Αναλυτικά όσα είπε ο Γιάννης Τζήμας:
Για την επίτευξη της παραμονής στη GBL: «Οποιαδήποτε ομάδα ανέβει στη GBL είναι δεδομένο πως ο μοναδικός στόχος είναι η παραμονή. Είναι ένα τεράστιο “άλμα” το να μείνεις και να έχεις τα εφόδια να διεκδικήσεις κάτι παραπάνω, εκτός αν είσαι από τις μεγάλες παραδοσιακές δυνάμεις. Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι γιατί δεν φανταζόμασταν ότι 4 αγωνιστικές πριν το φινάλε θα είχαμε εξασφαλίσει την παραμονή. Είναι τεράστια επιτυχία με μια συνολική προσπάθεια. Κάναμε εξαιρετικό πρώτο γύρο με 6 νίκες και διπλά σε Ηρακλή και Κολοσσό Ρόδου. Ήταν μεγάλη νίκη απέναντι στον ΠΑΟΚ, μεγάλη νίκη βαθμολογικά ήταν και στο Μαρούσι. Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι. Έχουμε τη χαρά να παίζουμε σε ένα καινούργιο γήπεδο που θέλαμε να κάνουμε “απόσβεση” για μια ακόμη χρονιά και να κοιτάξουμε για κάτι παραπάνω σιγά-σιγά».
Για τον πήχη της επόμενης σεζόν: «Τα μπάτζετ και τα ρόστερ των ομάδων ήταν γνωστά, ήμασταν στις χαμηλές θέσεις με Καρδίτσα, Περιστέρι, πιθανότατα ο Κολοσσός και ο Ηρακλής ήταν στο ίδιο επίπεδο. Ήταν μεγάλος βραχνάς τα γηπεδικά έξοδα, γιατί μετατρέψαμε ένα προπονητήριο σε γήπεδο με κεφάλαια δύο χρόνων να καλύπτει τις προϋποθέσεις. Ήμασταν συνεπείς στο πρόγραμμα μας. Η Μύκονος δεν ήρθε στην κατηγορία με έπαρση, όπως συνέβη και στην Elite League. Ήρθε με στόχο να δώσει κάτι διαφορετικό, μια διαφορετική νότα φιλοξενίας, γιορτής, παρέας, νησιώτικης χαράς και σιγά-σιγά να προχωρήσει. Είμαστε τώρα στις θέσεις των πλέι οφς, αλλά δεν υπάρχει πίεση για το αν θα μπούμε».
Για τον στόχο της Ευρώπης: «Θεωρώ ότι δεν είμαστε έτοιμοι σε πολλές συνθήκες για να καλύψουμε μερικές συνθήκες. Δεν είναι εύκολο να πεις όχι, όπως δεν είπε η Καρδίτσα φέτος και ο Κολοσσός πέρυσι. Στο γήπεδο πρέπει να κάνουμε προσθήκες και δεν ξέρουμε αν θα τις προλάβουμε. Ας τελειώσουν τα πλέι οφς και αν θα μπούμε, για να δούμε. Θα το σκεφτούμε χωρίς να είναι ο αυτοσκοπός. Έχουμε τον Βαγγέλη Ζιάγκο, έναν εξαιρετικό άνθρωπο στην τεχνική ηγεσία. Με αργά και σταθερά βήματα, η Μύκονος είναι γαλατικό χωριό και χωρίς έπαρση θα προχωρήσει. Μη ξεχνάμε ότι πριν 5 χρόνια δεν υπήρχε γήπεδο».
Για το πλάνο στο εγγύς μέλλον και τις παγίδες: «Η Ευρώπη έχει περισσότερες αναμετρήσεις. Το έχω βιώσει και σαν παίκτης στη Λάρισα. Το κομμάτι της Ευρώπης ως επαρχιακή ομάδα είναι Γολγοθάς. Είναι μια διαδικασία πολλών ημερών. Εμείς παίζουμε στον Ολυμπιακό την Κυριακή και φεύγουμε Σάββατο πρωί από το νησί γιατί δεν έχει απογευματινή πτήση. Αντίστοιχα, θα επιστρέψουμε Δευτέρα γιατί δεν έχει βραδινή πτήση. Φανταστείτε την Τρίτη να παίζαμε στην Ισπανία. Η Καρδίτσα έλειπε σχεδόν όλη τη βδομάδα από την πόλη της. Πιθανώς, δεν μπορεί αυτό να το υποστηρίξει ένα ρόστερ 10-12 παικτών. Επίσης, δεν αξίζει από οικονομικής άποψης, έχει πολλά παραπάνω έξοδα. Σίγουρα, όπως και άλλες ομάδες, θα ψάξεις το κάτι παραπάνω είτε για τους φιλάθλους σου είτε για τη διοίκηση. Μια ομάδα της πρωτεύουσας είναι πιο εύκολο να το υποστηρίξει. Η Μύκονος με την πορεία που κάνει, τη σοβαρότητα και τη σταθερότητα που δείχνει σε διοικητικό, προπονητικό και αθλητικό επίπεδο, δεν έκανε αλλαγές. Κάναμε μόνο μια μεταγραφή λόγω τραυματισμού. Χάσαμε τον Έβανς που ήταν μεγάλη πληγή για εμάς, συν τον τραυματισμό του Κάναντι. Ήταν συνεπής στο πλάνο της. Στην πρώτη χρονιά της Μυκόνου, ο κόουτς Ζιάγκος έχει κάνει απίστευτα πράγματα. Αντίστοιχα, ο Βασίλης Ξανθόπουλος έχει κάνει κάτι αξιοσημείωτο».
