Μουντιάλ. Ολυμπιακοί Αγώνες. Tour de France. Αυτές είναι οι τρεις αθλητικές διοργανώσεις με τους περισσότερους θεατές, και το Tour de France, ή αλλιώς ο Γύρος της Γαλλίας, είναι ο πιο σημαντικός ποδηλατικός αγώνας παγκοσμίως. Έχει 3,5 δισεκατομμύρια θεατές, και το συνολικό ποσό των χρηματικών επάθλων αγγίζει τα 2,3 εκατομμύρια ευρώ. Το βραβείο του νικητή είναι 500.000 ευρώ, ενώ αυτά της δεύτερης και τρίτης θέσης είναι 200.000 και 100.000 ευρώ αντίστοιχα. Επιπλέον, ο πρώτος ποδηλάτης σε κάθε στάδιο (από τα 21 συνολικά) κερδίζει 11.000 ευρώ.
Οι Γάλλοι, αλλά και οι λάτρες της ποδηλασίας, αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο θεσμό ως μια τεράστια γιορτή. Εκατομμύρια κόσμου πηγαίνουν στις διαδρομές, με αρκετούς να κατασκηνώνουν για μια εβδομάδα, προκειμένου να θαυμάσουν τους ποδηλάτες να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, σε μια προσπάθεια να βρεθούν στην κορυφή.
Και τι προσπάθεια είναι αυτή! Το Tour de France έχει διάρκεια μεγαλύτερη των 3.000 χιλιομέτρων, με τους αθλητές φέτος να κάλυψαν 3.245. Ο αγώνας ξεκίνησε στις 4 Ιουλίου στη Βαρκελώνη. Οι αναβάτες πέρασαν από την οροσειρά των Άλπεων, με τη φετινή συνολική υψομετρική διαφορά να φτάνει τα 54,45 χιλιόμετρα, ενώ μετά από 73 ώρες και 56 λεπτά, την Κυριακή στις 26 του μήνα, ο πρώτος ποδηλάτης πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο Champs-Élysées στο Παρίσι, σε μια τοποθεσία που αποτελεί παράδοση για το θεσμό.
Εκεί βρισκόμασταν και εμείς, καλεσμένοι της Continental, για να παρακολουθήσουμε από κοντά το μεγάλο φινάλε του φετινού Tour de France. Η εταιρεία, που αποτελεί βιρτουόζο στην κατασκευή ελαστικών, όχι μόνο για αυτοκίνητα αλλά και για εκτός δρόμου οχήματα, για φορτηγά, λεωφορεία, μοτοσυκλέτες και ποδήλατα, είναι μέγας χορηγός του Γύρου της Γαλλίας.
Μάλιστα, εφοδιάζει με ελαστικά όλα τα αυτοκίνητα της διοργάνωσης, ενώ ταυτόχρονα έχει δημιουργήσει το πρόγραμμα Young Cadets, που επιλέγει τοπικούς ποδηλάτες ηλικίας 15-18 ετών, οι οποίοι παίρνουν μέρος στα πρώτα και τελευταία 30 χιλιόμετρα κάθε ειδικής διαδρομής του Tour de France.
Δύο ώρες πριν την έναρξη του εκάστοτε σταδίου, ξεκινά το «Caravane publicitaire», δηλαδή η παρέλαση των «αρμάτων» που έχουν δημιουργήσει οι χορηγοί της εκδήλωσης. Αυτή η περιοδεία αποτελεί μέλος του Tour de France από το 1930, και βάζει στο εορταστικό κλίμα μικρούς και μεγάλους, ενώ ταυτόχρονα σε ενημερώνει για τις εταιρείες και τους ανθρώπους που υποστηρίζουν τον θεσμό και ουσιαστικά του επιτρέπουν να γίνει πραγματικότητα.
Ο αγώνας είναι εντελώς διαφορετικός από ό,τι έχει συνηθίσει ένας παραδοσιακός αυτοκινητόφιλος. Δεν υπήρχε θόρυβος από μοτέρ και εξατμίσεις, όμως το ανταγωνιστικό πνεύμα ήταν παρόν, και με το παραπάνω. Συνολικά πήραν μέρος 184 αναβάτες που έδιναν τον καλύτερό τους εαυτό και κινούνταν σε ομάδες με απόσταση χιλιοστών μεταξύ τους. Όπως συμβαίνει και με το μηχανοκίνητο αθλητισμό, το να βρίσκεσαι ακριβώς πίσω από αυτόν που προηγείται της ομάδας σου δίνει αεροδυναμικό προβάδισμα.
