Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε η κηδεία της Μαρινέλλας, με πλήθος κόσμου να δίνει το «παρών» για το τελευταίο αντίο στη σπουδαία ερμηνεύτρια. Ξεχώρισαν οι επικήδειοι που εκφώνησαν η Χάρις Αλεξίου και ο Γιώργος Νταλάρας, οι οποίοι με λόγια καρδιάς αποχαιρέτησαν μια εμβληματική μορφή του ελληνικού τραγουδιού. Οι αναφορές τους στη διαδρομή και την προσωπικότητά της προκάλεσαν ρίγη συγκίνησης στους παρευρισκόμενους.
Ο επικήδειος της Χαρούλας Αλεξίου
«Στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, το Ηρώδειο. Εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί, στη σκιά της Ακρόπολης, στην σκιά του Παρθενώνα.
Εκεί διάλεξες Μαρινέλλα, αρχόντισσά μας να τραγουδήσεις ακαπέλα το μεγάλο αντίο σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρωδείου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες. Κι ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου.
Ο κόσμος που σε λάτρεψε όμως δεν σε άφηνε να φύγεις. Δεν σου επέτρεπε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις, γιατί έτσι τον είχες μάθει, να παίζεις μαζί του με τα πήγαινε έλα σου.
Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ να σε τιμήσουν. Κι όχι μόνο οι συνάδελφοί σου, οι τραγουδιστές, αλλά οι συνάδελφοι σου, οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες σου, οι συγγραφείς σου, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες σου, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μόδιστροι, οι μακιγιέρ, οι κομμωλες, οι μετρ, οι δημοσιογράφοι και όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας.
Μιλάει για σένα όλος ο Ελληνισμός που κατοικεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες και αυτόν. Μιλά με λόγια αληθινά, λατρευτικά.
Σε λένε εμβληματική τραγουδίστρια, πολλοί σε λένε μάνα, σε λένε φίλη, σε λένε εξαιρετική συνάδελφο. Σε λένε γενναιόδωρη δασκάλα, αιώνια φωνή, γυναίκα με τσαγανό. Μιλάνε για το χιούμορ σου, το νοιάξιμο σου για τους αδύναμους και την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν. Και είναι οι νεότεροι για όσα τους δίδαξες.
Ένας φίλος είπε, όποιον δεν τον αγκάλιασε η Μαρινέλλα κι όποιον δεν του έσφιξε το χέρι, τίποτα δεν ένιωσε από την αγάπη της. Το φως σου το λάβαμε όμως κι από μεγάλες αποστάσεις.
Μαρινέλλα μου καπετάνισσα. Αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε; Σήμερα κάνω κάτι που δεν είχα ποτέ φανταστεί πως θα κάνω.
Στην πρώτη μου ακρόαση πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου να μιλήσω για τις χαρές σου εδώ μπροστά σου και μπροστά σε τόσους αγαπημένους σου που έχετε ζήσει κι έχετε μοιραστεί πολλά περισσότερα.
Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου, ήσουνα δώρο μεγάλης αξίας. Μας πλούτισες με πολύτιμες αναμνήσεις κυρά μου, το καταλαβαίνεις;
Θυμάμαι το αφιέρωμά μας στη Βίκυ Μοσχολιού. Ήμασταν δέκα τραγουδίστριες και σε είχαμε κορυφαία. Πόσο όμορφη ήσουν!
Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων να ανοίγεις τα χέρια σου σαν να ήθελες να πετάξεις, κι εκεί κορυφαία, Κορυφαία και άλλοτε ταπεινή.
Έκανα μια γιορτή στο σπίτι μου μια μέρα και θυμάμαι πως μπήκες μέσα σαν βασίλισσα, φορώντας μια χρυσή χάρτινη κορόνα και κρατούσες για μένα ένα πλαστικό διάδημα γιατί θα ήμουν η πριγκίπισσα σου. Αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε πολύ κι όλοι έτσι θέλουμε να σε θυμόμαστε.
Να γελάς μ’ αυτή την κρυστάλλινη φωνή και να είσαι η βασίλισσα μας γιατί σου άρεσε πολύ να γελάς, Μαρινέλλα. Να γελάς, να κουβεντιάζεις, να τραγουδάς και να αγαπάς, να αγαπάς πολύ» ανέφερε στον επικήδειό της η Χάρις Αλεξίου αρκετά συγκινημένη.
Ο επικήδειος του Γιώργου Νταλάρα
«Ου γαρ έρχεται μόνον. Μαρινέλλα μου, είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή. Μου το ζήτησες όμως και δεν μπορώ να το αρνηθώ.
Ξέρω ότι δεν ήθελες τα πολλά λόγια. Και γιατί να τα πω άλλωστε; Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Δεν ξέρει τα τραγούδια σου, την ιστορία σου, την περιπετειώδη πορεία σου που δεν ήταν καθόλου εύκολη, μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές.
Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα. Ήσουν γενναία, ανατρεπτική, μοναδική και επίμονη μέχρι το τέλος, δημιουργώντας έτσι ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές.
Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ με πόσο μεγάλο θαυμασμό και σεβασμό μιλούσες για τις μεγάλες φωνές πριν από σένα και έπειτα, όταν μου μιλούσες για τη Βίκυ Μοσχολιού και τα εκπληκτικά τραγούδια που τραγούδησε και μετά για την Χαρούλα μας.
Θέλω ακόμα να σου θυμίσω σαν μουσικός ότι κατάφερες κάτι απίστευτο, οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες και να είναι αδιανόητο να φανταστεί κανείς ότι στα τραγούδια που τραγουδάς, αν φύγει η φωνή σου, τα τραγούδια δεν θα είναι ποτέ ίδια.
Όταν σε ρώτησα βρε μάνα, πως τα κάνεις όλα αυτά; Πώς παίρνεις τέτοιο ρίσκο; Μου απάντησες: Η ανάγκη αγόρι μου.
Μαρινέλα εσύ δεν πέθανες προχθές. Έφυγες, πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου, τον περασμένο Σεπτέμβρη, σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη, όπως σε βάφτισε ο Μίνως Βολανάκης πριν από χρόνια.
Προχθές όμως, Μαρινέλλα για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου.
Τζωρτίνα, Τίμο, Μελίνα, Δημητράκη να είστε περήφανοι όπως ήταν κι εκείνη για σας! Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου κι αν πας» ανέφερε στον δεύτερο επικήδειο ο Γιώργος Νταλάρας.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
