Η LP στο EΡΤnews: «Θα αγόραζα ακόμη και σπίτι στην Αθήνα» – Αποκλειστικό

Πέρασαν 10 χρόνια από την πρώτη της συναυλία στην Ελλάδα και η LP επιστρέφει για μία ακόμη εμφάνιση, αυτή τη φορά στο Costa Navarino Soundtrack, τη μουσική διοργάνωση της Costa Navarino που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Gazarte. Λίγες ημέρες πριν ανέβει στη σκηνή του Navarino Hills, μίλησε αποκλειστικά στο ERTNews για τη σχέση της με τη χώρα μας, τη μόδα ως προέκταση της προσωπικότητάς της, τη διαδικασία της δημιουργίας και το χαρακτηριστικό σφύριγμα που εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία της μουσικής της.

Ερώτηση: Σε προηγούμενη συνέντευξή σας είχατε πει ότι θα μπορούσατε να φανταστείτε τον εαυτό σας να ζει κάποια μέρα στην Ελλάδα. Εξακολουθείτε να το αισθάνεστε αυτό; Και τι είναι εκείνο που σας γοητεύει περισσότερο στη χώρα μας;

LP: Λατρεύω την Ελλάδα. Ήρθα από πολύ νωρίς σε επαφή με την ελληνική κουλτούρα, το φαγητό και τους ανθρώπους της. Η πρώτη μου σχέση με κοπέλα ήταν με μια Ελληνίδα, η οποία μιλούσε ελληνικά. Δεν είχαμε ταξιδέψει μαζί στην Ελλάδα, αλλά αγαπούσα τα πάντα σε εκείνη και στον πολιτισμό της. Όταν τελικά επισκέφθηκα τη χώρα και τραγούδησα εκεί, ήταν μια υπέροχη εμπειρία. Ο κόσμος ήταν τόσο ζεστός και φιλόξενος. Το φαγητό, η αισθητική της πόλης, όλα ήταν εκπληκτικά. Μέχρι τότε είχα επισκεφθεί μόνο την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Είχα μάλιστα σκεφτεί σοβαρά να αγοράσω ένα διαμέρισμα στην Αθήνα. Ύστερα όμως ήρθε η πανδημία και το σχέδιο δεν προχώρησε. Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και σήμερα θα αγόραζα ένα σπίτι στην Αθήνα ή κάπου αλλού στην Ελλάδα. Αγαπώ την ατμόσφαιρα της χώρας. Είναι μια πραγματικά υπέροχη πόλη και οι άνθρωποι είναι απίστευτα κουλ.

Ερώτηση: Κοιτάζοντας πίσω, στα πρώτα σας χρόνια στη Νέα Υόρκη, ποιο είναι το σημαντικότερο μάθημα που εξακολουθεί να σας συνοδεύει;

LP: Νομίζω πως είναι να διατηρείς τη νοοτροπία του αρχάριου και να μην ασκείς πίεση στα τραγούδια. Συχνά οι άνθρωποι λένε ότι ένα τραγούδι θα γίνει επιτυχία ή ότι είναι γραφτό να ακουστεί σε μια ταινία. Όταν γράφω, όμως, αισθάνομαι ότι τα συναισθήματα έρχονται από μέρη που ούτε εγώ καταλαβαίνω ακόμη. Υπάρχει κάποιες φορές μια δύναμη που εμφανίζεται ξαφνικά, όταν είσαι ανοιχτός να τη δεχτείς. Έμαθα επίσης ότι ο κόσμος ανταποκρίνεται περισσότερο όταν πραγματικά απολαμβάνεις αυτό που κάνεις. Προσπαθώ λοιπόν να διατηρώ τη χαρά μέσα στη διαδικασία της δημιουργίας. Δεν πιέζω υπερβολικά τον εαυτό μου να γράψει, απλώς εμφανίζομαι και αφήνω το τραγούδι να συμβεί.

Ερώτηση:Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση κάθε φορά που ξεκινάτε να δουλεύετε πάνω σε έναν νέο δίσκο;

LP: Πέρα από τη λευκή σελίδα, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να ανακαλύψεις τι θέλεις πραγματικά να πεις. Ποια είναι η διάθεσή σου; Πώς αισθάνεσαι; Τι είναι σημαντικό για σένα αυτή τη στιγμή; Κατά τα άλλα, το ξεκίνημα πλέον δεν με φοβίζει. Με τα χρόνια, γράφοντας τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες, δεν είχα την πολυτέλεια να περιμένω να έρθει η έμπνευση. Έπρεπε να γράψω είτε είχα διάθεση είτε όχι. Το ίδιο κάνω και τώρα για τον εαυτό μου. Γράφω ανεξάρτητα από τη διάθεσή μου και αφήνω το ίδιο το τραγούδι να αποφασίσει αν πραγματικά θέλει να υπάρξει.