Αν αναλογιστείς πως κατά τη διάρκεια του Tour de France θα πρέπει να τρως, να πίνεις, να μην χάσεις τον έλεγχο του ποδηλάτου σε στροφές, ανηφόρες και κατηφόρες και ταυτόχρονα με όλα τα προηγούμενα να καταφέρεις να διατηρήσεις την ελάχιστη απόσταση και να παραμείνεις μέσα στην ομάδα, τότε καταλαβαίνεις πως το έργο των διαγωνιζόμενων είναι πολύ δύσκολο. Αν κάτι πάει στραβά και μείνεις πίσω, τότε θα χάσεις το αεροδυναμικό προβάδισμα αλλά και τη φόρα που έχεις αποκτήσει, και το γκρουπ θα αρχίσει να ξεμακραίνει γρήγορα.
Το πλακόστρωτο οδόστρωμα του Champs-Élysées μοιάζει με φαρδύ καλντερίμι. Αν το έχεις οδηγήσει με αυτοκίνητο, συνειδητοποιείς πως η ανάρτηση δουλεύει υπερωρίες για να παρέχει άνεση στην καμπίνα. Αν είσαι σε ένα πιο σπορ, «στημένο» μοντέλο, τότε θα περιμένεις πώς και πώς την πρώτη διασταύρωση για να φύγεις από αυτό το δρόμο.
Σε αυτές τις συνθήκες έλαβε μέρος ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της 21ης και τελευταίας διαδρομής του Tour de France. Εδώ δεν υπάρχουν αμορτισέρ για να απορροφήσουν τους κραδασμούς. Τα λάστιχα ενός αγωνιστικού ποδηλάτου «κούρσας» είναι πολύ λεπτά σε πέλμα και έχουν ελάχιστο προφίλ. Οι αναβάτες δεινοπαθούν, αφού όλες οι κακοτεχνίες περνούν μέσω του τιμονιού στους πήχεις και στα πόδια τους. Και φυσικά, κουβαλούν μαζί τους την κούραση των 20 ημερών και των 3.200 χιλιομέτρων που διένυσαν σε συνθήκες καύσωνα.
Το σθένος που απαιτείται είναι τεράστιο, όπως και τεράστιο πρέπει να είναι και το ψυχολογικό «παιχνίδι» με τους αντιπάλους σου, τους οποίους κοιτάς στα μάτια όταν τους προσπερνάς, ή όταν σε προσπερνάνε. Το μάντρα που θα πρέπει να μονολογείς στον εαυτό σου είναι μόνο ένα: Πρέπει να φτάσω στο τέρμα.
Η συνολική απόσταση της τελευταίας διαδρομής είναι 88,7 χιλιόμετρα, που περιλάμβαναν 7 γύρους στο Champs-Élysées και 3 σε μια πορεία που περνούσε από τη Μονμάρτρη, που είναι ένα από τα πιο παλιά και ιστορικά προάστια του Παρισιού, αποτελούσε το κέντρο της μποέμικης ζωής και… βρίσκεται σε λόφο.
Στους αρχικούς γύρους, που λειτουργούν κυρίως ως πανηγυρισμός των αθλητών από τους θεατές, η ομάδα (peloton ονομάζεται στη «γλώσσα» των ποδηλατών) ήταν συγκεντρωμένη μαζί, και δεν ξεχώριζες ποιος είναι ποιος.
Όσο περνούσαν τα χιλιόμετρα, ειδικά όταν μπήκαν στο παιχνίδι οι ανηφόρες, κατηφόρες και κλειστές στροφές της Μονμάρτρης, φάνηκαν οι πιο γρήγοροι: Ο Σλοβένος Ταντέϊ Πογκάτσαρ, «Πόγκι» για τους θαυμαστές του, που αποτελούσε και το φετινό φαβορί και είχε ήδη τη νίκη του φετινού Γύρου στο τσεπάκι του, και ο Ολλανδός Μάθιου βαν ντερ Πόελ, ή αλλιώς ο «Ιπτάμενος Ολλανδός». Ξοπίσω τους ακολουθούσαν οι υπόλοιποι σε ομάδες, που πλέον έσπασαν σε δύο.
