Το επίθετό της δεν την βαραίνει. Άλλωστε, μόλις στα 17 της χρόνια, η Ελένη Ιακωβάκη έχει ήδη πετύχει σπουδαία αγωνιστικά κατορθώματα που τη φέρνουν από νωρίς στο προσκήνιο του ελληνικού στίβου. Το χειμώνα του 2026 πέτυχε μια σειρά από εξαιρετικές επιδόσεις, καταρρίπτοντας ρεκόρ που παρέμεναν για χρόνια αμετακίνητα, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική της.
Πρόσφατα συμμετείχε στο προπονητικό καμπ της εθνικής ομάδας 4Χ100 μ., λίγο πριν από την έναρξη της θερινής σεζόν, αποκομίζοντας σημαντικές εμπειρίες.
«Έχουμε πολλά να κερδίσουμε από αυτό το καμπ. Κολλήσαμε και “δέσαμε” γρήγορα, γιατί ήδη γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Μπορεί θεωρητικά να είμαστε αντίπαλοι, όμως εδώ χρειάζεται συνεργασία για να προκύψει ένα καλό αποτέλεσμα. Έτσι, ξέρουμε καλά ο ένας τον άλλον, μαθαίνουμε να δουλεύουμε μαζί και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό. Γενικά είμαι ανταγωνιστική μέσα στους αγώνες, αλλά μου αρέσει και το ομαδικό πνεύμα με τα υπόλοιπα παιδιά. Και σε αυτό το καμπ μου αρέσει που γνωρίζουμε και τους μεγαλύτερους και βλέπουμε πώς προπονούνται, τις συνήθειές τους και άλλα πολλά. Πιστεύω ότι αυτή η διάδραση είναι πολύ σημαντική».
Οι επιδόσεις της μιλούν από μόνες τους: πανελλήνια ρεκόρ σε Κ18 και Κ20, σε 200 και 400 μέτρα αλλά και στον ανοιχτό στίβο στην κατηγορία Κ18.
«Εντάξει, και στα δύο αγωνίσματα φαινόταν ότι μπορώ να τρέξω γρήγορα. Ωστόσο, δεν το περίμενα να γράψει 53 στα 400 μέτρα. Το χρονόμετρο σε καμία κούρσα μου δεν έχει γράψει ποτέ 54. Οπότε από το 55 πήγα στο 53. Έχουμε πολύ καλό γκρουπ φέτος. Ήρθαν και οι Λάουρα και Ελημπιώνα Ζενέγια και κάνουμε προπόνηση όλες μαζί. Με βοηθάει πολύ που κάνω τα κομμάτια με την Αναστασία Ράπτη, ενώ είναι και ο Σωτήρης Γκαραγκάνης στο γκρουπ, ο οποίος μας μαθαίνει πράγματα. Είναι πολύ καλό το κλίμα. Ειμαστε ένα πολύ μεγάλο γκρουπ», ανέφερε.
Όσον αφορά τα αγωνίσματα, η ίδια δείχνει μια ξεκάθαρη προτίμηση:
«Μου αρέσουν και τα δύο αγωνίσματα, ωστόσο προτιμώ τα 400 μ., γιατί στα 200 μ. δεν κουράζεσαι. Πρέπει να κουραστείς για να το ευχαριστηθείς, έτσι το νιώθω. Τα 400 μ. μου αρέσουν πολύ. Δεν προλαβαίνω να σκεφτώ τίποτα στη διάρκεια της κούρσας. Υπάρχουν και τα 400 μ. με εμπόδια, τα οποία θα δοκιμάσω κάποια στιγμή μετά τους διασυλλογικούς αγώνες. Τώρα είναι λίγο φορτωμένο το πρόγραμμα με τους διασυλλογικούς και το σχολικό. Αλλά σίγουρα θα κατέβω.
Δεν έχω ακόμη αποφασίσει το αγώνισμα στο οποίο θα τρέξω στο Ευρωπαϊκό Κ18 και το Παγκόσμιο Κ20. Περιμένω να δω πώς θα είμαι και στα χαμηλά εμπόδια, ένα αγώνισμα στο οποίο μπορείς να διακριθείς αν είσαι καλός, καθώς πολλοί το αποφεύγουν λόγω της δυσκολίας του. Δεν είμαι απόλυτη σε τίποτα. Βασικά, αυτή τη στιγμή είμαι ανοιχτή στις επιλογές μου. Έχω θέσει τους στόχους μου για αυτές τις διοργανώσεις και πιστεύω πως όλα θα πάνε καλά. Μπαίνω σε κάθε αγώνα με αυτοπεποίθηση. Θέλω να μπω και να τα δώσω όλα και να κερδίσω. Νομίζω το πήρα από τον μπαμπά μου αυτό».
Με αθλητικές παραστάσεις από το σπίτι, η πορεία της μοιάζει ακόμη πιο φυσική. Πατέρας της είναι ο κάτοχος του πανελλήνιου ρεκόρ στα χαμηλά εμπόδια, Περικλής Ιακωβάκης, ενώ μητέρα της η πρώην πρωταθλήτρια των 400 μ., Αφροδίτη Μέντζου.
«Είναι πολύ βοηθητικό να είσαι σε μια οικογένεια που οι γονείς καταλαβαίνουν τι κάνεις και σε βοηθούν με τους τρόπους που μπορούν. Η μαμά είναι και διατροφολόγος. Γενικά με προσέχουν, ωστόσο στο σπίτι η κουβέντα δεν είναι μόνο στίβος. Θα έλεγα είναι λίγο στίβος. Ο μπαμπάς μου έχει κάνει μια σπουδαία αθλητική καριέρα, την οποία εγώ τώρα αρχίζω και αντιλαμβάνομαι, που έχω αρχίσει να μπαίνω στην εθνική ομάδα και καταλαβαίνω τι σημαίνουν όλα αυτά. Η κούρσα του που θυμάμαι ήταν αυτή του 2015 στο Ηράκλειο της Κρήτης», σημείωσε.
Κλείνοντας, δεν δίστασε να θέσει ψηλά τον πήχη: «Θέλω να ξεπεράσω τον μπαμπά μου! Δεν ξέρω τι θα γίνει, αλλά γενικά νομίζω πως θα βγει κάτι καλό και θα δουλέψω για να το πετύχω».
Η Ιακωβάκη έτρεξε τα 400μ. στον κλειστό στίβο σε 53.95 και τα 200 σε 24.49.
