Τάκης Ζαχαράτος: Μετά τον θάνατο της Μαρινέλλας φτώχυνε η καλλιτεχνική ζωή μου κι εγώ

Ο Τάκης Ζαχαράτος είχε μία μοναδική σχέση με τη Μαρινέλλα και ο θάνατός της συγκλόνισε τη ζωή του. Όπως εξομολογείται ο γνωστός καλλιτέχνης η απώλεια της σπουδαίας ερμηνεύτριας έκανε φτωχότερο τον ίδιο, ενώ δεν κατάφερε να κρύψει τη συγκίνησή του, μιλώντας για εκείνη.

Ο Τάκης Ζαχαράτος ήταν ο πρώτος καλεσμένος στο στούντιο της εκπομπής «Studio στις 3» στον ΣΚΑΪ, το απόγευμα της Δευτέρας (31.08.2026) και μίλησε για όλα στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο. Μεταξύ άλλων, μίλησε, λοιπόν, και για τη Μαρινέλλα.

«Καλή αρχή. Φέραμε το ρόδι. Ευτυχία, τύχη, όλα τα καλά σε όλους. Να σκίσετε», είπε αρχικά ο Τάκης Ζαχαράτος στους παρουσιαστές.

Λίγο αργότερα τον ρώτησαν για τη Μαρινέλλα και εκείνος εξομολογήθηκε: «Μην αρχίζεις τώρα θα κλαίω… Τι να θυμάμαι; Έγινε φτωχή η ζωή μου και φτώχυνε η καλλιτεχνική ζωή και είμαι πιο φτωχός εγώ σαν άνθρωπος. Έχουν φύγει σπουδαίοι άνθρωποι. Υπάρχει μια ορφάνια ας πούμε και στο τραγούδι και στο θέατρο και παντού και στην ποίηση και φιλόσοφοι. Εύχομαι να αντικατασταθούν με άλλους ανθρώπους και να να πιάσουν το νήμα γιατί… Δεν ξέρω αν η εποχή αυτή επιτρέπει. Υπάρχει μια ταχύτητα και μια βιασύνη που καίει.

Δεν μπορώ να ακούω τραγούδια της Μαρινέλλας. Δηλαδή ήθελα μια μέρα να ψάξω να βρω τα μηνύματα από το κινητό… Δεν το μπορώ να το κάνω, ξέρεις. Αλλά δεν μου είναι εύκολο. Η Μαρινέλλα είναι οικογένεια μου. Είναι η μαμά μου και ο μπαμπάς μου στο αν τους ανακατέψεις… Νομίζω ότι ήταν καρμική σχέση. Δηλαδή ένα παιδάκι τεσσάρων χρονών που ακούει μια φωνή στο ραδιόφωνο και απαιτεί αυτή η κυρία που τραγουδάει να έρθει εδώ. Και έκανα απεργία πείνας τρεις μέρες ότι αν δεν… Και μου έγραφαν ψεύτικα γράμματα ότι είναι στην Αυστραλία και θα έρθει. Έτσι έφαγα ξανά.

Και μετά βρεθήκαμε. Ήταν από την πρώτη στιγμή, πώς να το πω, σαν να γνωριζόμασταν χρόνια. Κοινοί κωδικοί με τα μάτια. Είμαι πάρα πολύ τυχερός που τη συνάντησα… Δεν θέλω να πω κάτι άλλο. Αισθάνομαι τεράστια ευγνωμοσύνη που συνάντησα αυτόν τον θησαυρό, ένας θησαυρός που γενναιόδωρα στον άνοιγε και σου έλεγε πάρε ό,τι θες», δήλωσε συγκινημένος και με τρεμάμενη φωνή.

Παράλληλα αναφέρθηκε και στο γεγονός ότι δεν αρέσει σε όλους.

«Δεν ταιριάζουμε με όλους. Ούτε όλοι μας αγαπάνε, ούτε εμείς αγαπάμε και ταιριάζουμε με όλους. Γιατί μου λένε πολλές φορές “Α, εσένα σε αγαπάει ο κόσμος”. Λέω “πολύς κόσμος με αγαπάει πραγματικά”, αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που δε με αγαπάνε και το βρίσκω πάρα πολύ φυσιολογικό», ξεκαθάρισε ακόμα ο Τάκης Ζαχαράτος.

«Νομίζω τώρα τελευταία (σ.σ. το κατάλαβα αυτό). Όχι, πάντα το είχα κατά νου. Άλλο είναι το γνωρίζω και άλλο είναι το αποδέχομαι. Εγώ φοβόμουνα πάρα πολύ να προσγειωθώ στην αλήθεια και στην πραγματικότητα. Θα μου πεις ποια είναι η αλήθεια και ποια είναι η πραγματικότητα; Η δική μου, αυτή που εμένα με εξυπηρετεί, εμένα μου δημιουργεί ειρήνη, γιατί θεωρώ ότι το μεγαλύτερο αγαθό από όλα είναι να έχεις ειρήνη μέσα, όχι αγάπη. Η ειρήνη είναι, έρχεται μετά η αγάπη. Οπότε, όταν κατακτήσεις την ειρήνη μέσα σου, που δεν ξέρω πόσο κρατάει, φεύγει, ξανάρχεται, εκεί συνειδητοποιείς κάποια πράγματα τα οποία συντηρούν την ειρήνη. Η ειρήνη θέλει αλήθεια. Θέλει καμιά φορά και να αποδεχτείς και τη σκληρότητα που υπάρχει γύρω και να και έτσι πολλές φορές χαίρομαι τη ζωή περισσότερο. Δηλαδή όταν βλέπω αυτή τη σκληράδα, χαίρομαι πάρα πολύ που από παιδί κοιτάζω το φως και θέλω να δίνω χαρά στον κόσμο και στον εαυτό μου και να είμαι σε μια, σε ένα δικό μου κόσμο που εγώ εκεί είμαι ο αρχηγός», δήλωσε ακόμα.

«Εγώ πάντα εστίαζα, όπως και η οικογένειά μου και είμαι πολύ τυχερός που έχω αυτούς τους γονείς, στο ωραίο και στο φως. Δηλαδή ήμουν τόσο συνεπαρμένος να βρω την περούκα, να είμαι Αλίκη, να γελάσω με τους φίλους μου, να κάνουμε την πλάκα που ό,τι, ό,τι μπορεί να υπήρχε γύρω στο περιβάλλον, τα γκρίζα, όχι τα ευχάριστα.

Όταν δεν ξέρω αν είμαι καλλιτέχνης, θα πω αυτό, αυτό που είμαι εγώ. Δε βάζω τίτλο, δε μ’ αρέσει καμία ταμπέλα, γενικά τις σιχαίνομαι. Εμένα με ενδιαφέρει να μοιραστώ αυτό πώς βγάζει ο φούρναρης το αχνιστό ψωμί και να το μοιράσω. Με ενδιαφέρει να το φτιάξω, να το δημιουργήσω, να αχνίζει, να μοιραστεί. Δηλαδή πιστεύω πάρα πολύ στην πρόθεση. Η πρόθεσή μου ήταν του δημιουργού να δημιουργήσω κάτι που να το μοιραστώ με τους ανθρώπους», εξομολογήθηκε παράληλλα ο Τάκης Ζαχαράτος.