Η πραγματική, Άννα Γουίντουρ, και η χολιγιουντιανή εκδοχή της πρώην διευθύντριας της Vogue, Μέριλ Στριπ φωτογραφήθηκαν για το εξώφυλλο του περιοδικού.
Η φωτογράφιση πραγματοποιήθηκε από την Άνι Λίμποβιτς, ενώ στο τεύχος που θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα στις 28 Απριλίου, οι Άννα Γουίντουρ και Μέριλ Στριπ συζητούν με τη σκηνοθέτιδα Γκρέτα Γκέργουιγκ για την επιστροφή της ταινίας «Ο Διάβολος φοράει Prada».
Η Μέριλ Στριπ, η οποία υποδύεται τη Μιράντα Πρίστλι στην ταινία «Ο Διάβολος φοράει Prada», έναν χαρακτήρα εμπνευσμένο από την Άννα Γουίντουρ, αναφέρθηκε στην επιστροφή της στον κινηματογράφο: «Με ενδιέφερε η επιχειρηματική πλευρά, αυτό το βάρος της ευθύνης για τις δουλειές πολλών ανθρώπων, το να διοικείς έναν μεγάλο οργανισμό και να τον κρατάς σε λειτουργία».
Από την πλευρά της, η Γουίντουρ σχολίασε την κινηματογραφική της απεικόνιση: «Καταρχάς, θα ήθελα να πω ότι είναι μεγάλη τιμή να με υποδύεται η Μέριλ, όσο μακριά κι αν βρίσκεται η Μιράντα από εμένα. Ποιος δεν θα θεωρούσε ότι αυτό είναι το πιο εξαιρετικό δώρο; Μου αρέσει η ηλικία μου. Νιώθω το ίδιο ζωντανή, ενθουσιασμένη και συνειδητοποιημένη όσο ποτέ, και μου αρέσει να μαθαίνω από τα παιδιά μου και από όλες τις ομάδες μου σε όλο τον κόσμο.
Είναι πάντα συναρπαστικό. Και νομίζω ότι με την εμπειρία αποκτάς ισορροπία και αναλογία, και ξέρεις ότι η ζωή δεν είναι τέλεια και ότι τα πράγματα θα πάνε στραβά και απλώς θα κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς. Αλλά αν δεν λειτουργήσει, πρέπει να προχωρήσεις. Θεωρώ ότι η ηλικία είναι στην πραγματικότητα πλεονέκτημα».
«Στην πρώτη ταινία όλοι φοβόντουσαν την Άννα, οπότε δεν μπορούσαμε να βρούμε ρούχα. Κανείς δεν μας έδινε. Αυτή τη φορά την απλοποιήσαμε. Την κάναμε πιο λιτή και πιο ουσιαστικά ο εαυτός της. Και τα μαλλιά της δεν είναι τόσο φουσκωμένα. Λατρεύει τα αξεσουάρ, αλλά υπάρχει κάτι ατρόμητο σε εκείνη. Λιγότερο ανήσυχη για το τι σκέφτονται οι άλλοι», αναφέρει η Μέριλ Στριπ για την εξέλιξη του στυλ της ηρωίδας.
Σε ερώτηση για το πώς θα ένιωθαν αν αντάλλασσαν ρόλους, η Γουίντουρ απάντησε πως «δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν έχω κανένα ταλέντο. Δεν μπορώ να τραγουδήσω, να χορέψω, να παίξω, είμαι άχρηστη με τα χέρια μου, δεν μπορώ να μαγειρέψω, σίγουρα δεν μπορώ να ράψω».
Η Στριπ σχολίασε για την δουλειά της Γουίντουρ το να «διευθύνεις μια πολυεθνική εταιρεία, αυτό μόνο… Θα φοβόμουν τα παπούτσια. Κάθε μέρα, το να τα συνδυάζεις όλα. Αλλά το να δουλεύεις με πολλούς νέους ανθρώπους θα ήταν συναρπαστικό, να κρατάς τις ιδέες σε ροή. Μου αρέσει αυτό το είδος αλληλεπίδρασης και επίσης το να δημιουργείς κάτι που κάνει τους ανθρώπους χαρούμενους. Να βρίσκεις την ομορφιά. Να την αναζητάς, να την καλλιεργείς. Να τη στηρίζεις. Αυτό είναι καλό».