Για το κακό “φεγγάρι” της Μυκόνου πριν τη νίκη στο Μαρούσι: «Ήταν ιδιαίτερη καμπή στο πρωτάθλημα. Μια χρονιά δεν γίνεται να πάει τελείως καλά. Η κρίση μας ξεκίνησε με την ήττα εντός έδρας από τον Κολοσσό που χάσαμε και τη διαφορά. Ήταν απίστευτο που χάσαμε τη διαφορά. Είχαμε απουσίες. Θέλω να δώσω συγχαρητήρια σε όλους τους συνεργάτες μου γιατί η ομάδα είχε καλά “στεγανά”. Τα μικροπροβλήματα παρέμειναν εντός ομάδας. Στο Μαρούσι εμφανίστηκε ο Κάναντι χωρίς προπόνηση, ο Ρέι έπαιξε τραυματίας επίσης. Η ομάδα ήταν συγκεντρωμένη με συνεργασία όλων των πόστων. Έκανε μεγάλη αγωνιστική “κοιλιά”, δεν είναι εύκολο οι παίκτες που δεν παίζουν πολύ να σηκώσουν τέτοιο βάρος. Προερχόμασταν από κακή εικόνα στην Καρδίτσα, στο Κύπελλο, στον Προμηθέα. Υπήρχε ισορροπία, δεν είμαστε από αυτούς που κάνουν κριτική σε παίκτες και προπονητές. Δεχτήκαμε την αμφισβήτηση. Δεν είναι εύκολο να προέρχεσαι από 20 νίκες την περασμένη σεζόν και να συνηθίζεις να χάνεις 7-8 παιχνίδια με 30 πόντους. Ο κόσμος έχει εκπαιδευτεί να πανηγυρίζει και να γιορτάζει κάθε αγώνα στη Μύκονο. Ακόμα και στις ήττες. Όλοι ήταν προετοιμασμένοι ότι κάθε ματς είναι γιορτή. Οι πρόεδροι, ο κύριος Αγγελετάκης και ο κύριος Δακτυλίδης, έχουν τεράστια ηρεμία στο κομμάτι της διοίκησης και έχουν δώσει ξεκάθαρους ρόλους σε όλους».
Για το μεγαλύτερο “μάθημα” που πήρε: «Το μάθημα είναι για όλους, ακόμα και για μένα που έχω 8 ανόδους στη GBL, είναι ότι και με χαμηλότερο μπάτζετ, με οργάνωση και με πάρα πολύ καλές συνθήκες μπορείς να πετύχεις πράγματα. Δε σημαίνει ότι με αυτά τα εχέγγυα θα πετυχαίνεις κάθε σεζόν. Ένα πρωτάθλημα με 6 ξένους και τα υψηλά σκορ θα παίξουν ρόλο πότε παίζεις και με ποιον παίζεις. Για μένα, ήταν σημαντικό που παίξαμε τα πρώτα ματς εντός έδρας με ομάδες που δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Πρέπει να έχεις υπομονή και να μείνεις συγκεντρωμένος. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην προκύψουν ατυχίες. Εάν υπάρχει μια ισορροπία, μπορείς να διεκδικείς το κάτι παραπάνω. Εάν έχεις μια διοίκηση σου δίνει τα εφόδια να είσαι ήρεμος. Οι συνθήκες στο ελληνικό μπάσκετ βελτιώνονται. Αποκτάμε εμπειρίες, ας μείνουμε συγκεντρωμένοι και προσηλωμένοι στον στόχο».
Για τον Βασίλη Γκούμα: «Δεν τον πρόλαβα ως αντίπαλος. Εγώ έμπαινα στην ανδρική ομάδα της Λάρισας σιγά-σιγά όταν αποσύρθηκε. Έτυχε όμως να ακούω στις προπονήσεις το όνομα του. Έλεγαν ότι “Ωχ, παίζουμε με τον Πανελλήνιο. Ωχ, με τον Γκούμα αντίπαλο”. Θυμάμαι χαρακτηριστικά σε ένα προπονητικό μίτινγκ που κάναμε ότι ένας παίκτης δεν ήθελε να τον μαρκάρει. Άφησε εποχή. Είχε τρομερή επαφή με το καλάθι. Ήταν καταπληκτικός άνθρωπος, τον είχα γνωρίσει αργότερα σε άλλες θέσεις όταν ήμουν στο μπάσκετ».
