Αναλυτικά όσα δήλωσε η Δήμητρα Καμπερίδου:
Για το πώς ήρθε η νίκη επί του Πρωτέα Βούλας: «Ουσιαστικά στο 2ο ημίχρονο φαίνεται ότι αντιληφθήκαμε καλύτερα τις παίκτριες ατομικά, δοκιμάσαμε ένα σχήμα πιο κοντό που μας επέτρεπε να πραγματοποιήσουμε αλλαγές στην άμυνα σε όλες τις παίκτριες. Αυτό μάς βοήθησε πάρα πολύ στο να είμαστε πιο aggressive και να έχουμε καλύτερη επικοινωνία στην άμυνα».
Για το πώς διαχειρίστηκαν το προβάδισμα του Πρωτέα στο ημίχρονο (39-33) και το σερί 20-0 που «έτρεξαν» μετά το 44-35: «Σίγουρα όταν η αντίπαλη ομάδα προηγείται στο σκορ αρχίζεις λίγο να σκέφτεσαι άλλα πιθανά αποτελέσματα. Παρ’ όλα αυτά, το σκορ ποτέ δεν ξέφυγε από τα μέτρα μας. Ο Πρωτέας στο ημίχρονο ήταν με έξι πόντους μπροστά, το οποίο ουσιαστικά είναι απόσταση δύο μεγάλων σουτ. Ο κόουτς Μασλαρινός στα αποδυτήρια μάς είπε να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, ότι το ματς δεν έχει ξεφύγει και πως θα δοκιμάσουμε ένα κοντύτερο σχήμα για τις αλλαγές στην άμυνα. Δεν περιμέναμε να είναι τόσο απότομη η αλλαγή. Όλα ξεκίνησαν απ’ την άμυνά μας. Το γεγονός πως μπορούσαμε να κάνουμε αλλαγές σε όλα τα screen μάς βοήθησε πάρα πολύ. Σίγουρα ήμασταν και πιο εύστοχες στην επίθεση. Στο 2ο ημίχρονο σουτάραμε όλες με πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτό φάνηκε και στα ποσοστά μας».
Για την απουσία της Μπόζιτσα Μούγιοβιτς: «Η Μούγιοβιτς είναι πολύ μεγάλη απώλεια για την ομάδα μας. Παρ’ όλα αυτά, η Χασίς Ρούμπα που ήρθε να βοηθήσει μέχρι ν’ αποκατασταθεί πλήρως η υγεία της Μούγιοβιτς είναι πολύ σημαντική προσθήκη για την ομάδα».
Για τους φετινούς στόχους του ΠΑΣ Γιάννινα: «Φέτος η ομάδα που έχουμε “χτίσει” είναι πάρα πολύ δυνατή, τα γκαρντ που έχουμε είναι εξαιρετικά. Θα θέλαμε στο πρωτάθλημα να έχουμε μία θέση στην εξάδα, γιατί ο φετινός στόχος του ΠΑΣ, καλώς ή κακώς, είναι την επόμενη σεζόν να αγωνίζεται στην Ευρώπη».
Για την όλη μπασκετικής πορείας της: «Εγώ στην αρχή, όταν ο πατέρας μου ήταν ακόμα παίκτης, δεν ήθελα καθόλου να παίξω μπάσκετ. Έβλεπα τον πατέρα μου να έχει πολλούς τραυματισμούς, ήταν γενικά πολύ physical το άθλημα, η ατμόσφαιρα στα γήπεδα πολλές φορές δεν ήταν πολύ καλή. Στο μυαλό ενός παιδιού είναι πολύ βαρύ ν’ ανταπεξέλθει σε αυτό. Δοκίμασα κάποια άλλα αθλήματα, αλλά εν τέλει με κέρδισε το μπάσκετ. Ευτυχώς είχα πολύ καλούς προπονητές στα αναπτυξιακά, οι οποίοι με βοήθησαν πάρα πολύ να “χτίσω” τα βασικά. Μεγαλώνοντας είχα την ευκαιρία να αγωνιστώ και στη WBL1 και στη WBL2, που η WBL2 ήταν πολύ μεγάλο μάθημα για εμένα, γιατί είχα χρόνο συμμετοχής σε μια πολύ ανταγωνιστική κατηγορία. Τώρα, ούσα τρία χρόνια στον ΠΑΣ Γιάννινα, έχω αρχίσει να βρίσκω τα πατήματά μου στην ομάδα. Ο κόουτς πιστεύει και τις νεότερες παίκτριες, οπότε έχουμε κι εμείς χρόνο συμμετοχής. Πιστεύω πως η φετινή χρονιά θα μας δικαιώσει».
