαραχθεί.
Η προσωπική της ζωή δεν έπαψε ποτέ να ενδιαφέρει το κοινό.
Η γνωριμία της με τον Κάρι Γκραντ στα γυρίσματα του «The Pride and the Passion» το 1957 δημιούργησε έναν από τους πιο γνωστούς μύθους του παλιού Χόλιγουντ. Για χρόνια κυκλοφορούσε η ιστορία ότι ο Γκραντ της είχε κάνει πρόταση γάμου. Η ίδια, πάντως, χρόνια αργότερα έδωσε τη δική της εκδοχή: «Ο Κάρι Γκραντ ήταν ένας πολύ γοητευτικός άνδρας και ένας υπέροχος ηθοποιός, αλλά δεν μου έκανε πρόταση γάμου».
Η επιλογή της ζωής της ήταν τελικά ο Κάρλο Πόντι.
Η σχέση της με τον Πόντι υπήρξε καθοριστική τόσο για την προσωπική όσο και για την επαγγελματική της ζωή.
Δεν ήταν ένας εύκολος έρωτας. Οι νομικές και κοινωνικές συνθήκες της εποχής δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στο ζευγάρι. Η σχέση τους βρέθηκε αντιμέτωπη με την ιταλική νομοθεσία, δημόσια κατακραυγή και μια πολυετή δικαστική περιπέτεια.
Τελικά, παντρεύτηκαν νόμιμα στη Γαλλία το 1966 και έμειναν μαζί για περίπου μισό αιώνα, μέχρι τον θάνατο του Πόντι το 2007.
Η Λόρεν δεν έκρυψε ποτέ πόσο σημαντικός υπήρξε για εκείνη. «Αυτό που μου έδωσε ο Κάρλο ήταν τα εφόδια για να πιστέψω στον εαυτό μου. Μου έδειξε ότι μπορούσα να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα».
Και σε άλλη συνέντευξή της είχε πει: «Ήμασταν σύντροφοι στον έρωτα, στην οικογένεια και στη δουλειά. Δεν θέλω να φαντάζομαι τη ζωή μου χωρίς εκείνον».
Μετά τον θάνατό του, η απώλεια παρέμεινε βαθιά: «Δεν ξεπερνάς ποτέ ένα τέτοιο συναίσθημα. Κάθε φορά που τον σκέφτεσαι, υπάρχει εκείνη η στιγμή της μοναξιάς, που είναι πολύ έντονη. Αλλά έτσι είναι η ζωή».
Η Ύδρα, το παιδί και το δελφίνι
Η Σοφία Λόρεν αγαπήθηκε ιδιαίτερα και στην Ελλάδα. Το 1957 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Το Παιδί και το Δελφίνι», την πρώτη ταινία του Χόλιγουντ που γυρίστηκε στην Ελλάδα, με μεγάλο μέρος των γυρισμάτων στην Ύδρα.
Η ταινία συνέβαλε στο να γίνει το νησί γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο και οι εικόνες της Λόρεν στα ελληνικά τοπία έμειναν στην κινηματογραφική μνήμη.
Χρόνια αργότερα, η ίδια θα έλεγε για την Ύδρα: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ την Ύδρα, ένα από τα πιο όμορφα μέρη στον κόσμο».
Η Λόρεν έπαιξε σχεδόν τα πάντα. Την πριγκίπισσα, την πόρνη, την αγία, τη Ναπολιτάνα μητέρα, τη δυναμική, την κουρασμένη σύζυγο, την παραδουλεύτρα, την κατατρεγμένη μάνα. Στην ταινία «Χθες, Σήμερα, Αύριο» υποδύθηκε τρεις εντελώς διαφορετικές γυναίκες.
Στο «Μια Ξεχωριστή Μέρα» του Έτορε Σκόλα, απέναντι στον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι, άφησε στην άκρη τη λαμπερή εικόνα της σταρ και ενσάρκωσε μια κουρασμένη μεσήλικη, σύζυγο ενός φασίστα.
Ήταν αυτή η ικανότητα μεταμόρφωσης που απέδειξε ξανά και ξανά πως πίσω από την εκθαμβωτική εμφάνιση υπήρχε μια πραγματική ηθοποιός. Η ζωή της Λόρεν δεν ήταν χωρίς σκοτεινές σελίδες.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 αντιμετώπισε σοβαρή φορολογική υπόθεση στην Ιταλία και το 1982 μπήκε φυλακή. Η εικόνα της παγκόσμιας σταρ πίσω από τα κάγκελα έμοιαζε σχεδόν παράδοξη. Για τη Λόρεν, όμως, ήταν ακόμη μία δοκιμασία.
Ίσως η πιο όμορφη πλευρά της Σοφίας Λόρεν είναι ότι, όσο μεγάλωνε, τόσο περισσότερο απομακρυνόταν από την ανάγκη να αποδείξει οτιδήποτε.