Ο Πογκάτσαρ με τον Βαν ντερ Πόελ πηγαίνουν δίπλα δίπλα, 15 δευτερόλεπτα μπροστά από το υπόλοιπο γκρουπ. Είναι δύσκολο να είσαι συνεχώς φορτσάτος μετά από τόσο αγώνα, και έτσι τρία χιλιόμετρα πριν τη γραμμή του τερματισμού, η διαφορά μειώνεται στα 10 δευτερόλεπτα.
Στο τελευταίο χιλιόμετρο, το γκρουπ έχει μειώσει την απόσταση στα πέντε δευτερόλεπτα. Ο Πογκάτσαρ μένει πίσω, ο Βαν ντερ Πόελ επιστρατεύει όση δύναμη του έχει απομείνει και καταφέρνει να επιταχύνει. 600 μέτρα. 300 μέτρα, 10 μέτρα, τέλος. Το Tour de France 2026 έληξε, και ο Βαν ντερ Πόελ τερμάτισε πρώτος στην 21η διαδρομή, με τον Πογκάτσαρ να είναι ο συνολικός νικητής.
Ένα λεπτό αργότερα, ο Τσέχος Πάβελ Μπίτνερ, που είχε ατύχημα λίγο πριν το τέλος, διένυσε περπατώντας τα τελευταία 300 μέτρα του αγώνα, κουβαλώντας το ποδήλατό του, δείχνοντας την άρνηση του αθλητή να τα παρατήσει. Τερμάτισε 140ος.
Ο φετινός Γύρος της Γαλλίας ήταν ο ταχύτερος στην μακρόχρονη ιστορία του θεσμού, με μέση συνολική ταχύτητα 43,326 χλμ/ώρα. Το 11ο στάδιο ήταν το πιο γρήγορο, με τη μέση ταχύτητα να είναι 50,91 χλμ/ώρα, την οποία έθεσε ο Νορβηγός Σόρεν Βέρενσκιολντ, σπάζοντας ένα ρεκόρ που ήταν σε ισχύ εδώ και 27 χρόνια.
Αν δεν είσαι σκληροπυρηνικός ποδηλάτης, και δη δρόμου, είναι δύσκολο να φανταστείς πόσο συναρπαστικό είναι το Tour de France. Δεν έχει την Ιερή Σκόνη, τα σκασίματα και τις φλόγες που έχουν τα αγωνιστικά του WRC. Δεν θα βρεις τις ταχύτητες των 350 -και βάλε- χλμ/ώρα που συναντάς στη Formula 1.
Δεν σε καλύπτει η σκόνη και η μυρωδιά του καμένου ελαστικού, όπως σε έναν αγώνα Drift. Θα βρεις όμως κάτι ιδιαίτερα σημαντικό: Την τεράστια αντοχή και την τιτάνια προσπάθεια σχεδόν 200 αθλητών, που καλύπτουν 3.200 χιλιόμετρα πάνω σε ένα ποδήλατο, αψηφώντας τόσο τις περιβαλλοντικές συνθήκες όσο και την κούραση.
Το κίτρινο τζέρσεϊ και το μετάλλιο του νικητή, Ταντέϊ Πογκάτσαρ, στο δείπνο της Continental με φόντο τον Πύργο του Άιφελ
Βλέποντας από κοντά τον αγώνα, συνειδητοποιείς πως η ταχύτητα των 50 χλμ/ώρα που περνούν από μπροστά σου οι ποδηλάτες στην ευθεία του Champs-Élysées κάθε άλλο παρά μικρή είναι. Οι «μάχες» δίνουν και παίρνουν, και οι προσπεράσεις σε κάνουν να στέκεσαι στη μύτη των ποδιών σου, μιας και οι εναλλαγές του μπροστινού από τον πίσω γίνονται συνέχεια. Και αν αυτό δεν είναι θεαματικό, τότε δεν ξέρω τι άλλο είναι.
Ακολουθήστε το newsauto.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