Ερώτηση: Η χαρακτηριστική σας τεχνική με το σφύριγμα έχει εξελιχθεί σε σήμα κατατεθέν των τραγουδιών σας, σχεδόν εξίσου αναγνωρίσιμο με τη φωνή σας. Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα;

LP: Το πρώτο τραγούδι στο οποίο χρησιμοποίησα σφύριγμα ήταν το «Into the Wild». Το είχα γράψει σε μια περίοδο που δεν είχα ακόμη δισκογραφικό συμβόλαιο ως καλλιτέχνης. Είχαν προηγηθεί δύο συνεργασίες με μεγάλες εταιρείες που δεν λειτούργησαν και για δύο χρόνια έγραφα τραγούδια για άλλους. Εκείνη την εποχή είχα αρχίσει να παίζω γιουκαλίλι και, όταν ηχογραφούσαμε το τραγούδι με τον PJ Bianco, σφύριζα αφηρημένα στο βάθος. Γύρισε και μου είπε: «Τι είναι αυτή η μελωδία; Μπες αμέσως στο booth και ηχογράφησέ τη». Έτσι έγινε. Όταν αργότερα βγήκα σε περιοδεία, συνειδητοποίησα ότι θα έπρεπε να σφυρίζω ζωντανά στη σκηνή και αυτό με άγχωσε. Σιγά σιγά όμως βρήκα τη δική μου τεχνική, ώστε να μην ακούγεται ο αέρας στο μικρόφωνο, και όσο περισσότερο το έκανα τόσο πιο καθαρό γινόταν. Πλέον το κοινό το περιμένει. Στην αρχή ήταν μια έκπληξη, τώρα είναι κομμάτι της μουσικής μου. Το αντιμετωπίζω σαν ακόμη ένα μουσικό όργανο μέσα στα τραγούδια, και μου αρέσει γιατί με οδηγεί σε μια διαφορετική μουσική περιοχή, εκεί όπου μπορώ να φτάσω ακόμη πιο ψηλά από τη φωνή μου.

Ερώτηση: Σε πρόσφατες εμφανίσεις σας, όπως στην παρουσίαση του Christian Louboutin κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας στο Παρίσι, κινείστε συχνά σε έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από αυτόν των φεστιβάλ και των συναυλιών. Τι σας προσφέρει η μόδα ως μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης;

LP: Πιστεύω πως τα ρούχα είναι ουσιαστικά το «σπίτι» σου. Όταν βγαίνω από το σπίτι, ανεξάρτητα από το αν αρέσει ή όχι σε κάποιον ο τρόπος που ντύνομαι, θέλω να αισθάνομαι ότι ανά πάσα στιγμή θα μπορούσα να ανέβω στη σκηνή. Θα μπορούσα να φορέσω τα ίδια ρούχα για τρεις συνεχόμενες ημέρες, αν χρειαζόταν, αρκεί να νιώθω άνετα και να με εκφράζουν. Τα ρούχα είναι για μένα μια πολύ σοβαρή υπόθεση. Αποτελούν μια δήλωση για το πώς θέλω να παρουσιάζομαι. Και, ειλικρινά, δεν με απασχολεί αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτό. Εγώ νιώθω σωστά και αισθάνομαι ότι εκπέμπω την ενέργεια που θέλω. Αν αυτό βρίσκει ανταπόκριση σε κάποιον, υπέροχα. Αν όχι, επίσης υπέροχα. Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα. Το σημαντικό είναι να νιώθω καλά στο “πετσί” μου. Αυτό εύχομαι σε όλους. Για μένα, αυτό είναι η μόδα.

Η LP ευτυχώς αποφεύγει να αναφέρεται σε συνταγές επιτυχίας που είναι ή δεν υπάρχουν καταγεγραμένες στον προσωπικό της τσελεμεντέ. Προτιμά όμως νααναλύει σε βάθος, ουσιαστικά και χωρίς φλυαρίες την ελευθερία της δημιουργίας. Όπως λέει, δεν χρειάζεται να πιέζεις ένα τραγούδι να γεννηθεί, αλλά να είσαι αρκετά ανοιχτός ώστε να το αναγνωρίσεις όταν εμφανιστεί. Ίσως γι’ αυτό και η πιο χαρακτηριστική σφυριχτή «υπογραφή» της δεν ήταν ποτέ προσχεδιασμένη, αλλά κάτι, που κάποιος άκουσε στο στούντιο και… δεν σφύριξε κλέφτικα· της είπε απλώς: «Ηχογράφησέ το». Και εκείνη, το έκανε!